როსტომ ჩხეიძის ეს ახალი მონოგრაფია არის ცდა, აიხსნას ქართული ხასიათის ერთ–ერთი თავისებურება – მსხვერპლისუნარიანობა, იდეისათვის თავგანწირვა, მოყვასისათვის თავგანწირვა.
საინტერესო ნარკვევია საინტერესო პასაჟებით, მაგრამ ვერ ვხდები რას გვმატებს თუნდაც იმის ცოდნა, ურარტუელების თუ ხეთების წინაპრები ვიყავით, თუ თურქების ან სომხების... ვფიქრობ, 2001 წელს დაწერილი ეს მონოგრაფია კონკრეტულ საკითხს ეხებოდა, საქართველოს პოლიტიკურ ვითარებაში გარკვეული იდეა შეჰქონდა...