Όταν κλαίνε τ' αστέρια

by Νικόλ-Άννα Μανιάτη

Ο σαραντάρης Ελληνοαμερικανός έμεινε σιωπηλός. Η δεκαεπτάχρονη Ρουμάνα τσιγγάνα τον κοίταζε σοβαρή… Πενήντα χρόνια μετά, η μοίρα έμελλε να παίξει με τις ζωές δύο νέων ανθρώπων. Του νεαρού επιτυχημένου Ελληνοαμερικανού Στέφανου και της όμορφης, μυστηριώδους Κασσάνδρας.

Η μοιραία συνάντησή τους άλλαξε τραγικά τη ζωή τού Στέφανου, γιατί η Κασσάνδρα θέλησε ν’ αλλάξει αυτό που έγραψαν τ’ άστρα.

Όταν όμως κλαίνε τ’ αστέρια…

288 pages

First published April 21, 2009

About the author

Η Νικόλ-Άννα Μανιάτη γεννήθηκε στην Κύπρο όπου και έζησε τα παιδικά της χρόνια. Σε πολύ νεαρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά της στο Λονδίνο. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία και είναι κάτοχος Β.Α., P.G.C.E και Μ.Α. Ολοκλήρωσε επίσης σπουδές νοσηλευτικής τριετούς φοίτησης στο King Edward Memorial Hospital. Το 1978 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου αρχικά εργάστηκε ως καθηγήτρια Αγγλικών, ενώ λίγα χρόνια αργότερα άνοιξε δικό της Κέντρο Ξένων Γλωσσών, το οποίο διηύθυνε επί 18 χρόνια. Στο διάστημα αυτό εξέδωσε με επιτυχία τέσσερα εκπαιδευτικά βιβλία, τρία από τα οποία εγκρίθηκαν από το Υπουργείο Παιδείας. Το τέταρτο κυκλοφόρησε από το διεθνή εκδοτικό οίκο "Longman". Υπήρξε επίσης εισηγήτρια εκπαιδευτικών σεμιναρίων και ενεργό μέλος των εξετάσεων ξενόγλωσσης παιδείας. Στο ενεργητικό της περιλαμβάνονται και πολλές δημοσιεύσεις εκπαιδευτικών άρθρων.

Reviews

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 3 out of 5]

Το "Όταν κλαίνε τ' αστέρια" κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2009, σε μια εποχή που θα λέγαμε πως η ελληνική λογοτεχνία είχε μια πολύ συγκεκριμένη αισθητική και κατεύθυνση, αρκετά διαφοροποιημένη σε σχέση με τα θέλω και τις απαιτήσεις που έχει ο χώρος στις μέρες μας. Σήμερα επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, την εκδοτική στέγη της κυρίας Μανιάτη τα τελευταία χρόνια, σε μια έκδοση που στα μάτια μου φάνηκε αρκετά πιο περιποιημένη από την αρχική της, προκαλώντας μου ένα κάποιο εσωτερικό δίλημμα, το οποίο, ωστόσο, θα σας το αναλύσω περισσότερο λίγο παρακάτω.

Ο βασικός άξονας της ιστορίας είναι αρκετά κοινότυπος, με μια νεαρή κοπέλα, τσιγγάνα στην καταγωγή, να ερωτεύεται κεραυνοβόλα τον Στην, έναν Έλληνα που ζει στη Βοστόνη και που έχει επισκεφτεί τη χώρα για να παραστεί στην κηδεία του αδερφού του. Όταν εκείνος φεύγει, η Αλιόνα μένει πίσω απελπισμένη και όταν ανακαλύπτει πως έχει μείνει έγκυος δεν έχει άλλη επιλογή παρά να το σκάσει και να εξαφανιστεί, προκειμένου ν' αποφύγει την ταπείνωση και τον διασυρμό. Ο δρόμος της θα την οδηγήσει στο σπίτι ενός μεσήλικα γαιοκτήμονα που θα πάρει την απόφαση να την κρατήσει κοντά του και να την βοηθήσει, κάνοντας μέχρι και λευκό γάμο μαζί της, αργότερα. Η Αλιόνα φέρνει στον κόσμο ένα κοριτσάκι την Φαίδρα, που χωρίς κανείς τους να το γνωρίζει μεγαλώνει με τ' άστρα της να είναι σημαδεμένα από μια μοίρα τραγική, που θα την οδηγήσουν να γνωρίσει νωρίς τον έρωτα, να παντρευτεί, αλλά να χάνει τη ζωή της την ίδια στιγμή που γίνεται μητέρα.

