Heel uitgebreide en erudiete biografie uit 1994 (die ik al een tijdje op mijn boekenplank had liggen en nu eindelijk gelezen). Het is geen hagiografie. Speliers schuwt de kritiek op Streuvels niet. Nu en dan is het werk wat langdradig, vooral waar het Streuvels’ Duitse contacten voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog betreft. Naar het schijnt is dit gedeelte ook controversieel. Streuvels komt eruit als Nieuwe Orde-gezind, maar te slim om zich te engageren of voluit te compromitteren. Een en ander zou rechtgezet zijn in een recentere biografie.
Deze lectuur kan voor mij een aanleiding zijn om vooral Streuvels’ eerste, naturalistisch getinte werken te lezen. Ik ben in mijn tienerjaren gestopt na De Vlasschaard en De Blijde Dag.