بهواسطهی فاصلهی پرناشدنی مابین چیزها، تفاوت همواره وجود دارد و درست بهواسطهی همین فاصله است که اندیشه میتواند به جدال خویش در فاصلهای رخوتناک ادامه دهد. حرکت اندیشه در این فاصله، تنها بهواسطهی چیز بودن خود اندیشه میتواند صورتگیرد. فلسفه، رژیم حاکم بر این حرکت اندیشه است که باید ساقطشود. آنچه این رژیم را ساقط میسازد خشونت اندیشه علیه خویش است. اگر که اندیشه چیزی جز حرکت در فاصلهی بین چیزها نیست خشونت اندیشه نیز چیزی جز شتاب این حرکت برای جاگذاشتن خویش نیست. قدرت پریدن از روی چیزها و احضار ناچیزها همان چیزی است که اندیشه را به آستانهی پیروزی بر خود نزدیک ساخته و از آن عبور میدهد...