در جلد اول کتاب که تقریبا هیچ مطلب تازه ای جز نامه های رزم آرا به اشرف پهلوی که تازه ذکر آن در خاطرات نویسنده هم رفته نیست. تازه همین نامه های مهم هم متاسفانه به صورت تکه تکه و گزینشی نقل شده.جلد دوم هم همین طور
کتاب از فروغی اغاز میشه و با بختیار به پایان میرسه. البته جلد دوم هم داره این کتاب. نویسنده سعی کرده تا اونجا که میتونه تاریخ را همانگونه که اتفاق افتاده بازخوانی کنه اما فکر میکنم در مورد تقی زاده یکمی بیش از حد علاقه نشان داده و در مورد اسدالله اعلم یکمی بیش از اندازه اغراض. البته اسدالله اعلم کلا زیاد مورد علاقه مورخان نیست.همچنین در مورد دو شخصیت اول کتاب مصدق و فروغی سعی کرده که در انتهای بخش نظرات له و علیه دیگران در مورد انها را تا حدی جمع اوری کنه اما در مورد بقیه شخصیت های کتاب این روند ادامه پیدا نمیکنه. در مجموع کتاب خوبیه