“Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal.
Normal tanışmalarda gözün yok. ‘Seni seviyorum’ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yaşamak istiyorsun. Sen ne Mert’i ne de Atalay’ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birisini istiyorsun. Yanmayı göze aldığınız bir aşk istiyorsun.”
Bu sensin, diye düşünsem de “Bunları neden anlatıyorsun?” dedim.
Şubat 2000 Tekirdağ doğumlu. Yaşamına Tekirdağ ilinin Çorlu ilçesinde devam eden yazar Yalova Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuyor. On üç yaşından beri paylaştığı Wattpad adlı platformdaki yazılarından biri olan Benimle Yan adlı kitabı 145 milyon okunma sayısıyla Wattpad Türkiye’nin en çok okunan kitabı. Sahte Güz, Siyahın Çırağı gibi sevilen kitapları da olan Wattpad’te 119 bin takipçiye ulaşan Beyza Özaydın yazmaya ve hayal gücünü insanlarla paylaşmaya devam ediyor.
Şu an bu incelemeyi yazarken ne kadar zorlandığımı kimse anlayamaz sanırım. Bundan yaklaşık beş sene önce Wattpad'i ilk defa duyduğum zamanlarda siteye girip üye olmuştum ve Kiraz Mevsimi isimli bir hikayeyle karşılaşmıştım. O zamanlar bitmiş hikayelerin bile 2-3 milyon okunması büyük olaydı çünkü daha yeni yeni yayın evleri işin içine karışmıştı. O zamanlar henüz tamamlanmamasına rağmen Kiraz Mevsimi'nin 30 milyon üzerinde okunması vardı ve giderek artıyordu. Kitap bitmeden önce basılacağına emin olduğumdan yarım kalmasın diye okumayı reddettim uzun bir süre ve satın alıp okurum diye düşündüm. Tabii o gün bir türlü gelmeyince ve sabırsızlıktan öleceğimi fark edince Wattpad'in altını üstüne getirdim ama kitabı bulamadım. Çünkü adı Benimle Yan olarak değiştirilmişti ve 60 milyonun üzerinde okunması vardı. (Şu an ise 146 milyonun üzerinde okunmayla Wattpad Türkiye'nin en çok okunan kitabı.) Heyecanla kitabı milyonlarca kez okurken benim yaşlarımda bir genç kızın bu kadar iyi bir mizah anlayışına sahip olması ve bunu başkaları üzerinden bu kadar iyi yansıtabilmesine hayran oldum hala da çevredeki tek Grinch ben olduğumdan hayran kalmaya devam ediyorum.
Benimle Yan, ya da Kiraz Mevsimi, hayatımı kurtardı diyebilirim. Tek bir bölümü ile bile beni kahkahalarla güldüren başka bir kitap okumadım bu güne kadar ve okuyabileceğimi de zannetmiyorum. Tabii Beyza Özaydın daha komiğini yazmazsa. Gerçekten bu kitap olmasaydı lisede hayatta kalamazdım sanırım ve son dört-beş yılda okuduklarıma eklediğim kitapların sayısı da bu kadar büyük olmazdı muhtemelen. Oda arkadaşlarım, öğretmenler ve öğrencilerden gördüğüm zorbalıklara rağmen akıl sağlıma hala sahipsem bu Benimle Yan sayesinde oldu ve ne kadar büyük kusurları olursa olsun bu kitap her zaman gözümde en kusursuz olan kitap olarak kalmaya devam edecek bu nedenle.
Yazar her ne kadar kitabı ilk yazdığında çok genç olduğundan dolayı kitap olarak çıkarmayı reddettiğini söylese de bir gün kitabı ellerime alıp okuyacağımı biliyordum ve beş yıl gecikmeli de olsa sayfalarını çevire çevire, altlarını çize çize okumak çok iyi geldi. En güzel yerinde kesilmiş ama ikinci kitap ne zaman çıkarsa çıksın onu da aynı heyecanla sanki hiç okumamışım gibi okuyacağım. Umarım Beyza Özaydın bunun gibi güzel hikayeler yazmaya devam eder, çünkü ben kesinlikle yazdıklarını okumaya devam edeceğim.
Bu kadar kitabın benim için öneminden bahsettim ama biraz da tabii ki gördüğüm kusurlara değinmek istiyorum. Daha sonrasında bol bol sevdiğim yerlerden de bahsedeceğim.
