De Keizer van Oostende

by Wim Van den Eynde

De geruchten over de bewindsploeg in Oostende worden steeds luider: machtsoverschrijding, belangenvermenging, de vreemde rol van de basket in het politieke en sociaal-economische weefsel. Onderzoeksjournalisten Wim Van den Eynde en Luc Pauwels besloten om ter plaatse te gaan kijken. Ze woonden enkele gemeenteraden bij, gingen praten met mensen uit de politiek van Oostende, het bedrijfsleven, de sport, het sociale en culturele middenveld. Ze lazen gemeenteraadsverslagen, persartikels en jaarverslagen van gemeentebedrijven.

De keizer van Oostende is de neerslag van dit onderzoekswerk. De geruchten werden ingevuld, bijgekleurd, gecorrigeerd, maar ook aangescherpt. Eén beeld dat steeds weer terugkwam, was dat van Johan Vande Lanotte als een geniaal strateeg met een extreme machtshonger, die al twintig jaar op het hoogste niveau in de nationale regering meedraait, maar tegelijk een hele stad en regio wil controleren en beheersen. Een man die op basis van talent, werkkracht en intellectuele superioriteit steeds zijn plaats opeist én inneemt aan de top van de machtspiramide.

Houdt de langdurige concentratie van de macht bij één persoon geen gevaren in? Bezit de man nog de noodzakelijk onpartijdigheid om als minister objectief te kunnen oordelen in dossiers?

284 pages, Paperback

First published May 1, 2012

Reviews

[Davy Buntinx · Rating 1 out of 5]

Het hele boek is opgebouwd rond het gegeven dat Johan Vande Lanotte (VDL) eigenhandig en nogal totalitair de Oostendse poppen doet dansen. Elk hoofdstuk draait rond één aspect van het VDL-Oostende: de haven, het sociale huis, de lokale basketclub. Telkens worden enkele feiten aangehaald en enkele 'getuigen' aan het woord gelaten om de invloed die VDL in elk van deze zaken zou hebben aan te tonen.

Echte harde bewijzen zijn er echter niet te vinden in dit boek (en gezien het om serieuze onderzoeksjournalisten van de VRT draait zal het zéker niet aan een gebrekkige navraag gelegen hebben). Zowat elke derde alinea eindigt dan ook met een hoop vragen die moeten leiden tot één of andere verdachtmaking, zonder deze hard te maken in de voorliggende alinea's.

Dat VDL - los van zijn ideologische principes - een geconnecteerd en intelligent mens is, daar twijfelt volgens mij niemand aan. Dat hij veel hooi op zijn vork neemt en dit klaarblijkelijk zonder veel moeite lijkt aan te kunnen is inderdaad een vreemd gegeven. Maar dit boek hangt volgens mij te nadrukkelijk een maffioos beeld van VDL op, zonder dit hard te maken.

Of heb ik het boek niet grondig genoeg gelezen? Zijn de bewijzen hier tussen de lijntjes te vinden? Of is het boek in feite juist een pleidooi voor minder bekwame politici?

[Kentcho Vangu · Rating 3 out of 5]

A very thorough and to the point example of investigative journalism. The authors write a story that must be told with a whole range of credible sources as a starting point. The political field should always offer a minimum of transparency, on any level of government. But even more importantly, there is no room in democracy for a concentration of power by leading figures of the political field and the industry. Therefore it's important that journalists keep questioning this kind of concentration of power. The authors show enough signs of objectivity and took on the important duty of starting a public debate regarding misuse of power.