Ο Αντώνης δεν θα σκολάσει απόψε

by Πίτσα Σωτηράκου

Η ζωή και οι εμπειρίες ενός νεαρού ζευγαριού και των παιδιών τους, που φεύγουν από την Τρίπολη για να εγκατασταθούν σ' έναν "πρότυπο" οικισμό μεταλλείων. Στη νουβέλα αυτή η Πίτσα Σωτηράκου φωτίζει μια σύγχρονη νεοελληνική τραγωδία. Αντλεί το υλικό της από πραγματικά γεγονότα και καταστάσεις, έτσι όπως τα έζησε η ίδια σα γιατρός στη Λάρυμνα ή της αφηγήθηκαν γυναίκες της περιοχής.

Το έργο κορυφώνεται με τη μεγάλη απεργία της ΛΑΡΚΟ το 1977 και τον αντίκτυπο της πάνω στο ζευγάρι. Αποκτά όμως ευρύτερο ενδιαφέρον και διαστάσεις, καθώς αντανακλά τις ταξικές αντιθέσεις και συγκρούσεις στην ελληνική κοινωνία.

168 pages, Paperback

First published July 1, 1986

Reviews

[bookworm.wanderlust]

Στη συγκεκριμένη νουβέλα παρουσιάζονται οι τραγικές συνθήκες διαβίωσης των οικογενειών που ζουν σε εγκαταστάσεις οικισμών κοντά σε μεταλλεία και εργοστάσια! Στην προκείμενη η οικογένεια της Βαγγελής και του Αντώνη που μετακομίζουν από την Τρίπολη και μέσα από τα μάτια της Βαγγελής περιγράφεται η ζωή εκεί, οι δυσκολίες, η εκμετάλλευση και οι κίνδυνοι της σκληρής αυτής δουλειάς. Είναι ένα βιβλίο κοινωνικοπολιτικό που περιγράφει τόσο τις έμφυλες όσο και τις ταξικές διαφορές. Η γυναίκα παρουσιάζεται διπλά καταπιεσμένη και απομονωμένη! Οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με τρομερά ανθυγιεινές και επιβλαβείς συνθήκες διαβίωσης κάτω από ένα καθεστώς εξαιρετικά αυταρχικό και ανελεύθερο. Η εταιρεία των μεταλλείων ορίζει απόλυτα την εργασία αλλά και την καθημερινή ζωή και στέγαση των κατοίκων και παρουσιάζεται η αδιαφορία ως προς τα δικαιώματα των εργαζομένων, την ασφάλειά τους, το μισθό τους κτλ με αποτέλεσμα να συμβεί ένα σοβαρό ατύχημα, μία τραγωδία που στοιχίζει τη ζωή σε πολλούς εργάτες! Συγκλονιστικές περιγραφές που νιώθεις λες και το ζεις κι εσύ!
Το αποκορύφωμα είναι όταν οι εργαζόμενοι καταφεύγουν στην απεργία ΛΑΡΚΟ του 1977 όπου και οι γυναίκες δεν έμειναν αμέτοχες σε αυτή! Χρονικά σε αυτό το σημείο παρουσιάζονται και οι επιπτώσεις στο ζευγάρι της ιστορίας, της Βαγγελής και του Αντώνη.

Η συγγραφέας ως γιατρός εργάστηκε στα μεταλλεία που βρίσκονται στη Λάρυμνα Φθιώτιδας και που φιλοξενούνται και οι εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ (που εκμεταλλεύονται τα μεγαλύτερα κοιτάσματα νικελίου στην Ευρώπη) για την παραγωγή σιδηρονικελίου. Έτσι λοιπόν μπόρεσε και αποτύπωσε την πραγματικότητα έχοντας η ίδια το βίωμα αλλά και από αληθινές ιστορίες που άκουσε από τις γυναίκες των μεταλλωρύχων.

Είχε πολύ ενδιαφέρον λόγω θεματολογίας αλλά βρήκα εξίσου ενδιαφέρον και τον τρόπο με τον οποίο η συγγραφέας το μετέφερε!

[Νίκη Αγκιλάρ]

Όταν πήρα αυτό το βιβλίο, νόμιζα ότι η αφήγηση θα αφορούσε έναν εργάτη που δούλευε στα μεταλλεία και έμενε στον οικισμό. Αντίθετα, βλέπουμε την ιστορία από τη ματιά της συζύγου, της Βαγγελής, η οποία προσπαθεί να προσαρμοστεί σε αυτό το περιβάλλον. Η ίδια αισθάνεται καταπιεσμένη από το αυστηρό καθεστώς κι έχει συνεχώς την επιθυμία να φύγει από εκεί.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση διαβάζοντας αυτό το βιβλίο είναι ότι ένιωθα σαν να ζούσα στον οικισμό, δίπλα από τα μεταλλεία, παρόλο που δεν έχω εικόνες της εποχής. Η συγγραφέας περιγράφει υπέροχα τις συνθήκες διαβίωσης και τα κοινωνικά προβλήματα που υπήρχαν τότε. Είναι ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα αλλά σε κάποιες στιγμές γινόταν βαρετό, γι'αυτό έβαλα τρία αστέρια.

[Nikolaos Litseselidis]

Μικρό βιβλιαράκι, με συγκινιτική ιστορία. Εξελίσσεται αργά αλλά σε ορισμένα σημεία έχει τρομερά συναισθηματικά αποκορυφώματα. Ειδικά το τέλος είναι δύσκολο και μου έφερε πολύ άγχος και αγωνία.