What do you think?
Rate this book
บาดแผลหัวใจ
“อรอุมา” ตื่นขึ้นมาในเช้าวันหนึ่ง พบว่าเธออยู่บนเตียงของใครบางคน…
บางอย่างเกิดขึ้น…
เธอรู้ว่าจะไม่มีวันเหมือนเดิมไปตลอดกาล…
หญิงสาวพยายามฝังกลบเหตุการณ์นั้น
แต่หัวใจกลับไม่ยอม
เพราะในความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยบาดแผลลึก และควรหลีกหนีให้ไกล ความรักได้เกิดขึ้นแล้ว…
บางอย่างเกิดขึ้น…
เธอรู้ว่าจะไม่มีวันเหมือนเดิมไปตลอดกาล…
หญิงสาวพยายามฝังกลบเหตุการณ์นั้น
แต่หัวใจกลับไม่ยอม
เพราะในความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยบาดแผลลึก และควรหลีกหนีให้ไกล ความรักได้เกิดขึ้นแล้ว…
375 pages, Paperback
First published February 1, 2007
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
October 14, 2011
เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ดั้นด้นหามาอ่านเพราะได้อ่านรีวิวดีๆ มามาก และด้วยความหายากมากๆๆๆๆๆ แถมที่เอามาปล่อยมือสองก็อัพราคาได้มหาโหด (บางคนอัพจากสองร้อยกว่าไปเกือบห้าร้อย o_0") เลยทำให้คิดว่ามันคงเป็นหนังสือที่แรร์และดีมากแน่ถึงปั่นราคากันขนาดนี้ โชคดีว่าคนที่เราสั่งซื้อเขาไม่ได้ตั้งราคาขายเว่อร์เท่าไหร่ คือยังถูกกว่าราคาปกแม้จะไม่กี่บาท และพอได้มาเป็นเจ้าของและอ่านจบแล้ว ก็พบว่าเป็นหนังสือดีที่คุ้มค่าการตามหาจริงๆ ด้วยค่ะ
แต่ก่อนอื่น ถ้าหากเราไม่ได้อ่านรีวิวเรื่องนี้มาก่อนว่ามันดำเนินไปทางไหน สงสัยคงไม่ได้หามาอ่านแน่ เพราะว่าเรื่องเปิดโดยการที่พระเอกกับนางเอกมีอะไรกันไปในคืนก่อนเพราะพระเอกเมา ส่วนนางเอกโดนวางยาจนไม่รู้เรื่อง ส่วนตัวค่อนข้างแอนตี้เรื่องแนวมัดมือชกอย่างนี้ เพราะมันเหมือนบังคับว่าเพราะนางเอกเสียตัวให้พระเอก เธอจึงจำเป็นต้องเป็นภรรยาเขาเพราะค่านิยมเรื่องพรหมจรรย์ที่ควรยกให้ผู้ชายที่จะเป็นสามีเท่านั้น ก็เป็นความคิดส่วนตัวของเราที่เห็นว่าการกำหนดคุณค่าของผู้หญิงด้วยวิธีนี้มันไม่เข้าท่าน่ะค่ะ แต่โชคดีที่เรื่องนี้ไม่ได้ดำเนินไปในทิศทางนั้น เพราะถึงแม้หลังจากนางเอกตื่นมาพบว่าตัวเองถูกทำอะไรไปแล้วจะโกรธแค้น แต่หลังจากคิดตกว่าเรียกร้องสิ่งที่เสียไปแล้วไม่ได้ และพระเอกก็ไม่รู้เรื่องที่เธอโดนวางยาจริงๆ เธอก็ไม่ได้บังคับให้เขาต้องมารับผิดชอบ แต่กลับพยายามลืมและทำใจมองอนาคต แถมยังคิดว่าถ้าสามีเธอในอนาคตมารู้เรื่องนี้แล้วรับไม่ได้ ผู้ชา่ยคนนั้นก็ไม่คู่ควรกับเธอ เราชอบที่คนเขียนสร้างให้นางเอกมีหัวคิดสมัยใหม่แบบนี้ แต่ขณะเดียวกันเธอก็ยังรู้จักวิธีวางตัวให้ดีและไม่ก๋ากั่นรุกผู้ชายก่อนเหมือนกัน
