What do you think?
Rate this book
Ierland in een rugzak
Schrijver en acteur (Soldaat van Oranje, Zwartboek) Dolf de Vries komt al sinds 1962 jaarlijks in Ierland en heeft er tien jaar een huis gehad. In Ierland neemt hij u mee naar dit voor hem zo dierbare land. Hij verhaalt over de mensen die hij ontmoet en over de koop van het huis, maar ook over de Red Cross in County Wicklow; over de St. Stephen's Green in Dublin; over de Ceide Fields in County Mayo en over de Crown Saloon in Belfast.
Dit boek is een feest voor wie dit land wil bezoeken, wie er al eens is geweest en wie gewoon thuis iets te weten wil komen over Ierland.
Dit boek is een feest voor wie dit land wil bezoeken, wie er al eens is geweest en wie gewoon thuis iets te weten wil komen over Ierland.
192 pages
First published June 1, 1992
1 person is currently reading
7 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
May 13, 2022
Als je ooit door Ierland reisde, lees je veel herkenbaars, anders is het een fijne kennismaking
January 17, 2020
Om met de deur in huis te vallen: in dit boek gaat Dolf de Vries niet door Ierland met een rugzak. Nou ja, voor het grootste deel in elk geval niet. Hij heeft er een tweede huisje gekocht en schrijft over zijn ervaringen en ontmoetingen rondom dat huisje, waarvan het me na het lezen van het boekje nog altijd niet duidelijk is waar het precies ligt. Er staat een kaart voorin, maar de genoemde plaats staat er niet op. En dat geldt voor de meeste plaatsen die voorkomen in de tekst van De Vries. Waarom is het toch altijd zo moeilijk een goede kaart te gebruiken?
Ierland in een Rugzak is een leuke introductie over het land voor mensen als ik, die nog niks over Ierland weten. De Vries bereist uiteindelijk het hele land en geeft mooi weer hoe de mensen er zijn en hoe schitterend het landschap is. Natuurlijk is het gedateerd --- het boekje zelf stamt uit 1996 en verschillende van zijn reisbeschrijvingen gaan over fietsvakanties in 1982 en 1984 --- maar dat drukte voor mij de pret niet.
Anders dan zijn Amerika in een rugzak, dat ik verschillende keren gelezen heb, is dit geen chronologisch verslag van een reis, maar een verzameling impressies die De Vries heeft opgedaan in de decennia tussen 1960 en 1995. Het boekje wordt er leuker van (meerdere malen bezoeken ze mensen die ze jaren eerder voor het eerst ontmoetten, met verschillende resultaten), maar tegelijkertijd ook wat gefragmenteerd. Af en toe reflecteert De Vries over hoe het land veranderd is in de jaren sinds hij het voor het eerst bezocht, maar veel ontmoetingen zouden op elk willekeurige datum hebben kunnen plaatsgevonden, waardoor het zowel tijdloos als verwarrend wordt.
En dat geldt niet alleen voor de verschillende hoofdstukken achter elkaar, maar ook voor beschrijvingen van de vakanties zelf. Als je bijhoudt op de kaart (dank de hemelen voor Google Maps), dan gaan ze van hot naar her. Dat kan natuurlijk, laat ze fietsen zoals ze willen, maar in de tekst krijg je zelden een goed idee van waar ze op dat moment zijn. Tussen "onze laatste boodschappen" en het binnenrijden van Dublin op bladzijde 142 zitten enkele regels, die niet zouden doen vermoeden dat het een afstand van 160 kilometer is, vanuit het noorden van Ierland naar de metropool aan de oostkust.
Overigens is ook dit boekje, net als Amerika in een Rugzak, bezaaid met taalfouten, van ontbrekende leestekens tot verkeerd gespelde namen. (En De Vries heeft het altijd over Holland als hij Nederland bedoelt. Iets wat ik in het Engels vanwege de extra lastige letters begrijp, maar in het Nederlands niet.) De schrijfstijl is altijd even wennen, want het leest als overgetypte aantekeningen, maar als je eenmaal in die modus zit, heeft het zijn charme. En dat is toch wat ik vooral onthoud van de boeken van De Vries: laagdrempelig, je kunt zo instappen om te lezen of herlezen, en het biedt enige houvast om aan wat substantiëlere materie te beginnen.
Ierland in een Rugzak is een leuke introductie over het land voor mensen als ik, die nog niks over Ierland weten. De Vries bereist uiteindelijk het hele land en geeft mooi weer hoe de mensen er zijn en hoe schitterend het landschap is. Natuurlijk is het gedateerd --- het boekje zelf stamt uit 1996 en verschillende van zijn reisbeschrijvingen gaan over fietsvakanties in 1982 en 1984 --- maar dat drukte voor mij de pret niet.
Anders dan zijn Amerika in een rugzak, dat ik verschillende keren gelezen heb, is dit geen chronologisch verslag van een reis, maar een verzameling impressies die De Vries heeft opgedaan in de decennia tussen 1960 en 1995. Het boekje wordt er leuker van (meerdere malen bezoeken ze mensen die ze jaren eerder voor het eerst ontmoetten, met verschillende resultaten), maar tegelijkertijd ook wat gefragmenteerd. Af en toe reflecteert De Vries over hoe het land veranderd is in de jaren sinds hij het voor het eerst bezocht, maar veel ontmoetingen zouden op elk willekeurige datum hebben kunnen plaatsgevonden, waardoor het zowel tijdloos als verwarrend wordt.
En dat geldt niet alleen voor de verschillende hoofdstukken achter elkaar, maar ook voor beschrijvingen van de vakanties zelf. Als je bijhoudt op de kaart (dank de hemelen voor Google Maps), dan gaan ze van hot naar her. Dat kan natuurlijk, laat ze fietsen zoals ze willen, maar in de tekst krijg je zelden een goed idee van waar ze op dat moment zijn. Tussen "onze laatste boodschappen" en het binnenrijden van Dublin op bladzijde 142 zitten enkele regels, die niet zouden doen vermoeden dat het een afstand van 160 kilometer is, vanuit het noorden van Ierland naar de metropool aan de oostkust.
Overigens is ook dit boekje, net als Amerika in een Rugzak, bezaaid met taalfouten, van ontbrekende leestekens tot verkeerd gespelde namen. (En De Vries heeft het altijd over Holland als hij Nederland bedoelt. Iets wat ik in het Engels vanwege de extra lastige letters begrijp, maar in het Nederlands niet.) De schrijfstijl is altijd even wennen, want het leest als overgetypte aantekeningen, maar als je eenmaal in die modus zit, heeft het zijn charme. En dat is toch wat ik vooral onthoud van de boeken van De Vries: laagdrempelig, je kunt zo instappen om te lezen of herlezen, en het biedt enige houvast om aan wat substantiëlere materie te beginnen.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews