Ο ήχος απ'το τσιφτετέλι ,γεματος καημο,πλημμυριζει το χώρο.Αυτός ο σκοπος σίγουρα είναι αρχαίος όσο και η ζωη...Την μπολιάζει με την ιδια την αθανασια.Για την ακριβεια αυτη την ιδια τη ζωη,που την ενιωθε ως τωρα να φευγει γοργα εξα απ'αυτη. την ξαναγυρνά στα σωθικα της. Μια ακατανικητη επιθυμια την κυριευει ολοενα και περισσοτερο καθως τ'ακουει.
Η Στέλλα Βογιατζόγλου (1950-2008) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν πεζογράφος και συγγραφέας διηγημάτων, μυθιστορημάτων, θεατρικών έργων και παιδικής λογοτεχνίας. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργάστηκε σε διάφορες υπηρεσίες και στο ραδιόφωνο. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1978 με διήγημα από τη λογοτεχνική στήλη της εφημερίδας Τα Νέα. Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Έργα της μεταφράστηκαν στα αγγλικά και στα γερμανικά. Βραβεύτηκε για το θεατρικό της έργο Στην υγειά των χαμένων, 1990, το οποίο μεταφράστηκε στα γερμανικά και εκπροσώπησε την Ελλάδα στον διαγωνισμό European Drama Award. Επίσης, το έργο της Τσικλιντάν τιμήθηκε από το ΥΠΠΟ το 1997 και ανέβηκε στη σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ενώ το 2002 τιμήθηκε με το Γ’ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου. Πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 18 Αυγούστου 2008, αντιμετωπίζοντας τον καρκίνο -εμπειρία που αποτέλεσε το θέμα του Τσικλιντάν.