จริงๆ แล้วพล็อตของเรื่องนี้ค่อนข้างเป็นสูตรสำเร็จทีเดียว แม่นางเอกเสียแต่เด็ก พ่อซึ่งเป็นนักการเมืองมีชื่อก็แต่งงานใหม่ ส่วนคุณแม่เลี้ยงนั้นก็อิจฉาแม่ของนางเอกมาตั้งแต่อดีตและลามมาถึงตัวนางเอกด้วย น้องสาวซึ่งเกิดจากแม่ใหม่ก็ทำตัวข่มแถมยังมาหลงรักพระเอกเหมือนกัน ส่วนพระเอกก็เป็นทายาทกิจการใหญ่ที่ลอบทำธุรกิจสถานบันเทิงที่ไม่ค่อยสะอาดนัก ร่ำรวย หน้าตาดี มีชื่อด้านเป็นเสือผู้หญิง ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นองค์ประกอบที่เราไม่ชอบทั้งนั้นเลย (ฮา)
แต่ทำไมเราถึงให้เรื่องนี้ตั้งห้าดาว อันนี้ต้องยกความดีให้เจ้าของรีวิวหลายๆ คนที่เชียร์ซะจนเราสนใจ (หลักๆ ก็คุณฟีน่ากับคุณยาคูลท์) โดยเฉพาะเรื่องที่นางเอกฉลาดมีหัวคิด และสไตล์คนเขียนที่ใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เข้ามา ที่ทำให้อ่านแล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้มีเอกลักษณ์ต่างจากเรื่องอื่นที่เปิดเรื่องด้วยวิธีเดียวกัน ความสัมพันธ์ของพระเอกกับนางเอกมีลำดับขั้นชัดเจน อ่านแล้วเข้าใจว่าทำไมพระเอกที่ไม่เคยเชื่อในรักแท้เพราะถูกแม่ทิ้งถึงถูกนางเอกดึงดูดจนสุดท้ายก็ปล่อยเธอไม่ได้ และฉากนึงที่เราชอบมากคือหลังจากทั้งคู่ตกลงคบกันแล้ว เกิดมีเรื่องที่ทำให้ผิดใจจนทะเลาะกัน แล้วพระเอกพูดจาเย็นชากับนางเอกทำนองว่าถ้าให้สิ่งที่เขาต้องการไม่ได้ก็เชิญไปจากเขาซะ และตอนแรกนางเอกก็เกือบจะทำแบบนั้น แต่เธอคิดได้ว่าเขากำลังจะผลักไสเธอออกจากชีวิต เลยเป็นฝ่ายเดินกลับไปหาและพูดว่า "อย่าดูถูกความรักของฉัน" ประโยคนี้ทำเราขนลุกเลย เพราะนางเอกแสดงความเข้มแข็งว่าเธอไม่ใช่คนขี้น้อยใจที่พอพระเอกนึกอยากสลัดทิ้งก็จะยอมแพ้แล้วเดินจากไป และไม่ใช่พวกนางอายปากหนัก ส่วนพระเอก จริงๆ แล้วเขาก็รักนางเอกนะ แต่เพราะไม่เคยรักใครเลยไม่รู้ว่าต้องพูดแบบไหนสาวเจ้าถึงจะดีใจ ตอนขอแต่งงานรอบแรกเลยทำนางเอกงอนซะงั้น แต่สุดท้ายพอมีเหตุการณ์ที่ทำให้เขาเกือบเสียเธอไป ตอนนี้แหละที่พระเอกจะได้แสดงความรู้สึกจากใจจริงๆ คือไปนอนเฝ้านางเอกถึงบนเตียงในโรงพยาบาลเป็นอาทิตย์ ตอนนางเอกฟื้นขึ้นมาเห็นพระเอกร้องไห้ถึงได้รู้โดยไม่ต้องให้พูดอีกว่าเขารักเธอแค่ไหน นับเป็นการสารภาพรักที่จริงใจที่สุดที่เคยเจอมาในนิยายเลยล่ะ