Kitapta Selin'in babasının hastanede olduğu öğrenilen bölümde Selin'in daha önce geçirdiği kazadan bahsediliyor. Wattpad'deyken Masal'ın Selin hakkında bilgi topladığı bölümler vardı ancak kitaba eklenmemiş bu bölümler. Bu nedenle Selin karakteri biraz içi boş kaldı kitap boyunca. Bu kitap için pek sorun olmasa da gelecek kitaptaki önemi göz önünde bulundurulursa biraz sorun çıkacakmış gibi geliyor. Aynı zamanda bu Egemen'le ilgili de geçerli. Masal'ın ortadan kaybolduğu bölümlerin Masal'ın ağzından olduğu kısımlar da vardı yine Wattpad'de ve kitapta sadece Ayaz'ın ağzından olan kısımlar eklenmişti. Egemen'in sonraki kitaptaki önemi ve Masal'ın Ayaz'a tepkileri ile ilgili oldukça önemli bölümlerdi. Umarım diğer kitapta bu boşluklar doldurulur. Ayrıca bu kitapta da Wattpad'de de Ayaz'ın ölen kardeşi, Anıl'ın deyimiyle İrem bacı ve Atalay'ın atılanların atıldığı okuldan atılması ile ilgili hiçbir şey anlatılmamıştı. Umarım ikinci kitapta bu boşlukların hepsi dolar ve beş yıllık merakım son bulur.
Kitapta yapılan en sevdiğim değişiklerden biri Anıl'ın çok daha önce kurguya eklenmesi oldu. Belki gıybet çıkar diye cebinde çekirdek taşıyan bir kanki tabii ki de bu kitapta bolca yer almalıydı. Ayrıca Alev'in tatil bölümlerinde çok bulunmamasını sevdim, karakterin geleceğini düşündüğümde böyle olması çok daha mantıklı. Ama tatil bölümleri bu nedenle oldukça kısalmış ve bunun kurgu açısından kötü olduğunu düşünüyorum, başka bir şeylerle doldurulmuş olsaydı keşke o kısımlar çünkü Ayaz olması gerekenden çok daha kısa sürede yola gelmiş oldu bu yüzden.
Ayrıca yazarın bazı komik olmak yerine kırıcı olan esprileri de çıkarmasına memnun oldum. Kitaba yakışmıyordu. Kitapta yine de bolca küfür ve argo olduğunu da belirtmeliyim ancak. Kurguda bu tarz ifadelerden hoşlanmıyorsanız kitaptan uzak durmanızı tavsiye ederim.
Başka nelerden bahsedebilirim diye düşünürken yine Masal'ın ortadan kaybolduğu anlardan sonrası aklıma düştü. Olayı çok çabuk es geçti yazar, sonraki bölümlerde Masal'ın o korkusundan bahsedilmeliydi. O kadar çabuk unutulmamalıydı. Ayrıca Hande'den de sürekli en yakın dost diye bahsedilmesine rağmen kendisine kitapta pek rastlanmaması mantıksızdı. Umarım ikinci kitapta bol bol Hande'li kısımlar olur.
Ama her şeye rağmen benim için oldukça eğlenceli ve güzel bir okuma oldu. Yeniden ergenlik zamanlarıma dönüş yapmış oldum ve ne kadar uzun zamandır Damon hakkında bir şey duymamış ya da flappy bird oynamamış olduğumu fark ettim. Bolca nostalji yaptım yani okurken, oldukça eğlenerek.
Kapaktaki illüstrasyona bayıldığımı belirtmeliyim ayrıca, turuncu bir şeyler görmeyi beklesem de harika olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Aklıma Ayaz'ın Wattpad'deki bölümlerde söylediği "Aşkımızı anlatan bir kitap yazmaya kalkışsam kesinlikle her sayfa otuz birinci sayfa olurdu, cildi turuncu renkte olurdu ve her cümlenin sonunda 'öpüşelim' yazardı. Ayrıca muhtemelen cümlenin tek kısmı sonu olurdu." kısmı geldi. İkinci kitapta yanına hediye olarak böyle küçük bir kitapçık yapsalar poster yerine çok daha güzel olur diye düşünüyorum. Umarım bu tarz bir şey yaparlar.
İkinci kitapla ilgili son birkaç şey söyleyerek incelemeyi bitireceğim çünkü yazmak istediğimden çok daha uzun bir inceleme oldu.
