Książka jest skierowana przede wszystkim do badaczy nauk społecznych, nauczycieli, studentów kierunków pedagogicznych, polityków kształtujących profil edukacji szkolnej oraz pracowników organizacji pozarządowych. Poznanie i zrozumienie postawa młodych Polaków wobec cudzoziemców i mniejszości etnicznych może zainteresować wszystkich tych, których praca jest związana z rozwijaniem otwartości wobec Innych.
Celem książki jest nie tylko określenie poziomu postaw etnicznych, ale także rozpoznanie czynników mających na nie istotne wpływ. Zamierzona diagnoza poziomu etnocentryzmu i antysemityzmu wśród młodzieży jest ważna ze względu na możliwości niebezpieczeństwa wzrostu uprzedzeń i dyskryminacji w okresach wzmożonego społecznego niepokoju. Główna hipoteza badawcza mówiąca o istnieniu wśród młodzieży polskiej postaw etnocentrycznych i antysemickich została potwierdzona w opisanych w publikacji badania, podobnie jak większość hipotez szczegółowych dotyczących zarówno przyczyn powstania negatywnych stereotypów, jak i warunków redukcji uprzedzeń. Poziomu uprzedzeń wobec Obcych okazała sie zależny przede wszystkim od stopnia akceptacji innych ludzi w ogóle, ale także m.in. od typu szkoły ilości kontaktów z cudzoziemcami i mniejszościami, wiedzy na ich temat, wielkości miejsca zamieszkania oraz poczucia bycia akceptowanym przez matkę.
Przedstawiona w książce ewaluacja trzech wybranych alternatywnych programów szkolnych w ramach quasi-eksperymentalnego planu badań longitudinalnych, konfrontującego ilościowe i jakościowe metody badawcze, pozwoliła na prześledzenie dynamiki zmian postaw na przestrzeni dwóch lat nauki w szkole średniej. Ewaluacja ta pokazuje, że autorskie programy szkolne mają szanse stać się skutecznym narzędziem w zapobieganiu ksenofobii i nietolerancji, pod warunkiem, iż będą realizowane przez twórczych i autentycznie zaangażowanych nauczycieli.