Slenteren (Grote ABC)

by Simon Carmiggelt

Dutch

173 pages, Hardcover

First published January 1, 1975

About the author

Simon Carmiggelt (1913-1987) groeide op in zijn geboortestad Den Haag. Hij begon als journalist, aanvankelijk bij Het Vaderland, in 1932 bij Vooruit, de Haagse editie van het socialistische dagblad Het Volk, als toneel- en filmrecensent. Daar begon hij Haagse ‘cursiefjes’ te schrijven, onder de titel ‘Kleinigheden’.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte Carmiggelt via vrienden in Amsterdam betrokken bij het illegale blad Het Parool, waar hij instond voor de productie en de verspreiding. In het laatste oorlogsjaar was hij ook redacteur.

Na de bevrijding kreeg Carmiggelt bij Het Parool de leiding over de kunstrubriek. Vanaf oktober 1946 publiceerde hij weer zijn korte verhalen, aanvankelijk drie keer per week, later elke dag, die hij ondertekende met zijn nom de plume Kronkel. Tot zijn dood in 1987 verschenen er ruim 10.000. Hiervan koos hij er jaarlijks vijftig uit die hij in boekvorm publiceerde bij uitgeverij De Arbeiderspers. Hij las zijn verhalen ook voor, eerst voor de Vara-radio, later ook voor de Vara-televisie. Zijn populariteit nam zeer toe en bleek blijvend. In 1961 ontving hij de Constantijn Huygens-prijs en in 1974 de P.C. Hooft-prijs voor zijn gehele oeuvre.

Reviews

[José Van Rosmalen · Rating 4 out of 5]

Deze bundel met 41 verhaaltjes en impressies verscheen in 1975, toen Carmiggelt de zestig inmiddels was gepasseerd. Hij was toen al uitgegroeid tot een bekende Nederlander met zijn wekelijks tv-optreden waar hij op melancholieke toon een verhaaltje voorlas, voorafgegaan door ‘ in a sentimental mood’ van Duke Ellington.
Je merkt aan deze bundel dat Carmiggelt al wat ouder was toen hij deze verhaaltjes schreef. Vaak kijkt hij terug op ervaringen van vroeger, soms met een ondertoon van dat we er niet alleen maar op vooruit zijn gegaan. Het mooiste verhaal vind ik ‘ Carrière’ over een inmiddels ouder echtpaar die hij veertig jaar geleden als jonge idealisten in de socialistische beweging in Den Haag had meegemaakt en die hij nu bij toeval tijdens een vakantie terugzag. Hij beschrijft hier vooral zijn gevoelens en associaties, terloops ook over zijn vier jaar oudere broer Jan, die de oorlog niet zou overleven.
In het boek staan ook mooie stukken over zijn vader en moeder en vooral ook over de kleinkinderen, waaronder een geadopteerde Koreaanse kleindochter.
Het boekomslag van Metten Koornstra biedt een mooie verstild beeld van een man in een kaal landschap. Ik vind dit het meest geslaagde omslag van de boeken van Carmiggelt.