Kitap 2013'te yazılmaya başlandığı için o zaman popüler olan şimdi popülaritesi çoktan geçmiş olan pek çok şeyden bahsediyor. Yazarın fazladan özel bölümler ekleyeceğini de biliyorum ikinci kitaba. Umarım bu özel bölümleri eklerken aslında hikayede bir ay geçmiş olmasına rağmen 5-6 yıl sonrası ile ilgili şeyler eklemez. Ama eklese bile yine gülerek ve eğlenerek okuyacağıma eminim. Çünkü beş yıl sonra hayallerim gerçekleşerek elime alıp okuma imkanı bulabildim Benimle Yan'ı sonunda. Kurguda argodan ve küfürden rahatsız olmuyorsanız ve hızlı bir şekilde okunan oldukça eğlenceli ve badboy'u olmayan bir gençlik kitabı arıyorsanız Benimle Yan'ı okumanızı tavsiye ederim.
Yaklaşık 4-5 yıl önce Wattpad’te herkesin okuduğu ve benim herkes okuduğu için birkaç ay ertelediğim, sonrasında “Herkes okumuşsa vardır bir bildikleri.” diyerek okumaya başladığım, bayıldığım, en az 4-5 kez tekrar bitirdiğim, karakterlerini özlediğim, aşırı eğlendiğim kitabın basılmasını ben de sabırsızlıkla bekledim ve basıldığı haberin aldığım an siparişi verdim. Kitapta mantık hataları fazlasıyla vardı ve bunlar düzeltilmiş. Düzeltilirken bazı sahneler değiştirilmiş veya kesilmiş, bu bazı olayları ve karakterlerin özelliklerini havada bırakmış. Aynı zamanda olayın önemi hafifleştirilmiş böylece bazı olaylar çok çabuk sonuca bağlanmış,yaşanmış. Yazım yanlışlarının çoğu düzeltilse de hâlâ bulunmakta maalesef. Eski havasını, sıcaklığını koruyor olması hoşuma gitti. Büyüyüp okumama rağmen yine eğlendim, karakterleri benimsedim ve onları özlediğimi fark ettim. Özlediğimde ikinci kez okumayı düşünüyorum ya da ikinci kitaptan hemen önce hatırlama amacıyla okurum. Bence okuma şansınızı hak ediyor. :)
Yıl 2015’ti Wattpad’in en patladığı dönemde daha yeni kitaplar okumaya başlamıştım ve bu kitabı keşfetmiştim. Gerçekten o kadar muhteşemdi ki benim için, hala hatırlıyorum gecenin kör vaktinde yatağımda kıvrılıp saatlerce sabahlara kadar bu kitabı okurdum sonra okula gidip arkadaşlarıma anlatırdım. O zamanki heyecanımı hala hatırlıyorum çünkü her okuduğumda gerçekten bu heyecanı yaşıyorum. Şu anda en yakın arkadaşım olan ve on yıl önce de aynı sınıfta olduğum arkadaşım Pelin’e tüm ders aralarında bu kitabı anlatırdım ve okuması için baskı yapardım. Şimdi 22 yaşındayım ve iyi ki o baskıyı yapmışım o da okumuş ve biz o kitabı ilk okuduktan on yıl sonra bile o zamanları düşünüp bunun hakkında konuşup gülüşüyoruz. Benimle Yan artık bizim için -benim için- bir kitaptan çok daha fazlası. Bizi bir araya getiren ve arkadaşlığımızın temellerini atan, saatlerce konuşup eğlendiğimiz, bir sürü anı biriktirdiğimiz, dert ortağı olduğumuz, birbirimize güldüğümüz, birbirimize ağladığımız, birbirime destek olduğumuz ve birbirimizin başarısını ayakta alkışladığımız bir dostluğu başlatan bir kitap. O yüzden kitap demek hakaret kaçar sanırım. Hala okuduğumda ilk heyecanımı yaşayıp koşarak Pelin’e anlatıyorum. 10 yıl geçti ama hiçbir şey değişmedi.