Τα χρόνια περνάνε και η Αλιόνα, που έχει αναλάβει να μεγαλώσει την εγγονή της, αφού ο πατέρας της την εγκατέλειψε όταν χάθηκε η μάνα της, δεν μπορεί ν' ανταπεξέλθει σε όλους τους ρόλους που της έχουν ανατεθεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, η Κασσάνδρα, που έχει κληρονομήσει σκοτεινά χαρίσματα της φυλής της γιαγιάς της, να μεγαλώσει ως ένα κακομαθημένο, κακότροπο, εγωιστικό και απαιτητικό παιδί, κάτι που δεν αλλάζει όταν γίνεται γυναίκα. Τα θέλει όλα και τα θέλει τώρα και δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα προκειμένου να τ' αποκτήσει. Στον δρόμο της θα βρεθεί ο Στέφανος, με τον οποίο συνδέεται με περισσότερους τρόπους απ' όσους φαντάζεται, και παρά που αρχικά είναι αποφασισμένη να τον κατακτήσει και να πετύχει τους στόχους της, αλλάζοντας όσα έχουν γράψει τ' άστρα για εκείνη, θα καταλάβει πως καμιά φορά οι άνθρωποι δεν έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε τη μοίρα μας, όχι μόνο γιατί δεν μπορούμε, αλλά γιατί βαθιά μέσα μας δεν είναι αυτό που θέλουμε.

Όπως προανέφερα, το βιβλίο γράφτηκε σε μια άλλη εποχή και έτσι το συγγραφικό ύφος είναι λίγο πιο παλαιϊακό σε σχέση με το σήμερα -ακόμα και σε σχέση με το πως γράφει η κυρία Μανιάτη σήμερα. Αυτό είναι απόλυτα κατανοητό και λογικό, όπως και το να εξελίσσεται ένας συγγραφέας με το πέρασμα του χρόνου. Οπότε δεν θα μείνει στο θέμα αίσθησης -και αισθητικής- της αφήγησης, αλλά στην ιστορία αυτής καθ' αυτής, η οποία και χωρίζεται, όπως ίσως έχετε ήδη καταλάβει σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος γινόμαστε μάρτυρες της ζωής της Αλιόνας και του πως μια λανθασμένη επιλογή μπόρεσε να καθορίσει όλη της την ύπαρξη και όλο της το μέλλον, όχι τόσο επειδή ήταν λάθος, αλλά γιατί κανείς δικός της δεν θα βρισκόταν πλάι της για να την στηρίξει στο λάθος της σε αυτό. Στο δεύτερο μέρος, πάλι, γινόμαστε μάρτυρες της ζωής της Κασσάνδρας που θέλει διακαώς ν' αλλάξει τη ζωή της, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, απλά και μόνο γιατί αυτή ζει με μια μόνιμη αίσθηση ανικανοποίητου, που είναι εξαιρετικά αχόρταγο και καταστροφικό συναίσθημα, αλλά που δύσκολα ο άλλος αντιλαμβάνεται.

Επί της ουσίας, η κυρία Μανιάτη αφηγείται μια ιστορία που έχει δύο πόλους, τους οποίους και προσπαθεί να αναλύσει και να ερμηνεύσει, με το πεπρωμένο να είναι πάντα παρόν και να παίζει πρωταγωνιστικό και καθοριστικό ρόλο στην πορεία της ζωής του κάθε ήρωά της, κάνοντάς μας πολλάκις να αναλογιστούμε πως όλοι έχουμε γραμμένο, που λέει και το κλασσικό άσμα, και δεν μπορούμε να του ξεφύγουμε, αλλά την ίδια στιγμή μπορούμε να τους επιτρέψουμε να μας αλλάξει, απλά και μόνο με το να το αποδεχθούμε. Σίγουρα το πρώτο μέρος της αφήγησης είναι πιο ισορροπημένο συγκριτικά με το δεύτερο, παρά που αυτό, κι εξαιτίας του μεταφυσικού στοιχείου, έχει μια πιο έντονη αισθητική, που ωστόσο κατεβαίνει σε ένταση λόγω του αδύναμου και όχι και τόσο πειστικού και καλοδομημένου φινάλε του. Οπότε, δεν έχουμε να κάνουμε με μια ιστορία που μπορεί να μας αλλάξει τη ζωή, αλλά που παρ' όλα ταύτα είναι γραμμένη με ευαισθησία και που διαβάζεται ευ χάριστα.

