Zelden was een titel zo bedrieglijk! Er is niets vredigs of banaals aan het huisje aan de sloot waar Carry van Bruggen opgroeide, met haar broertjes en zusje en hun streng-orthodoxe vader. De spanningen in het gezin worden waargenomen in een experimentele stijl, een combinatie van het gedetailleerde van het Realisme en het bloemrijke, inventieve taalgebruik van de Tachtigers. Eén van Carry van Bruggen bekendste en meest herdrukte romans, ergens tussen familiedrama, psychologische roman en poëzie in.-
“… en als ze nu heel stil staat en over het water kijkt dan kan ze aan dat alles tegelijk denken en van dat alles tegelijk voelen dat het bestaat en dat zij tegelijk met alles ook zelf bestaat, hier, middenin de wereld, en dat is heel vreemd.”
Beschreven vanuit de persoon van een klein meisje. Op een gedetailleerde en dromerige manier. Het gaat over het leven van een joods gezin in Zaandam? begin vorige eeuw. De vieringen en tradities zijn heel be belangrijk. Gaandeweg komt ze tot het besef dat ze door haar joodse achtergrond anders is dan de niet joodse plaatsgenoten. Ook de omgeving, water, weilanden, bomen , de straatjes, de huizen worden uitvoerig beschreven, soms bijna sprookjesachtig.