สรุปว่าชอบเรื่องนี้มากค่ะ มันลงตัวโดยไม่เฝือทั้งที่มีความบังเอิญในเรื่องหลายอย่างมาก แต่วิธีเขียนของอรดีทำให้รู้สึกว่าเขาตั้งใจวางมาให้มันเป็นอย่างนี้ ไม่เหมือนบางเรื่องที่พออ่านแล้วรู้สึกว่าคนเขียนยัดเยียด จะเสียดายอยู่หน่อยก็ตรงที่นอกจากเรื่องนี้ อรดีก็ไม่มีผลงานอื่นอีกเลย เห็นว่าเขาเคยเขียนตอนต่อให้น้องสาวของนางเอกในเว็บแต่ก็ลบออกไปเสียแล้ว ถ้าเป็นไปได้ก็อยากอ่านเรื่องอื่นๆ จากคนเขียนคนนี้อีกค่ะ
แต่ก่อนอื่น ถ้าหากเราไม่ได้อ่านรีวิวเรื่องนี้มาก่อนว่ามันดำเนินไปทางไหน สงสัยคงไม่ได้หามาอ่านแน่ เพราะว่าเรื่องเปิดโดยการที่พระเอกกับนางเอกมีอะไรกันไปในคืนก่อนเพราะพระเอกเมา ส่วนนางเอกโดนวางยาจนไม่รู้เรื่อง ส่วนตัวค่อนข้างแอนตี้เรื่องแนวมัดมือชกอย่างนี้ เพราะมันเหมือนบังคับว่าเพราะนางเอกเสียตัวให้พระเอก เธอจึงจำเป็นต้องเป็นภรรยาเขาเพราะค่านิยมเรื่องพรหมจรรย์ที่ควรยกให้ผู้ชายที่จะเป็นสามีเท่านั้น ก็เป็นความคิดส่วนตัวของเราที่เห็นว่าการกำหนดคุณค่าของผู้หญิงด้วยวิธีนี้มันไม่เข้าท่าน่ะค่ะ แต่โชคดีที่เรื่องนี้ไม่ได้ดำเนินไปในทิศทางนั้น เพราะถึงแม้หลังจากนางเอกตื่นมาพบว่าตัวเองถูกทำอะไรไปแล้วจะโกรธแค้น แต่หลังจากคิดตกว่าเรียกร้องสิ่งที่เสียไปแล้วไม่ได้ และพระเอกก็ไม่รู้เรื่องที่เธอโดนวางยาจริงๆ เธอก็ไม่ได้บังคับให้เขาต้องมารับผิดชอบ แต่กลับพยายามลืมและทำใจมองอนาคต แถมยังคิดว่าถ้าสามีเธอในอนาคตมารู้เรื่องนี้แล้วรับไม่ได้ ผู้ชา่ยคนนั้นก็ไม่คู่ควรกับเธอ เราชอบที่คนเขียนสร้างให้นางเอกมีหัวคิดสมัยใหม่แบบนี้ แต่ขณะเดียวกันเธอก็ยังรู้จักวิธีวางตัวให้ดีและไม่ก๋ากั่นรุกผู้ชายก่อนเหมือนกัน
จริงๆ แล้วพล็อตของเรื่องนี้ค่อนข้างเป็นสูตรสำเร็จทีเดียว แม่นางเอกเสียแต่เด็ก พ่อซึ่งเป็นนักการเมืองมีชื่อก็แต่งงานใหม่ ส่วนคุณแม่เลี้ยงนั้นก็อิจฉาแม่ของนางเอกมาตั้งแต่อดีตและลามมาถึงตัวนางเอกด้วย น้องสาวซึ่งเกิดจากแม่ใหม่ก็ทำตัวข่มแถมยังมาหลงรักพระเอกเหมือนกัน ส่วนพระเอกก็เป็นทายาทกิจการใหญ่ที่ลอบทำธุรกิจสถานบันเทิงที่ไม่ค่อยสะอาดนัก ร่ำรวย หน้าตาดี มีชื่อด้านเป็นเสือผู้หญิง ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นองค์ประกอบที่เราไม่ชอบทั้งนั้นเลย (ฮา)
