Το τρίπτυχο «πόλεμος, γενοκτονία, λογοτεχνία» αποτελεί την αφετηρία των προβληματισμών αυτής της εργασίας. Ο όρος γενοκτονία είναι σχετικά πρόσφατος, και συνδέεται με την εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης, οι οποίοι για τη χριστιανική συνείδηση εκπροσώπησαν σταθερά επί αιώνες μια εκδοχή του Άλλου. Στα κείμενα για τη γενοκτονία, κείμενα ιστορίας, μυθοπλασίας ή στοχασμού, δεν ακούμε μόνο τις φωνές των συγγραφέων, ακούμε επίσης διαφορετικούς λόγους περί Εβραίων. Μέσα από τους λόγους αυτούς τροφοδοτούνται, καθιερώνονται και διαιωνίζονται διάφορες εικόνες των Εβραίων, κατ’ εξοχήν αρνητικές στη μακρά διάρκεια - εικόνες υπερπροσδιορισμένες από το φανταστικό που κυβερνά τις σχέσεις ανάμεσα στα άτομα και τις κοινωνικές ομάδες.
Η Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου (English: Fragkiski Ampatzopoulou) είναι Ελληνίδα φιλόλογος και ακαδημαϊκός, γνωστή για τη συμβολή της στη μελέτη του ελληνικού υπερρεαλισμού και της εικόνας του «άλλου» στη νεοελληνική λογοτεχνία. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ, συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στη Νέα Υόρκη και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στη Σορβόννη με θέμα τον ελληνικό υπερρεαλισμό. Δίδαξε σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και της Κύπρου και αναγορεύτηκε ομότιμη καθηγήτρια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το 1988 ασχολήθηκε συστηματικά με τη μελέτη της εβραϊκής παρουσίας στην Ελλάδα, ερευνώντας την αναπαράσταση των Εβραίων στη λογοτεχνία πριν και μετά το Ολοκαύτωμα και επιμελούμενη εκδόσεις προφορικών μαρτυριών. Το έργο της εξετάζει τη μνήμη, το τραύμα, τη γενοκτονία και τις πολιτισμικές ταυτότητες, συνδέοντας τη λογοτεχνία με την ιστορία και την ιδεολογία. Παράλληλα, έχει αναπτύξει σημαντική μεταφραστική και ποιητική δραστηριότητα και έχει τιμηθεί με διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για τη συνολική προσφορά της.