Emma, moeder van een peuter en getrouwd met een gedreven dokter, belandt op een afgelegen missiepost bij het Victoriameer. Ze voelt zich vervreemd in een land waar iedereen hen aanstaart. Maar ze redt het, min of meer. Ondanks de slagregens, het heimwee, de oorlogsdreiging en andere perikelen. En ze ontmoet Sven, fotograaf en avonturier... Het gouden licht van Afrika speelt in het Tanzania van Nyerere, in de jaren zeventig, toen missieposten nog bevolkt werden door blanke religieuzen en toen bevlogen artsen tussen de bedrijven door hun kinderen ter wereld brachten.
Als je wat meer van het gewone leven in Tanzania wilt weten, is dit boek een aanrader. Het speelt zich af begin jaren zeventig, hoofdpersoon is de twintiger Emma die zich met man en kind op een afgelegen plek aan het Victoriameer vestigt, waar haar man bijna dag en nacht als arts in het ziekenhuis werkt. Hoe ze zich staande houdt in moeilijke omstandigheden is uitvoerig en invoelbaar beschreven. Hoogtepunt is een tocht door de Serengetti mét eigen auto - dat kon toen nog. Aanrader voor iedereen die overweegt naar Tanzania te gaan en/of de Kilimanjaro te beklimmen.
A special story which provides you all the details which makes you feel like you can look over Emma's shoulder. Just as special is the realization that it's a true story.
Leuke inkijk in het leven op een Tanzaniaanse missiepost in de jaren 1970, maar die ene bijkomende verhaallijn hoefde voor mij niet (geen spoilers 😉), eerder 3,5 😁