แต่ทำไมเราถึงให้เรื่องนี้ตั้งห้าดาว อันนี้ต้องยกความดีให้เจ้าของรีวิวหลายๆ คนที่เชียร์ซะจนเราสนใจ (หลักๆ ก็คุณฟีน่ากับคุณยาคูลท์) โดยเฉพาะเรื่องที่นางเอกฉลาดมีหัวคิด และสไตล์คนเขียนที่ใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เข้ามา ที่ทำให้อ่านแล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้มีเอกลักษณ์ต่างจากเรื่องอื่นที่เปิดเรื่องด้วยวิธีเดียวกัน ความสัมพันธ์ของพระเอกกับนางเอกมีลำดับขั้นชัดเจน อ่านแล้วเข้าใจว่าทำไมพระเอกที่ไม่เคยเชื่อในรักแท้เพราะถูกแม่ทิ้งถึงถูกนางเอกดึงดูดจนสุดท้ายก็ปล่อยเธอไม่ได้ และฉากนึงที่เราชอบมากคือหลังจากทั้งคู่ตกลงคบกันแล้ว เกิดมีเรื่องที่ทำให้ผิดใจจนทะเลาะกัน แล้วพระเอกพูดจาเย็นชากับนางเอกทำนองว่าถ้าให้สิ่งที่เขาต้องการไม่ได้ก็เชิญไปจากเขาซะ และตอนแรกนางเอกก็เกือบจะทำแบบนั้น แต่เธอคิดได้ว่าเขากำลังจะผลักไสเธอออกจากชีวิต เลยเป็นฝ่ายเดินกลับไปหาและพูดว่า "อย่าดูถูกความรักของฉัน" ประโยคนี้ทำเราขนลุกเลย เพราะนางเอกแสดงความเข้มแข็งว่าเธอไม่ใช่คนขี้น้อยใจที่พอพระเอกนึกอยากสลัดทิ้งก็จะยอมแพ้แล้วเดินจากไป และไม่ใช่พวกนางอายปากหนัก ส่วนพระเอก จริงๆ แล้วเขาก็รักนางเอกนะ แต่เพราะไม่เคยรักใครเลยไม่รู้ว่าต้องพูดแบบไหนสาวเจ้าถึงจะดีใจ ตอนขอแต่งงานรอบแรกเลยทำนางเอกงอนซะงั้น แต่สุดท้ายพอมีเหตุการณ์ที่ทำให้เขาเกือบเสียเธอไป ตอนนี้แหละที่พระเอกจะได้แสดงความรู้สึกจากใจจริงๆ คือไปนอนเฝ้านางเอกถึงบนเตียงในโรงพยาบาลเป็นอาทิตย์ ตอนนางเอกฟื้นขึ้นมาเห็นพระเอกร้องไห้ถึงได้รู้โดยไม่ต้องให้พูดอีกว่าเขารักเธอแค่ไหน นับเป็นการสารภาพรักที่จริงใจที่สุดที่เคยเจอมาในนิยายเลยล่ะ
สรุปว่าชอบเรื่องนี้มากค่ะ มันลงตัวโดยไม่เฝือทั้งที่มีความบังเอิญในเรื่องหลายอย่างมาก แต่วิธีเขียนของอรดีทำให้รู้สึกว่าเขาตั้งใจวางมาให้มันเป็นอย่างนี้ ไม่เหมือนบางเรื่องที่พออ่านแล้วรู้สึกว่าคนเขียนยัดเยียด จะเสียดายอยู่หน่อยก็ตรงที่นอกจากเรื่องนี้ อรดีก็ไม่มีผลงานอื่นอีกเลย เห็นว่าเขาเคยเขียนตอนต่อให้น้องสาวของนางเอกในเว็บแต่ก็ลบออกไปเสียแล้ว ถ้าเป็นไปได้ก็อยากอ่านเรื่องอื่นๆ จากคนเขียนคนนี้อีกค่ะ
August 9, 2019
สนุก ดีงาม
นางเอก อ่อนโยน แต่ไม่อ่อนแอ
พระเอก แข็งกระด้างไปบ้าง แต่ก็แพ้จิตใจที่ดีงาม ❤️❤️
นางเอก อ่อนโยน แต่ไม่อ่อนแอ
พระเอก แข็งกระด้างไปบ้าง แต่ก็แพ้จิตใจที่ดีงาม ❤️❤️
July 26, 2018
สนุก ดีงามสมคำร่ำลือ
January 12, 2018
ชอบนิสัยนางเอกมากค่ะ เป็นคนมีเหตุผลและมีวุฒิทางอารมณ์สูง เป็นเรื่องที่ตามหาหนังสือนานและยากมาก สรุปว่าดีงามสมคำเล่าลือค่ะ
Displaying 1 - 4 of 4 reviews