حامد اسماعیلیون متولد ۱۳۵۵ در کرمانشاه است. او دورهٔ کودکی و نوجوانی را در همین شهر گذرانده و از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۹ در تبریز به تحصیل در رشتهٔ دندانپزشکی مشغول بوده است. پس از آن مدتی در گلستان و مازندران و در نهایت به مدت هفت سال در تهران زندگی و کار کرده است. اسماعیلیون در سال ۱۳۸۹ به همراهِ خانواده به کانادا مهاجرت کرده است و هم اکنون در شهری کوچک به نام هانوور در دو ساعتیِ تورنتوی کانادا زندگی میکند.
مهمترین فعالیتهای ادبی اسماعیلیون پس از پایانِ تحصیلاتِ دانشگاهیاش انجام شده است. او به مدت ده سال در وبلاگ «گمشده در بزرگراه» مینوشت. مجموعه داستانها و رمانهای او عبارتند از:
آویشن قشنگ نیست (۱۳۸۷): برندهٔ جایزهٔ بهترین مجموعه داستان اول در بنیاد گلشیری شد و کاندید برخی جوایز ادبی دیگر. این کتاب پس از سالها حضور در کلاسهای داستاننویسی امیرحسن چهلتن در موسسهٔ کارنامهٔ تهران از سوی نشر ثالث منتشر شده بود و تا امروز به چاپ پنجم رسیده است.
قناریباز (۱۳۸۹) مجموعه داستان منتشر شده توسط نشر چشمه
دکتر داتیس (۱۳۹۱) نشر چشمه و برندهٔ جایزهٔ بهترین رمان اول در بنیاد گلشیری. این کتاب به چاپ سوم رسیده است.
گاماسیاب ماهی ندارد (۱۳۹۲) رمان منتشر شده توسط نشر ثالث.
توکای آبی (۱۳۹۷) نشر مهری، لندن
به جز مصاحبههای متعددی که با او انجام و در جراید و رسانهها منتشر شده است او سابقهٔ همکاری با نشریات انجمن دندانپزشکی ایران، سلامت، فرهیختگان، داستان همشهری و ادبیات و سینما در شماره تازه «سینما و ادبیات» را داشته است. ویراستاریِ کتاب علمی کنگرههای سالانهٔ بینالمللیِ دندانپزشکی در ایران هم از دیگر کارهای اوست.
مثل آویشن قشنگ نیست دوستش نداشتم البته نباید با هم مقایسه اش کنم آویشن بیشتر داستان پیوسته بود و این مجموعه داستان کوتاه. شاید این که خیلی واقعی و ملموس بود باعث می شد خیلی دوستش نداشته باشم ولی رسلت داستان کوتاه نشون دادن همین برشای زندگی ایه شاید من زیادی توقع دارم یه چیز خاصی یا آنِ داستانی خیلی بخصوصی توی داستان ها باشه. باورپذیربودن شخصیت ها رو پسندیدم کاملا شبیه خود ماهان...
افتضاح! یخ! آبگوشت! پر از غلطهای مختلف در سطوح مختلف. از اشتباهات املایی و انشایی، جملات نامفهموم و بیربط، غلطهای فاحش تکنیکی مثل از دست رفتن نظرگاه و طرح و پیرنگ آبکی، تا داستانهایی که کلا که چی!؟ چرا اصلا؟! ای بابا!
نویسنده قلم شیوایی داره در کل ولی بسیار کتاب کسل کننده ایست مخصوصا در مقایسه با گاماسیاب. با نخواندن این کتاب چیزی از دست نداده اید. چندین داستان مجزا بدون ربط به همدیگه