Edzard Mik (1960) werd geboren in Groningen, waar hij rechten studeerde. In Maastricht was hij vervolgens werkzaam als advocaat, in Utrecht doceerde hij aan de School voor Journalistiek, en thans woont hij met vrouw en kinderen in Amsterdam. Voor Vrij Nederland en NRC Handelsblad schrijft hij beschouwingen over beeldende kunst, architectuur, literatuur en theater. Daarnaast is hij redacteur voor De Gids. Mik schreef korte verhalen, filmscenario’s voor de VPRO en libretto’s. Goede tijden is zijn zevende roman.
Edzard Mik beschrijft het verhaal van een vader (Hugo Boom) en zijn zoon Ruben, die voor de tweede keer dezelfde bergwandeling maken. De eerste keer is het gruwelijk fout gegaan en is Hugo's neef tijdens de wandeling ten val gekomen en overleden. Ruben heeft over het voorval een boek geschreven. Dat boek wordt tijdens de recente wandeling gebruikt om een parallel relaas te doen van beide bergtochten. Natuurlijk is de bergtocht een metafoor voor het herdefinieren van de vader-zoon relatie en natuurlijk gaat ook tijdens de tweede tocht iets fout en komt zoon Ruben ten val. Hij overleeft de val wel, in tegenstelling tot zijn neef 14 jaar daarvóór. Hugo beseft daarna dat zijn zoon hem wel liefheeft en hem zelfs als een held ziet. Nogal voorspelbaar, allemaal.
Het verhaal boeit niet echt: ik betrapte mezelf erop dat ik halve bladzijden oversloeg, omdat ik wel aanvoelde wat zou worden gezegd en ook hoe. Want behalve dat het verhaal niet erg verrassend is, is het taalgebruik veel te gezwollen, soms zelfs lachwekkend. Je hebt steeds het idee dat achter de woorden een diepere betekenis moet worden gezocht, maar mij is onduidelijk welke dat zou moeten zijn. Een voorbeeld. Hugo zit in de tuin met zijn kleinzoon. Opeens volgt een beschrijving van die tuin: De lindeboom zat vol in het blad, schemering vloeide uit in de tuin, verdiepte tot mossige donkerte in de hoeken. Mysterieus….maar het dient geen enkel doel want in de zin erna gaat het over landkaarten van het gebied dat gaat worden beklommen. Of de weergave van Ruben als hij ligt te slapen: …zijn mond open, voor wie maar wilde het voorgeborchte van zijn vitale systemen tonend. Het voorgeborchte van zijn vitale systemen, Edzard Mik?
Een ander raadsel is waarom Hugo Boom gemodelleerd lijkt naar Ruud Lubbers. Baan bij de VN, de wereld over reizend naar vluchtelingekampen en flirten (en meer?) met vrouwelijk ondergeschikten. Wat wil de schrijver hiermee zeggen?
Mont Blanc is een voorspelbaar boek, geschreven in te wollige taal.