Γεννημένη στο Κολόμπο, όπου ζει η οικογένεια της, η Τζούντιθ περνάει τα εφηβικά της χρόνια εσωτερική σε σχολείο στην Αγγλία. Αυτό την κάνει να νιώθει μοναξιά. Όταν όμως η καινούργια φίλη της, την καλεί στο σπίτι της, ένα θαυμάσιο αρχοντικό στις ακτές της Κορνουάλης, η Τζούντιθ βρίσκει εκεί την θαλπωρή μιας δεύτερης οικογένειας και ευχάριστες νεανικές συντροφιές. Εκεί γνωρίζει και την πρώτη της αγάπη. Αλλά όλα αυτά θα γκρεμιστούν από τη λαίλαπα του πολέμου. Η Τζούντιθ, με άγνωστη την τύχη των δικών της, και με την αγωνία για τη μοίρα μιας νεογέννητης μεγάλης αγάπης, έχει μπροστά της ένα μεγάλο ταξίδι στον πόνο και στους κινδύνους, πριν φτάσει και γι' αυτήν η μέρα του γυρισμού.
Rosamunde Scott was born on 22 September 1924 in Lelant, Cornwall, England, UK, daughter of Helen and Charles Scott, a British commander. Just before her birth her father was posted in Burma, her mother remained in England. She attended St. Clare's Polwithen and Howell's School Llandaff before going on to Miss Kerr-Sanders' Secretarial College. She began writing when she was seven and published her first short story when she was 18. From 1943 through 1946, Pilcher served with the Women's Naval Service. On 7 December 1946, she married Graham Hope Pilcher, a war hero and jute industry executive who died in March 2009. They moved to Dundee, Scotland, where she remained until her death in 2019. They had two daughters and two sons, and fourteen grandchildren. Her son, Robin Pilcher, is also a novelist.
In 1949, her first book, a romance novel, was published by Mills & Boon, under the pseudonym Jane Fraser. She published a further ten novels under that name. In 1955, she also began writing under her married name Rosamunde Pilcher, by 1965 she her own name to all of her novels. In 1996, her novel Coming Home won the Romantic Novel of the Year Award by Romantic Novelists' Association. She retired from writing in 2000 following publication of Winter Solstice. Two years later, she was named an Officer of the Order of the British Empire (OBE).
Η ΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΙΛΤΣΕΡ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ. ΜΟΥ ΓΕΝΝΑ ΜΙΑ ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ Κ ΝΙΩΘΩ ΠΩΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΗΣ ΜΟΥ ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΕΤΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ Κ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΣ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΟΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ. ΤΑ ΑΝΑΖΗΤΩ ΩΣ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΟΤΑΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΑΛΑΡΩΣΩ Κ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΠΟΝΗΣΩ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΜΕ ΔΥΣΚΟΛΑ ΝΟΗΜΑΤΑ.
ΕΙΧΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΔΙΤΟΜΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΛΥΨΑΝ ΟΠΟΤΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΣΩ.
ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ Κ ΣΠΑΝΙΑ ΛΕΩ ΠΩΣ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΚΟΥΡΑΣΕ. ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΠΛΑΤΕΙΑΖΕΙ ΠΟΛΥ ΣΤΟ "ΓΥΡΙΣΜΟ" Η ΠΙΛΤΣΕΡ ΦΟΡΤΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΜΕ ΑΝΟΥΣΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΛΟΚΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΟΥ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. ΔΕ ΘΑ ΚΡΙΝΩ ΦΥΣΙΚΑ ΤΗ ΓΡΑΦΗ ΤΗΣ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΡΜΟΔΙΑ, ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΥ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ. ΕΣΤΙΑΣΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΠΙΣΩ, ΖΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ, ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΑ. ΜΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΟΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ.
ΔΕ ΜΟΥ ΞΥΠΝΗΣΕ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, ΔΕ ΜΕ ΑΓΓΙΞΕ. ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΣΤΑΤΙΚΗ, ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΗ ΑΦΗΓΗΣΗ.
Το δεύτερο μέρος της ιστορίας της Τζουντιθ είναι πιο αδύναμο από το πρώτο και τραβάει υπερβολικά σε μάκρος. Η δράση μεταφέρεται για μεγάλο μέρος του βιβλίου στην Κευλανη και αυτός νομίζω είναι ο κύριος λόγος που το βιβλίο χάνει. Η δύναμη της Πίλτσερ είναι οι περιγραφές της Αγγλίας, χωρίς αυτές καταλήγει αδιάφορη.
Κλασσική Πίλτσερ, με υπέροχες περιγραφές της Κορνουάλης και καλοδουλεμένους χαρακτήρες που δεν θέλεις να αφήσεις. Το συγκεκριμένο είναι το 2ο βιβλίο, του Γυρισμός, και παρακολουθούμε την ζωή της Τζούντιθ αλλά και των υπολοίπων ηρώων στα χρόνια του 2ου παγκόσμιου πολέμου. Στα μέσα του βιβλίου (κατά την διάρκεια του πολέμου) η Πίλτσερ τοποθετεί την Τζούντιθ στην Κεϋλάνη. Οι περιγραφές σε αυτό το κομμάτι είναι λίγο πιο επιφανειακές, ίσως η συγγραφέας να μην γνώριζε την συγκεκριμένη περιοχή τόσο όσο τις περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου που συχνά τοποθετεί τα έργα της. Όσον αφορά την πρωταγωνίστρια Τζούντιθ, παρατήρησα ότι είναι λίγο πιο αφελής σε σύγκριση με άλλα βιβλία της, στα οποία οι γυναίκες πρωταγωνίστριες είναι συνήθως πιο δυναμικές. Για το τέλος θα ήθελα λίγες σελίδες ακόμα, μιας και ο πόλεμος έχει τελειώσει, έχουμε επιστρέψει πια πίσω στην Κορνουάλη, και γενικά η ανάγνωση είναι πιο χαλαρή και ευχάριστη.
*** SPOILER *** Θα ήθελα περισσότερα πάνω στο ειδύλλιο Τζούντιθ - Τζέρεμι Γουέλς. Ο τελευταίος φαινόταν ιδιαίτερα συμπαθής χαρακτήρας.