Sanırım yıl 2017 ve 8. Sınıfa gidiyorum. O zaman en yakın arkadaşımdan bile öte olacağını tahmin edemediğim bir kız vardı ve yeni yeni beraber vakit geçirmeye başlamıştık. O ve diğer yakın kız arkadaşlarımla sadece ders çalışıyorduk çünkü herkes tarafından, teog diye bir sınava girip o sınavdan yüksek puan almamız bekleniyordu. O kız ise tüm bu stresten kaçabilmek umuduyla wattpad diye bir uygulamayla tanışmıştı ve bu kitabı okuyup deli gibi bize anlatmaya başlamıştı. Çok vaktimiz yoktu, çünkü önümüzde bir sınav vardı ama her şeye rağmen bu duygu durumundan kaçabilecek bir dünya da çok cazip geliyordu bize ama bir türlü vaktimizi de ona harcamaya, gönlümüz el vermiyordu. Ta ki ben o yaşım da okula gittiğim bir gün, beden dersinde su çiçeği çıkarmaya başlayana kadar. Şaşkındım ve bir anda kendimi ateşler içinde evde yatarken bulmuştum. Bu fırsatı da Benimle Yan okuyarak geçirmeye karar vermiştim. İyi ki de vermişim. 1 hafta boyunca okula gidememiş ve günümüzde 3 kitaba paylaştırılmış olan bütün bölümleri o zaman wattpadden okuyup bitirmiştim. Deli gibi gülüyor, arada ağlıyor ve mutlu oluyordum. Kitap okumanın tadını, kitaptaki karakterlerin hayatlarına girebilmeyi çok sevmiştim. Sonra iyileşmiş ve okula dönmek zorunda kalmıştım ve diğer bütün arkadaşlarımın da o kızın ısrarlarına dayanamayıp okuduğunu ve benim gibi ne kadar çok sevdiklerini öğrenmiştim. Deli gibi Benimle Yan konuşuyor, test kitaplarına Ayaz ve Masalın repliklerini yazıyor, Anıl’ın yaptıklarına tekrar tekrar gülüyor, Atalay’ı hayranlıkla okuyorduk. O kız sayesin de artık yeni bir dünyamız vardı. Bize ait bir dünya. Zamanla o arkadaş grubu dağıldı tabi ki de. Ama o, ve ben hala birbirimize okuduğumuz kitapları anlatmaya devam edip o karakterleri zihnimizde yaşatmaya devam ediyoruz. Tabi ki de artık sadece kitapları anlatmıyoruz birbirimize. Çünkü aramızdaki o bağ seneler devrildikçe o kadar güçlenmeye devam etti ki artık iyi günümüzde beraber gülmeye, kötü günümüzde ise beraber ağlamaya kadar ulaştı gücü. Birbirimize destek olmayı, dost olmayı öğretti. Birimizin canın yanmasına diğerinin asla tahammül edemediğini, birbirimizin ailesi olmaktan sonsuza kadar mutlu olacağımızı, bağın o gücüyle sonsuza kadar hissedeceğimizi biliyorum. Bunların hepsinin başlangıcı Benimle Yan sayesindedir. Bunlardan dolayı da tahmin edersiniz ki bendeki yeri çok ayrıdır. Çünkü ben Benimle Yan sayesinde o kızla tanıştım. Senayla. Kız kardeşimle. Ve yine benimle yan sayesinde kitapları sevdim, okumayı sevdim. 14 yaşındaki Peline güzel anılar, hissler bıraktım. Yıllar sonra tekrar okumak istememin sebebi de sanırım bu. 14 yaşındaki Pelinin hissettiklerini tekrar hissetmek istemem. O duyguları özlemem. Bu yazıyı kimsenin okumayacağını biliyorum zaten. Bana anı kalsın diye yazıyorum. Yıllar geçtikçe okuyup geçmişe dönmek o yaşlardaki Pelinle özlem gidermek ve tekrar öyle hissetmek istiyorum. Kitapta saçma bulduğum, gerçeklikten uzak gördüğüm bir çok şey var tabi ki de fakat yazılış tarzına ve diline yönelik her türlü eleştiriyi bir kenara bırakıyorum. Çünkü zaten kendisi çok eski bir kitap ve yazarın da bu kitabı yazarken ki yaşını göz önüne alırsak birde benim için manevi değerinin paha biçilmez olmasını da bu duruma eklersek o tarz konuları konuşmayı bile gerek görmüyorum.
Bazı olaylar var anlamsız... Bazı olaylar var saçma... Ama çok eğlenceli kdşdndldş Hikayeyi bölmüşler, bu serinin ilk kitabı ama zaten ben üç beş kez tüm hikayeyi okumuştum daha önce. Olayları siktir edin, okuyup gülün bence. Bir de kapıldığım izlenime göre yazar mütevazi bence ama tanımam etmem.
Okuduğum en ergence kitaptı. Tam bir wattpad kitabı, okumanızı tavsiye etmem. Türk dizisi gibiydi. Kızımıza kaslı yakışıklı popüler çocuk zengin arabasıyla çarpıyor ve kız buna naz yapıyor. Tavsiye etmem.
This entire review has been hidden because of spoilers.