[Πάνος Τουρλής · Rating 1 out of 5]

Τη δεκαετια του 1950 η τσιγγάνα Αλιόνα έρχεται με τη φυλή της στην Ελλάδα από τη Ρουμανία. Ο Ελληνο-Αμερικανός επιχειρηματίας Στηβ Ηλιάδης έρχεται στην Αθήνα για να σώσει τον αδελφό του από μια ασθένεια που τον βασανίζει. Ο αδελφός του πεθαίνει και με τη σύμφωνη γνώμη της μητέρας του παιδιού ο Στηβ παίρνει τον γιο του αδερφού του στην Αμερική για ένα καλύτερο μέλλον. Πριν φύγει όμως συναντά τυχαία την Αλιόνα και...και...κλπ.

Ενώ ο Στηβ μεγαλώνει, μορφώνει και σπουδάζει μαζί με τη γυναίκα του (άτεκνοι και οι δυο) το παιδί, η Αλιόνα, που μένει έγκυος (μωρέ μπράβο) το σκάει από τη φυλή της, σίγουρη ότι πλέον θα είναι δακτυλοδεικτούμενη (άντε καλέ, μυθεύματα). Μετά από περιπέτειες και περιπλανήσεις θα βρει καταφύγιο σε έναν χήρο μεσήλικα μεγαλοκτηματία που την περιμαζεύει και τη φροντίζει με τη βοήθεια της μαίας του χωριού (άπαπα δεν την επιθυμεί σαρκικώς, σας περικαλώ, τι πράματα είναι τούτα). Μετά από είκοσι και πάνω χρόνια η Φαίδρα είναι πια μια ώριμη κοπέλα και φυσικά όμορφη. Τα κτήματα έχουν μεγαλώσει, έχουν καρπίσει, ο επιστάτης είναι πανάξιος και τα λεφτά αβγαταίνουν. Η Φαίδρα γνωρίζει νεαρό, νυμφεύονται αλλά πεθαίνει στη γέννα κι έξαλλος ο πατέρας εγκαταλείπει την κόρη του (συμβαίνουν και στις καλύτερες των οικογενειών)!

Η Αλιόνα, σύζυγος πλέον του κτηματία (λευκός γάμος για να την προστατεύσει από τα κοράκια σαν πεθάνει και για να έχει σοβαρότερο έρεισμα στα κληρονομικά η Αλιόνα) δεν μεγαλώνει σωστά την εγγονή της, Κασσάνδρα, γιατί έχουν αυξηθεί οι ευθύνες των κτημάτων. Η Κασσάνδρα γίνεται ένα κακό, δύστροπο, κακομαθημένο κοράσιον (βλέπε Ξένια στο σήριαλ Η ζωή της άλλης) το οποίο επιπλέον έχει κληρονομήσει μεταφυσικές ιδιότητες της φυλής της γιαγιάς της, ήτοι μεταφέρει τηλεπαθητικά τη σκέψη της σε άλλους! Η Αλιόνα κάποια στιγμή της λέει την αληθεια για τον παππού της και τη μεγάλη περιουσία του στην Αμερική και η Κασσάνδρα βάζει πλώρη να αποκτήσει αυτήν την περιουσία, αλλάζοντας αυτό που γράφουν για κείνη τ' άστρα (κι όλο κλαίνε τα αστεράκια...).

Εν τω μεταξύ, ο Γιώργος, ανηψιός και πλέον υιοθετημένος γιος του Στηβ, μεγαλώνει, σπουδάζει οικονομικά και εξαπλώνει τον οικονομικό κολοσσό του θείου του. Εστιατόρια, ξενοδοχεία, φαστ-φουντ, χαμός! Ο Γιώργος αποκτά γιο, τον Στέφανο, ο οποίος σπουδάζει νομικά και επεκτείνει ακόμη περισσότερο τις επιχειρήσεις. Ε, αυτόν τον Στέφανο τον βάζει στο μάτι η Κασσάνδρα γιατί θέλει την περιουσία του παππού της.

