Ένας μοναχικός άνδρας, ένας μονομανής, χτίζει γύρω του ένα παραισθητικό, ερμητικό, προσωπικό σύμπαν. Λατρεύει τα χέρια. Μαγεύεται από οτιδήποτε σχετίζεται με την αφή. Θα βρεί μοιραίο σύντροφο στο πρόσωπο ενός εξίσου μοναχικού νεαρού από εκείνους που στερούνται την ακοή και την καθαρή ομιλία, μα μιλούν δεξιοτεχνικά με τα χέρια, στη γλώσσα των νευμάτων. Γύρω του περιστρέφονται σκιώδεις φιγούρες γυναικών. Η Κυρία των Σιωπών, που ζεί στους δρόμους της πόλης. Η Ιλόνα με τα κοντυλένια, μαρμάρινα χέρια. Μια σκοτεινή νουβέλα που εξερευνά έναν παράξενο κόσμο έμμονων ιδεών και φετιχιστικών απολαύσεων. Μια ιστορία σχεδόν τρομαχτική.
Ο Χρήστος Χρυσόπουλος (1968) ασχολείται με διαφορετικά είδη λογοτεχνίας (πεζογραφία, δοκίμιο, χρονικό), με τη θεωρία της λογοτεχνίας και τη φωτογραφία. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (2008) και τα γαλλικά βραβεία Prix Ravachol (2013) και Prix Laure Bataillon (2014). Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Πολιτισμού (ECP) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Συγγραφέων (SEUA). Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις του: My mother’s silence (Μουσείο Άλεξ Μυλωνά, 2015) και Disjunction (Art wall, 2015).
Βαρετό, χωρίς καμία αίσθηση του πώς χτίζεις και κρατάς το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η ιστορία είναι αρκετά καλή, αν και προβλέψιμη, αλλά ο τρόπος με τον οποίο κατακρεουργεί κάθε έννοια τεχνικής αφήγησης είναι απλά ενοχλητικός (και όχι καινοτόμος, όπως υπαινίσσεται το blurb).