Ο Νίτσε από το Α ως το Ω

by Κατερίνα Σχινά

EΛΛHNEΣ (APXAIOI)- ΣXEΔON ΣE OΛEΣ TIΣ EΠOXEΣ KAI ΣE OΛA TA ΣTAΔIA THΣ KOYΛTOYPAΣ ΠPOΣΠAΘHΣAN KAΠOIA ΣTIΓMH, ME BAΘIA ΔYΣAPEΣKEIA, NA AΠEΛEYΘEPΩΘOYN AΠO TOYΣ EΛΛHNEΣ - EΠEIΔH KAΘE ΠPOΣΩΠIKH, ΦAINOMENIKA ΠPΩTOTYΠH KAI AΞIA ΘAYMAΣMOY ΔHMIOYPΓIA ΣYΓKPINOMENH ME TO EΛΛHNIKO ΠPOTYΠO EXANE XPΩMA KAI ZΩH KAI KATEΛHΓE NA MOIAZEI ME ΦΘHNO ANTIΓPAΦO, ME KAPIKATOYPA. KI ETΣI, KAΘE TOΣO ΞEΣΠA BAΘIA OPΓH ENANTION AYTOY TOY MIKPOY KAI AΛAZONIKOY ΛAOY, ΠOY EIXE THN TOΛMH NA ONOMAΣEI "BAPBAPO" O,TI ΔEN HTAN ΔIKO TOY ΓENNHMA-ΘPEMMA. ΠOIOI EINAI AYTOI OI ANΘPΩΠOI, ANAPΩTIOYNTAN, ΠOY MOΛONOTI ΔIAΘETOYN EΦHMEPH MONO IΣTOPIKH ΛAMΨH, KΩMIKA ΠEPIOPIΣMENOYΣ ΘEΣMOYΣ, AMΦIBOΛH HΘIKH KAI XAPAKTHPIZONTAI AΠO AΠEXΘH EΛATTΩMATA, EXOYN THN AΞIΩΣH EKEINHΣ THΣ AΞIOΠPEΠEIAΣ KAI THΣ EΞEXOYΣAΣ ΘEΣHΣ ΠOY ΔIAKPINEI TH MEΓAΛOΦYIA AΠO TIΣ MAZEΣ;.

