Eten zou een ongecompliceerde, plezierige bezigheid moeten zijn, maar dat is het voor veel mensen niet. Zij worstelen met hun pogingen om minder of gezonder te eten. Onze voedselomgeving is als het ware 'vergiftigd' met verleidingen die we maar moeilijk kunnen weerstaan. En daarom kampen steeds meer mensen in ons land met overgewicht. Er is immers altijd en overal onweerstaanbaar lekker eten voorhanden. Dat maakt het lastig, maar gelukkig niet onmogelijk om greep te houden op wat we in onze mond stoppen. In De grote voedselverleiding beschrijft Denise de Ridder nieuwe inzichten uit psychologisch onderzoek naar eetgedrag. Ze laat zien dat wilskracht een slechte raadgever is om minder te eten en dat lijnen meestal niet leidt tot gewichtsverlies. Maar er is ook goed simpele plannetjes kunnen ervoor zorgen dat je minder gaat eten. En voedselverleidingen kunnen je juist helpen herinneren aan het doel om gezonder te eten. De grote voedselverleiding laat zien op welke manier mensen proberen hun eetgedrag te regulieren, en onthult waarom bepaalde strategieën succesvol zijn en andere bij voorbaat gedoemd zijn te mislukken.
Prof. dr. Denise de Ridder (1959) is hoogleraar Psychologie aan de afdeling Sociale, Gezondheids- & Organisatiepsychologie van de Universiteit Utrecht. Daarnaast is De Ridder directeur van het Self-Regulation Lab.
De belangrijkste onderwerpen van haar onderzoek zijn zelfregulering, zelfcontrole en nudging. De Ridder is projectleider van verschillende onderzoeksprojecten op het gebied van zelfregulering en nudging, projecten die onder meer zijn gefinancierd door NWO. Daarnaast is ze senior redacteur van Health Psychology Review en schrijft ze columns over gedragsinzichten voor beleidsvorming in NRC Handelsblad. Samen met collega's uit de communicatiewetenschap, recht, economie en het openbaar bestuur is zij betrokken bij de stream Behavior and Institutions binnen het strategische thema Instituties voor Open Samenlevingen van de Universiteit Utrecht.