Ο απόγονος Στέφανος (οι παππούδες σκοτώθηκαν στους Δίδυμους Πύργους, όπου είχαν ένα επαγγελματικό ραντεβού) εγκαθίσταται στην Ελλάδα και παντρεύεται τη Δάφνη, την οποία η Κασσάνδρα πλευρίζει για να γνωρίσει τον Στέφανο. Με τη σκέψη της βάζει τον Στέφανο να κάνει πρόστυχα πράγματα στη γυναίκα του και αυτό το γεγονός, μαζί με το θάνατο του παιδιού τους σε τροχαίο, χωρίζει το ζευγάρι. Ε η Κασσάνδρα του την πέφτει, του γίνεται απαραίτητη επαγγελματικα κι ερωτικά και βλέπει τα όνειρά της να γίνονται πραγματικότητα.

Και φτάνουμε στην κορύφωση: νταν νταν νταν! Με τη σκέψη της τον σπρώχνει σε γκρεμό για να σκοτωθεί αλλά η καρδιά της, σε μια τρελή έκρηξη πάθους και αλήθειας, παλεύει με το μυαλό και την πείθει ότι κατά βάθος τον αγαπάει! Έτσι τον αρπάζει στην αγκαλιά της και τον σώζει, βαθιά ερωτευμένη μαζί του! (τι λε ρε παιδί μου, τέτοιο πάθος!)

Όταν κλαίνε τ' αστέρια ή μάλλον όταν κλαίει ο αναγνώστης τα λεφτά του. Από έναν εκδοτικό οίκο που μας χάρισε μια Ιζαμπέλ Αλιέντε, μια Σουζάνα Ταμάρο, έναν Μπουσκάλια, μια Ρόζαμουντ Πίλτσερ. Τι να πω, μάλλον το συγκεκριμένο βιβλίο επιλέχτηκε κατά την καλοκαιρινή άδεια του υπευθύνου των εκδόσεων.

[Ioanna Xristodoyloy · Rating 3 out of 5]

δεν με καλυψε το τελος του..

[Andriana · Rating 3 out of 5]

Όχι...
Δεν με έπεισε...
Λυπάμαι...

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 3 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2020...

Ποιά η γνώμη σας για τις επανεκδόσεις βιβλίων; Επιλέγετε να διαβάσετε βιβλία που επανακυκλοφορούν σε νέα ανατύπωση με τις όποιες αλλαγές,ακόμη κι αν τα έχετε επιλέξει ξανά στο παρελθόν,ή,προτιμάτε να μείνετε με την πρώτη εντύπωση; Εγώ για να είμαι ειλικρινής,όσα βιβλία έχω διαβάσει μέχρι τώρα καί τυγχάνει να είναι επανεκδόσεις,είναι η πρώτη μου επαφή με το εκάστοτε έργο,οπότε το προσεγγίζω αναλόγως. Δεν έχω καμία προκατάληψη προς το πρόσωπο,ή,το συγγραφικό έργο κάποιου συγγραφέα.

Κυκλοφορεί σε νέα έκδοση από τις εκδόσεις Ψυχογιός το κοινωνικό μυθιστόρημα της συγγραφέως κυρίας Νικόλ-Άννας Μανιάτη,με τίτλο ''Όταν κλαίνε τα αστέρια''. Ήταν η πρώτη μου γνωριμία με την πένα καί το έργο της συγγραφέως καί με αυτόν τον τρόπο προσπάθησα να το διαβάσω καί να το κατανοήσω. Συνεπώς,θα μου επιτρέψετε να μην μπορώ να προβώ σε κάποια σύγκριση με άλλο έργο της συγγραφέως,ούτε να μπορώ να διακρίνω μία πιθανή εξέλιξη στην γραφή της.

Ο λόγος της συγγραφέως στο παρόν βιβλίο είναι απλός καί κατανοητός,ίσως καί χλιαρός για κάποιους πιο απαιτητικούς αναγνώστες. Επιλέγει καί χρησιμοποιεί καθημερινό,προσιτό λεξιλόγιο,αρκετές εικόνες που περιγράφουν επαρκώς τόσο τους ήρωες καί τα γεγονότα όσο καί τους χώρους που θα διαδραματιστούν οι σκηνές του έργου. Δεν μπορώ να σας πώ ότι είναι το καλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει,αλλά για κάποιους που τώρα ξεκινούν δειλά-δειλά την ανάγνωση βιβλίων είναι μία καλή καί εύπεπτη πρόταση.

Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις,δεν θέλω να ''καταδικάσω'' το βιβλίο. Θέλω να είμαι όσο πιο αντικειμενική γίνεται. Κι αυτό,έχοντας πάντα κατά νού πως το βιβλίο γράφτηκε για πρώτη φορά αρκετά χρόνια πρίν κι από πότε έχουν μεσολαβήσει αρκετές αλλαγές στον χώρο της λογοτεχνίας στην χώρα μας,αλλά καί στα αναγνωστικά γούστα του κοινού. Οπότε,μπορώ να δικαιολογήσω αρκετά σημεία καί χαρακτηριστικά του.

''«...και αφού, όπως λες, η γιαγιά σου γνωρίζει τι σας γράφουν τα αστέρια, γιατί δεν προσπαθείτε να το αποφύγετε, να το αλλάξετε;»

«Γιατί δεν κάνει να αλλάζεις αυτό που σου γράφουν τ’ αστέρια. Πίσω τους έρχονται χειρότερα αν τα αποτρέψεις. Και τότε τ’ αστέρια κλαίνε.»

«Κλαίνε; Γιατί;»

«Κλαίνε για μας!»

Ο σαραντάρης Ελληνοαμερικανός έμεινε σιωπηλός. Η δεκαεπτάχρονη Ρουμάνα τσιγγάνα τον κοιτούσε σοβαρή... Πενήντα χρόνια μετά, η μοίρα έμελλε να παίξει με τις ζωές δυο νέων ανθρώπων. Του νεαρού, πετυχημένου Στέφανου στην Αμερική και της όμορφης, μυστηριώδους Κασσάνδρας στην Αθήνα. Και οι δυο είχαν κληροδότημα ένα πανομοιότυπο δαχτυλίδι. Η μοιραία συνάντησή τους άλλαξε δραματικά τη ζωή του Στέφανου. Το αλλόκοτο χάρισμα της Κασσάνδρας, μακάβρια κληρονομιά χαμένη στην άβυσσο του χρόνου της οικογένειάς της, ήταν το μέσο της για να τολμήσει ό,τι φοβόταν πάντα η φυλή της: να αλλάξει αυτό που έγραψαν τα αστέρια. Όμως, όταν τα αστέρια κλαίνε...''(Περίληψη οπισθοφύλλου)

Η συγγραφέας χωρίζει νοερά την πλοκή του βιβλίου σε δύο μέρη. Σε κάθε μέρος θα μιλήσει,κατά κόρον,για μία εκ των δύο γυναικών πρωταγωνιστριών,για την ζωή καί τις επιλογές τους. Θα πατήσει πάνω στο μοτίβο πως κανείς/καμία δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό που του/της έχει ορίσει η μοίρα,κι αν προσπαθήσει να το αλλάξει,ίσως οι συνέπειες να είναι δραματικότερες καί μη αναμενόμενες. Το πρώτο μέρος μου φάνηκε πιο σφιχτοδεμένο σε σχέση με το δεύτερο. Υπάρχουν,βέβαια,κάποιες αναφορές σε μεταφυσικά στοιχεία,μα κι αυτά είναι προσαρμοσμένα με τέτοιον τρόπο μέσα στην υπόθεση που να μην ''ενοχλούν'' τους αναγνώστες. Σαν σύνολο,βέβαια,το βιβλίο διαβάζεται εύκολα καί ξεκούραστα.

Εν ολίγοις,πρόκειται για ένα ήπιο κοινωνικό μυθιστόρημα απόλυτα ταιριαστό με την εποχή την οποία πρωτοκυκλοφόρησε. Κατά την άποψή μου,για να έρθει πιο κοντά στο σήμερα,θα επιθυμούσα ένα πιο κοφτό καί αιχμηρό επίλογο κι όχι ένα ακόμη ευτυχισμένο τέλος. Παρ'όλ'αυτά,ολοκλήρωσα την ανάγνωσή του μέσα σε διάστημα λίγων ωρών καί δεν μετανιώνω για την επιλογή μου να το διαβάσω. Μην σας πώ πως μελλοντικά θα αναζητήσω κι άλλα έργα της συγγραφέως. Θέλω να έχω μία πιο σφαιρική εικόνα της γραφής της.

