Mira, een jonge twintiger, adopteert Turbo, een jachthond die met extreme angsten kampt. Mira wil de brute jager opsporen die haar hond heeft mishandeld en gedumpt. Als ze voor een krant over dieren mag schrijven, grijpt ze die kans om ook jagers te interviewen. Tot ze oog in oog staat met een beruchte jager die regels en voorschriften aan zijn laars lapt, én ze de moed vindt om ook haar eigen kwetsuren onder ogen te zien.
De Sterck beschrijft overtuigend en pakkend hoe hond en baasje elkaar stutten en steunen.
Leest vlot en gemakkelijk, soms iets te gemakkelijk: alles ligt er wel dik bovenop. Je wordt weinig uitgedaagd en uitgenodigd om na te denken. Een boek over trauma’s hoeft niet gelijk over zulke flinke trauma’s te gaan om het onderwerp trauma’s serieus te nemen. Juist niet. Dat is dus jammer. Maar goed: die heftige gebeurtenissen in het verleden waar je steeds meer van te weten komt, zorgen wel voor spanning. En afschuw (maar afschuw = ook spanning). Ik vind het wel totaal ongeloofwaardig als het gaat om de omgang met Turbo. Met een dermate getraumatiseerde hond kun je echt niet plotseling knuffelen, of hem meenemen in trams, naar een schuur vol blaffende honden, naar beurzen, of zomaar vrolijk vrienden maken tijdens het wandelen met anderen en andere honden. Toch blijft dit boek je wel bij, vanwege die arme hond en die vreselijke jager. (En het voelde gewoon lekker om eindelijk weer eens een boek te lezen en zo vlot uit te hebben. Misschien krijgt een boek dan automatisch een iets hogere waardering.)
Vlot te lezen boek, ondanks de harde thema's. Vooral de helende band tussen mens en hond blijft mij bij. Ook het einde voor Sara/Mira is zo mooi beschreven en verwoord. Ik mis wel een duidelijker einde voor de jager (wordt hij gevat?).
Goed leesbaar verhaal dat psychisch geweld van vader tegen kind verbindt met het psychische en fysieke geweld van een jager tegen een hond (en wilde dieren).
Wat is Marita de Sterck toch goed in staat om afschuwelijke, ruwe personages neer te zetten. Geweldige taal, de eigen stem van de personages. Het verhaal van Turbo is wel erg heftig. Als dierenliefhebber moest ik echt een paar keer slikken. Ook de hoofdpersoon heeft heftige dingen meegemaakt. Mooi hoe dat samenviel en ze zich uit die ellende proberen te worstelen. Maar hoe ze dat precies doen ging voor mij te snel, te grote sprongen, soms te veel toeval. Ik had hierdoor het gevoel dat ik iets miste in het verhaal. Ik had die ontwikkeling graag wat geleidelijker gezien.
Voor 16+ Terwijl ik verwachtte dat ik dit boek niet tot het einde zou kunnen uitlezen, heb ik dat toch gedaan. Wat een vakmanschap om zo'n afschuwelijk verhaal zo mooi uit te werken vanuit 2 totaal verschillende personages. De hond op de omslag maakte dat ik het boek ter hand nam.
Leest gemakkelijk, leuk dat de Vlaamse taal ook aan bod komt. Het verhaal is heftig en neemt je mee. Qua einde blijf ik op mijn honger zitten: de verhaallijnen zijn in mijn ogen niet mooi afgewerkt, zowel van de jager als van Sara.
Goed geschreven boek dat interessante thema’s aansnijdt.De personages zijn goed neergezet en het wisselend perspectief maakt het boek echt interessanter. Boeiend YA-boek.
Goed geschreven. In heel verschillende stijl het verhaal van de vrouw die zich over een hond ontfermt en de jager. Een knappe confrontatie tussen twee verschillende personen.
'Harde hand' laat de veerkracht van de mens zien en laat zien welke rol dieren kunnen spelen in een helingsproces. In prachtige taal zien we niet alleen de pijn van de mens, maar ook van het dier.