Στο τρίτο ποιητικό βιβλίο της η Λένα Καλλέργη επισκέπτεται τα πιο σκοτεινά κομμάτια της ανθρώπινης φύσης και του φυσικού κόσμου και εξερευνά τις συνδέσεις τους. Το άγριο κομμάτι της φύσης γίνεται θήραμα και θηρευτής αλλά και συνταξιδιώτης στην πορεία των ανθρώπων, σημαδεύοντας μια πληγωμένη ελευθερία και τη δυνατότητα μιας πιο αυθεντικής ζωής. Αναδύεται πότε ως μικρό κι απαρατήρητο έντομο, πότε ως πεινασμένο θηρίο στο βάθος της φωνής, και πότε ως στιβαρό δέντρο που θέτει τους δικούς του όρους. Ο αληθινός εαυτός και κόσμος ανθίζει αντιστρέφοντας τις δεδομένες εντολές, κάνει πατρίδα του την ερημιά, δημιουργεί πλάσματα από το πουθενά και επιβιώνει με ουλές που σημαίνουν πόνο μαζί με χαρά, σ’ ένα παράλληλο εσωτερικό και εξωτερικό ταξίδι.
Μία ποιητική συλλογή με έντονο χαρακτήρα, αρκετά σκοτεινό με ιδιαίτερες ανατροπές.
"Μην εμπιστεύεσαι τα λουλούδια.
Πατούν επί πτωμάτων. Φυτρώνουν όπου δεν τα σπέρνουν. Μαραίνονται την πιο καλη στιγμή σου.
Μονο για λιγο προσποιούνται Τα καλλιεργημενα. Στο βάθος μένουν άγρια.
Ποιο άρωμα αντέχει να μην το θυμασαι. Ποιός μίσχος, ποιος βλαστός θα σε στηρίξει. Ποιο άνθος για σένα θα κοπεί, να φανερώσει Τα αισθήματα και την αισθητική σου.
Πατούν επί πτωμάτων. Φυτρώνουν όπου δεν τα σπέρνουν. Μαραίρονται την πιο καλή στιγμή σου.
Μόνο για λίγο προσποιούνται τα καλλιεργημένα. Στο βάθος μένουν άγρια.
Ποιο άρωμα αντέχει να μην το θυμάσαι. Ποιος μίσχος, ποιος βλαστός θα σε στηρίξει. Ποιο άνθος για σένα θα κοπεί, να φανερώσει τα αισθήματα και την αισθητική σου.