Καλά σας αναγνώσματα!

[Τασούλα Γεροστάθη · Rating 5 out of 5]

Το συγκεκριμένο βιβλίο θαρρώ πως είναι πια ανάμεσα σε αυτά που θα ορίσω ως αγαπημένα μου.
Μέσα στις σελίδες του ανακαλύπτεις δυνατά συναίσθημα και αλήθειες που σε κάνουν να αναλογιστείς και τις δικές σου πιθανά διαπροσωπικές σχέσεις. Και όπως πολύ σωστά είχε επισημάνει κάποιος κάποτε,τι είναι αυτό που κάνει έναν άνθρωπο να σε πλησιάσει και τελικά τι ζητάει από εσένα .
Αλιόνα μια τσιγγάνα στην καταγωγή ερωτεύεται τον Στηβ Έλληνα που ζει στη Βοστόνη αλλά έχει έρθει για την κηδεία του αδελφού του στην Ελλάδα .Το ριζικό μας όμως το έχουν καθορίσει τ'άστρα την ώρα που γεννηθήκαμε και άμα προσπαθησουμε να το αλλάξουμε αυτά κλαίνε και οι θεοί θυμώνουν!
Αλιόνα. ..πέρασε πολλά αναγκασμένη να εγκαταλείψει τη φυλή της για ένα ανόητο λάθος της . Έφερε στον κόσμο ένα κορίτσι παιδί του έρωτά της με τον Στηβ χωρίς εκείνος να έχει ιδέα.Η Φαίδρα ήταν ένα πλάσμα το οποίο γεννήθηκε μέσα σε μια νύχτα που μάλλον τα αστέρια κλαίγανε για όσα θα επακολουθούσαν. Η Αλιόνα τη μεγάλωσε με αρχές και πασχιζε να της δώσει τα καλύτερα εφόδια στη ζωή της.Σε αυτό βοήθησε ο Θόδωρος ο σωτήρας της που τη βρήκε αναίσθητη κάτω από μια ελιά εξουθενωμένη από την ταλαιπωρία της εγκυμοσύνης και την δέχτηκε στο σπιτικό του κάνοντάς την στο τέλος κυρά στο σπίτι και την περιουσία του για να την εξασφαλίσει. .
Η μοίρα.Ποιός μπορεί να την παρακάμψει; Τραγική εξέλιξη περιμένει την Αλιόνα κατά τη γέννηση της εγγονής της της Κασσάνδρας. .
Ανήσυχο πνεύμα η μικρή με ένα δικό της νόμο δικαίου να την κυνηγάει στα όνειρα της,δεν πιστεύει στη μοίρα και προσπαθεί να την αλλάξει. Έρχεται σε κόντρα με τις αρχές και τα πιστεύω της γιαγιάς Αλιόνα και πέρνει το μονοπάτι που αυτή θέλει στη ζωή με κίνδυνο να χάσει την εύνοια των αστεριών. Κλαίνε τ αστέρια κλαίνε. Με ισχυρή θέληση προσπαθεί να κάνει αυτό που άνθρωπος δεν έχει καταφέρει.Θα καταφέρει στο τέλος να πάρει όσα διεκδικεί πατώντας τους άγραφους κανόνες της μοίρας ;Θα φοβηθεί να έρθει σε ρήξη με τους θεούς που πιστεύει;
Ένα μυθιστόρημα που έχει τόση αγωνία στις περιγραφές του για την εξέλιξη της ιστορίας. .Σε κρατάει με την αγωνία για την τελική έκβαση.Έχει εναλλαγές σε πρόσωπα και γεγονότα τα οποία δε σε κουράζουν καθόλου.
Το μείον του για εμένα είναι το τέλος του . Περίμενα άλλη εξέλιξη στην ιστορία 😏😍

[Maria Nicolaou · Rating 2 out of 5]

Βαρετό και κάπως υπερβολικό...

[Sandra Skalimi · Rating 1 out of 5]

Βαρετό

[Georgia Karagianni · Rating 3 out of 5]

Ένα βιβλίο γεμάτο μυστήριο, και αγωνία. Περιπλέκει ζωές ανθρώπων απο άλλες ηπείρους, με άλλη κουλτούρα αλλά ήθη και έθιμά. Εντονα συναισθήματα, απλή λιτή γραφή.

[Georgette Nanou · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό.