Een indrukwekkend en openhartig verhaal over het leven en sterven van een jonge vrouw en de reactie daarop van de vader. Leerzaam voor veel hulpverleners, met een actuele boodschap aan families met depressieve personen en aan te bevelen aan nabestaanden na zelfdoding.' – Jos de Keijser, psychotherapeut, hoofd behandeling bij de GGZ-Friesland en hoofddocent Klinische Psychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. 'Het boek fascineert in al zijn triestheid en is leerzaam voor zowel hulpverleners als nabestaanden. Terecht vestigt de auteur opnieuw aandacht op de sluipmoordenaar die depressie heet.' – Carla Rus, psychiater, traumatoloog en auteur van diverse artikelen over suïcidepreventie.
Verslag van de vader wiens dochter na psychiatrisch dagbehandeling alsnog suïcide pleegt. Het boek is een literaire reconstructie van de aanloop naar dat laatste moment, en een poging om de aanleidingen en gebeurtenissen in hun context te zetten en vooral te begrijpen. Het is geschreven vanuit persoonlijk perspectief, en gelardeerd met fragmenten uit het dagboek van de dochter, correspondentie en medische verslagen.
Treffend herkenbaar is de eigen naïviteit die de auteur beschrijft ten aanzijn van de professionele (GGZ) hulpverlening, en zeker ook de defensieve houding die deze in neigt te nemen op het moment dat nabestaanden het gesprek aan willen gaan om enerzijds zelf te begrijpen wat de procesgang bij de medische begeleiding is geweest, en anderzijds om het eigen perspectief vanuit nabestaanden te delen. Uit eigen (herhaalde) ervaring herken ik de reactie van instanties om zich vooral juridisch in te dekken en feedback vooral te willen pareren alsof het een aanval betreft (inclusief het oneigenlijk gebruik van privacywetgeving). Terwijl het de nabestaanden (ook bij de auteur) er in eerste plaats om te doen is dat er lering uit getrokken kan worden. Voor nabestaanden is dit namelijk de enige zingeving die zij nog kunnen geven aan de vroegtijdige door van een geliefde. Zorgverleners en instanties lijken zich dat niet altijd te beseffen. Om die reden is dit boek zeker ook een aanrader voor professionals in de (geestelijke) gezondheidszorg, maar ook voor beleidsmakers die mede verantwoordelijk zijn voor de professionele onveiligheid die klaarblijkelijk in het vakgebied nog altijd bestaat.