198 pages, Paperback

First published January 1, 2012

About the author

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και μουσική (ανώτερα θεωρητικά, πιάνο) στο Εθνικό Ωδείο και πλάι στον Αλέξανδρο Αινιάν. Ως κριτικός εμφανίστηκε με άρθρα της το 1983 στην εφημερίδα "Η Αυγή". Διετέλεσε μέλος (1985-1988) της συντακτικής ομάδας του περιοδικού "Το Τέταρτο", μουσικοκριτικός και επιφυλλιδογράφος της εφημερίδας "Η Καθημερινή" (1987-1999) και από το 1995 ως το 1999 υπεύθυνη του κυριακάτικου ένθετου "Ιδέες-Πολιτισμός" της ίδιας εφημερίδας. Mέλος της συντακτικής ομάδας του ειδικού ενθέτου για το βιβλίο "Βιβλιοθήκη" της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία" (1999-2009) και από το 2009 συνεργάτης της εφημερίδας "Η Καθημερινή" σε θέματα βιβλίου, καθώς και σύμβουλος έκδοσης και κριτικός στο μηνιαίο πολιτιστικό περιοδικό "The Books' Journal". Μουσικός παραγωγός στο Γ' και Β' Πρόγραμμα της Κρατικής Ραδιοφωνίας (1983-1994), και στο Κανάλι 15 του Ρούσσου Κούνδουρου (1987-1989) και συνεργάτης της τηλεοπτικής εκπομπής για το βιβλίο "Βιβλιόραμα" (ΕΡΤ) (1987-1990). Από το 2006 ως το 2011 αρχισυντάκτρια και παρουσιάστρια μαζί με τον Βαγγέλη Χατζηβασιλείου της τηλεοπτικής εκπομπής "Βιβλία στο κουτί" (ΕΤ1). Δίδαξε πολιτιστικό ρεπορτάζ στο τμήμα ΜΜΕ του Παντείου Πανεπιστημίου (1994-2004), ενώ από το 2002 ως το 2010 δίδαξε λογοτεχνική μετάφραση στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης (ΕΚΕΜΕΛ). Έχει συνεργαστεί με την Ορχήστρα της ΕΡΤ, την Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής και το Φεστιβάλ Αθηνών, στη συγγραφή κειμένων για τα προγράμματα των παραστάσεων και στη μετάφραση λιμπρέτων λυρικών έργων. Έχει μεταφράσει στα ελληνικά έργα των Edgar Alan Poe, Toni Morrison, Philip Roth, George Steiner, Roland Barthes, Witold Gombrowich, Ian McEwan, Emma Goldman, Mark Twain, William Hazlitt, Jack London, Willa S. Cather, Roddy Doyle, Malcolm Bradbury, Helene Hanff, Ben Schott, κ.ά. καθώς και ποιήματα των Byron, Shelley, Worsdworth, Wallace Stevens, Hilda Doolittle, Anne Sexton, κ.ά. Έχει γράψει το βιβλίο "Όπερες του κόσμου" που εκδόθηκε από την Εταιρεία για τη δημιουργία νέου κτιρίου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, και το λεύκωμα "Η Ελλάδα του μόχθου" που εκδόθηκε από το Ριζάρειο Ίδρυμα. Το 1997 βραβεύτηκε από την Ελληνική Εταιρεία Μεταφραστών Λογοτεχνίας για τη μετάφραση του μυθιστορήματος της Toni Morrison "Γαλάζια μάτια" και το 2008 από το περιοδικό "Gourmet" της Ελευθεροτυπίας για τη μετάφραση των "Γαστριμαργικών αναλέκτων" του Ben Schott (2006).

Reviews

[Jim πgr · Rating 3 out of 5]

Ένα βιβλίο που παρουσιάζει όχι μόνο τα βιβλία του Νίτσε αλλά και τα πιστεύω του, τις απόψεις και την ιδεολογία του κάνω σε όλα τα θέματα. Δεν θα ήταν σωστό να κρίνω τις απόψεις του από την στιγμή που δεν έχω διαβάσει το κάποιο από το έργα του (ολόκληρο). Για αυτό με μεγάλη επιφύλαξη θα προχωρήσω:
• Την έννοια ΑΜΑΡΤΙΑ: την ερμηνεύει σαν αξιόπιστο όπλο της εξουσίας. Εγώ θα έλεγα ότι είναι οι τύψεις που νιώθουμε για πράγματα ή λόγια που ειπώθηκαν ή που σιώπησαν. Τύψεις συνείδησης που φυσικά δεν υπάρχουν σε όλους τους ανθρώπους.
• Τον ΑΡΡΩΣΤΟ άνθρωπό των θεωρεί παράσιτο της κοινωνίας. Άραγε θεωρεί και τους ηλικιωμένους, που οι περισσότερο έχουν μια πάθηση. Και τους γιατρούς, τι τους θεωρεί?, ανθρώπους που ασχολούνται με παράσιτα?. Δεν θα κρίνω αυτήν την άποψη, ίσως δεν μεταφέρθηκε σωστά στο βιβλίο.
• Περί Χριστιανισμού, Θρησκείας, Θεού εμφανίζει μια τάση μίσους, κακίας. Δεν θα επεκταθώ γιατί θα πρέπει να γράψω πολλά.
• Κάτι σωστό : ο Δαρβίνος λησμόνησε το πνεύμα στην θεωρεία του για την εξέλιξη των ειδών.
• Και κάτι που με εκφράζει απόλυτα: το διάβασμα είναι η αναψυχή μου για την ίδια μου την σοβαρότητα. Και το προχωράω … η γυμναστική μου είναι η επόμενη άσκηση μετά την άσκηση του νου.
Ένα βιβλίο που αξίζει να το διαβάσετε αλλά σίγουρα αξίζει να διαβάσετε τα πρωτότυπα. dp