Pokój z widokiem na miłość

by Ewa Ciwińska-Roszak

Wyjrzyj przez okno! Może widać z niego nową miłość?

Zuzanna wychodzi nocą na taras, gdy z tęsknoty za zmarłym mężem znów nie może zasnąć. Marek wygląda przez okno, by nabrać sił do nocnej pracy po całym dniu spędzonym na wychowywaniu trzyletnich synów. Spoglądając na siebie z oddali, nie dopuszczają do siebie myśli, że kiedyś mogliby patrzeć wspólnie w jednym kierunku... Napełniając płuca chłodnym nadmorskim powietrzem, czują, że zanim zaczną nowe życie, muszą się najpierw na nowo nauczyć oddychać. Czy los, który otworzył ich okna, pozwoli im także otworzyć serca?

Pokój z widokiem na miłość to czuła, przejmująca i pełna emocji opowieść o spotkaniu dwojga zranionych ludzi, których życie doświadczyło bólem straty najbliższych im osób. Początkowo zamknięci i nieufni wobec siebie, odkrywają, że dzielą te same uczucia i tęsknią za tym samym. Nie wiedzą jeszcze jednak, czy to wystarczy, by zamknąć najtrudniejszy etap życia i razem z nadzieją wejść w kolejny. W podjęciu decyzji pomóc im mogą tylko niesforne bliźniaki i mały pies, którzy od pierwszego spotkania nie mają żadnych wątpliwości, że w końcu nadeszła pora na wielkie zmiany.

402 pages, Paperback

First published June 12, 2023

Reviews

[Ewelina Zaczkiewicz · Rating 5 out of 5]

"Kiedy teraz się tak nad tym zastanawiam, dochodzę do wniosku, że chyba tak do końca nie potrafiłam docenić tych wszystkich małych szczęść, które miałam obok.. Darów losu, które były dla mnie tak zwykłe i oczywiste.."

Zuzanna i Marek, dwa rozbite serca, dwie tragedie.. Szansa, którą dostali od losu przyszła niespodziewanie , niczym koło ratunkowe rzucone z nieba. Czy będą w stanie otworzyć swoje serca i pozwolić szczęściu po raz kolejny zakotwiczyć się w ich życiu?

Powieść "Pokój z widokiem na miłość" to historia od której ciężko się oderwać. Od pierwszych stron wypełnia ją smutek i tęsknota, ale jednocześnie nie opuszcza czytelnika przeczucie pełne nadziei na dobre zakończenie.. Bohaterowie tak okrutnie zranieni przez los, stali mi się w jakiś sposób bliscy. Czułam ich ból, pozamykanie, niepewność i bardzo im kibicowałam. Tyle emocji i uczuć wzbudziła we mnie ta opowieść. Czułam się nią otulona niczym ciepłym kocem z pod którego nie chce się wychodzić. W niezwykle delikatny sposób autorka poruszyła temat straty bliskiej osoby, codziennej walki z tym by żyć dalej mimo wszystko i dać sobie szansę na szczęście ,gdy znów się do nas uśmiechnie ,niczym słońce po wielkiej burzy. Jednocześnie historia ta przypomina nam o tym jak ulotne i niepewne jest nasze życie. To co mamy tu i teraz ,w następnej chwili może już być po za zasięgiem naszej ręki. Dlatego warto doceniać każdą chwilę jaka została nam dana ,zamiast wciąż czekać i odkładać życie na później.