Τη μέρα που θα σηκωνόμουν να χορέψω

by Σπύρος Γιανναράς

ΠΟΙΟΣ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΝΑ ΧΟΡΕΨΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ;
Παρ’ όλα αυτά, στα διηγήματα το χορό σέρνουν ένα παιδί που προσπαθεί να σώσει μια γυναίκα απ’ τον πνιγμό, ένας δικηγόρος του Κολωνακίου που ψάχνει για μπαρμπέρη σ’ ερημικό νησί, μια μεταφράστρια που γίνεται κλοσάρ, ένας μαθητής παραμεθόριου χωριού που ζωγραφίζει γκράφιτι, ένας ρέμπελος housekeeper πολυτελούς βίλας στα Κύθηρα και ένα πλήθος ανθρώπων επί ξυρού ακμής. Όπως ο ήρωας που αδυνατεί να σηκωθεί να χορέψει και να ευφρανθεί, αλλά ούτε και να πενθήσει τον πόνο του άλλου, ο πολυμήχανος που στέκει αμήχανος μπροστά στο θάνατο και στην απώλεια είναι αυτός που δίνει το στίγμα του στη συλλογή. Μια συλλογή απ’ την οποία ωστόσο δεν λείπει ούτε το γέλιο ούτε ο σαρκασμός, τα κατεξοχήν αντίδοτα στο μεγάλο άλγος.
Τα διηγήματα θέλουν να λειτουργήσουν ως θραύσματα συνθέτοντας ένα ενιαίο σύνολο. Σαν τα πήλινα όστρακα με τα οποία οι αρχαιολόγοι ξαναδίνουν σχήμα σ’ ένα σπασμένο αγγείο. Κάθε αναγνώστης ιδανικά δίνει το δικό του σχήμα στο δοχείο. Συλλογή θραυσμάτων, λοιπόν, αλλά και με γνώμονα το στίχο του Ευγένιου Αρανίτση, ο οποίος λειτουργεί και ως δυνητικός ορισμός του διηγήματος ως είδους : «Το θραύσμα σαν Εν Τούτω Νίκα». Ως απόπειρα επίτευξης εκείνης της λογοτεχνικής γραφής που ψάχνει να κατακτήσει με το λίγο το πολύ. Και με το απόσπασμα να μιλήσει για όλον.

160 pages, Paperback

First published November 1, 2017

About the author

Ο Σπύρος Γιανναράς γεννήθηκε το 1972 στην Αθήνα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία και θεωρία λογοτεχνίας στο Παρίσι. Εργάστηκε για δέκα χρόνια στην εφημερίδα Καθημερινή γράφοντας κείμενα (κυρίως για το βιβλίο και τα εικαστικά) και παίρνοντας συνεντεύξεις από Έλληνες και ξένους συγγραφείς. Έχει συνεργαστεί με αρκετά λογοτεχνικά περιοδικά όπως η Νέα Εστία, το Ζην (The Press Project), το Εντευκτήριο, η Ευθύνη, το Φρέαρ, L’atelier du roman κ.ά., δημοσιεύοντας κυρίως βιβλιοκριτικές και διηγήματα. Έχει εκδώσει τις συλλογές διηγημάτων Ο λοξίας (Ίνδικτος, 2008) και Ζωή χαρισάμενη (Πόλις, 2011), Ο βασιλιάς έρχεται όποτε του καπνίσει (Άγρα, 2015) και Τη μέρα που θα σηκωνόμουν να χορέψω (Άγρα, 2017). Ασχολείται με τη συγγραφή, την κριτική βιβλίου και τη μετάφραση. Έχει μεταφράσει Jean Genet, John Maynard Keynes, Etel Adnan, Laurent Mauvignier, Michel Houellebecq, Paul Auster, Pierre Assouline, Camille de Toledo κ.ά.

Reviews

[Vassiliki Dass · Rating 3 out of 5]

2.5* Υπερβολικά χτισμένη γλώσσα εις βαρος της απλότητας, της καθαρότητας και της αληθοφανειας

[Panos · Rating 3 out of 5]

Από τα 11 διηγήματα της συλλογής μού άρεσε το τελευταίο, «Η Μεταφράστρια», το οποίο θεωρώ εξαιρετικό. Τα υπόλοιπα μου φάνηκαν είτε εξεζητημένα είτε απλώς αδιάφορα. Οι γλωσσικές επιλογές του συγγραφέα ενίοτε προκαλούν υφολογικές παραφωνίες και υπονομεύουν τη δραστικότητα του αισθητικού αποτελέσματος.

[Nalia · Rating 3 out of 5]

Δυνατά διηγήματα που αποτυπώνουν την καθημερινότητα και την τρέλα των καιρών μας. Η περίτεχνη γλώσσα του Γιανναρά υπηρετεί άψογα τις γλυκόπικρες ιστορίες του. http://tetartopress.gr/ki-an-sikothis...