Sicilië, midden jaren zeventig. Een jong stel uit Amsterdam arriveert per trein in Palermo voor hun eerste buitenlandse vakantie. Ze spreken geen woord Italiaans en weten vrijwel niets van het ondoorgrondelijke eiland waarop ze hun tentje neerzetten. Meteen worden ze op sleeptouw genomen door leeftijdsgenoten uit de incrowd van de grote stad. Maar ze leren ook een ander Sicilië dat van een groep ongepolijste vissers uit het dorpje waar ze kamperen.
In Nederland is hun leven, zo jong als ze zijn, dat van een gezapig echtpaar, 'met aardappels en groenten om zes uur, en elke avond samen voor de televisie'. Hun enerverende Siciliaanse ervaringen stellen het krampachtige evenwicht waarin ze leven - dat niet veel steviger blijkt dan het weke zee-egelvlees dat ze te eten krijgen - danig op de proef.
Dertig jaar later is een van hen terug in Palermo. Hij gaat op zoek naar het standbeeld dat is opgericht voor een van de vrienden van destijds, maar stuit op heel wat meer dan dat.
Een mooie, half-autobiografische,roman met een hilarische start: “Wang tegen wang, de mijne tegen die van de non, zeker al een kwartier”. Het verhaal is eigenlijk een terugblik van de 47-jarige hoofdpersoon op een vakantie met zijn vriendin Ingrid, dertig jaar daarvoor.
Het jonge Amsterdamse stel zit al meer dan 36 uur in de trein naar Sicilië als ze door Italiaanse medereizigers geholpen worden want ze hebben geen idéé waar, wat en hoe. Eenmaal in Palermo komen ze in contact met een exotisch, armbandjes verkopend, hippiestel: Sandro en Katia. Deze nemen de blonde Nederlanders (in hun ogen ook exotisch) mee op een soort triomftocht langs familie en vrienden en introduceren hen in het uitbundige Siciliaanse leven met veel eten en drinken, uitstapjes, siësta’s en zoenende mannen. Dit in grote tegenstelling tot hun gezapige leven in Amsterdam met de Wiekentkwis en aardappels om zes uur op tafel. Het verhaal belandt hier in een bruisende, broeierige, seksueel geladen sfeer. De Amsterdammers willen er graag bij horen, en vooral de verteller ziet Sandro als een voorbeeld, een held en biedt hem zelfs min of meer zijn vriendin aan ’om via haar naar hem te komen’ en om hen daardoor te verlossen uit hun ‘zielige bestaan als stelletje’.
Na dertig jaar keert de hoofdpersoon, inmiddels zonder Ingrid, terug om het standbeeld te zien van Sandro, een inmiddels overleden, bekende Siciliaanse giornalista. In het ‘gesprek’ wat de verteller heeft met het borstbeeld, blijkt wat er in de tussenliggende jaren is gebeurd en wordt duidelijk wat je al dacht: dat de invloed van de ‘Sandrojaren’ de hoofdpersoon uiteindelijk op het spoor heeft gezet van een ander leven. Zo is hij weer gaan studeren ( Italiaans). Hij bedankt Sandro voor de bevrijding uit ‘een leeggelopen bestaan waarin ik vegeterend en apathisch onderweg was naar mijn dertigste’
Snijder schrijft mooi en scherp met aandacht voor het detail, je bent bijna deelnemer aan de gebeurtenissen. Maar toch greep het boek me niet volledig, bij zijn debuut Zondagsgeld lukte dat beter.
Een nogal oninteressant verhaaltje over een vijftiger die terug gaat naar de tijd waarin hij als 18-jarige met zijn vriendin naar Sicilië op vakantie ging en daar kennis maakte met de charismatische Sandro. Alleen uitgelezen omdat het zo dun is.
Een jong Nederlands stel vertrekt per trein naar het zuidelijke Palermo. Ingrid en haar vriend zijn onbezonnen en naïef. Zo spreken ze geen woord Italiaans, zijn vergeten dat je zitplaatsen moet boeken in de trein en komen dan ook na een uitputtende treinreis van bijna twee dagen aan in Sicilië. De reis is een ware veldslag waarin angst, hoop en uitputting in elkaar overlopen.
Eenmaal aangekomen hebben ze nauwelijks tijd om tot rust te komen, want al snel worden ze door leeftijdsgenoten op sleeptouw genomen. De levendige Sandro en zijn vriendin Katia nemen de twee onder hun hoede en laten ze kennismaken met een heel ander soort Palermo; een levendig en bruisend stadje. Hierdoor leren ze een heel ander soort Sicilië kennen.
Hun typische Hollandse gebruiken staan in schril contrast met het vrije en losse leven in zuidelijk Italië. De ruwe vissers, de levendige jongeren en dat alles onder een drukkende warmte dat je dwingt om een stapje terug te doen. Ze worden opgenomen in de sociale kring van Sandro en hij wordt dan ook steeds meer iemand tegen wie ze allebei opkijken. Hun kijk op de wereld is veranderd en ze weten nog niet welke invloed Palermo de kijk op hun leven zal veranderen.
Snijder weet op haarfijne wijze een prachtig beeld van Sicilië te scheppen. De broeierige warmte, niet alleen de warme van het klimaat, maar ook door de seksuele spanningen tussen de jongeren. De zilte zee en de ruwe vissers met hun bijzondere delicatessen en gebruiken. Het slurpen van een zee-egel en het zuipen van een enorme hoeveelheid liters bier. Maar ook de hechte familiebanden, het nachtleven en het leven van het leven zoals het is. Retour Palermo is een geschreven verhaal dat je tijdens en na het lezen haarfijn op je netvlies ziet verschijnen.
Het Nederlandse stel maakt kennis met hun leeftijdsgenoten en er gaat een compleet andere wereld voor hun open. Sandro is haast een plaatselijke beroemdheid en ook Ingrid en haar vriend adoreren deze plaatselijke charmante en charismatische jongeman. De verhoudingen tussen hen onderling veranderen en de tieners gaan zich steeds meer vormen naar volwassenen.
Het verschil tussen mooi schrijven en een mooi boek.... Prachtige zinnen, goede observaties, mooi taalgebruik maken niet perse een boeiend boek. En ondanks al het uitspinnen van details leer je de hoofdpersonen amper kennen.
Knap geschreven op het verticaal niveau: van moment tot moment boeiend, vooral door een sterk gevoel voor alle zintuiglijke ervaringen die plaatsvinden. Horizontaal gezien, qua verhaalopbouw en variatie, blijf ik wat op mijn honger zitten.
Nice book about a young Dutch couple, seen from the perspective of the guy, the admiration of the protagonist for a Sicilian journalist, the tension between a comfy but predictable life in the Netherlands and the more free spirited life on Sicily. Missed out on opportunities to bring some real tension in the story where it now only hints and touches on this tension. All in all a good read.
Een aardig boek over een jong Nederlands stel dat in de ban raakt van Sicilië. De hoofdpersoon is de man van het stel. Het is een boek over persoonsverering en de fascinatie voor een land en cultuur. Hier en daar zakt het wat in omdat spanningen tijdens vakanties op Sicilië en het leven in Nederland wel worden aangekaart maar niet echt worden uitgediept. Het spanningsveld tussen het "losse" leven van de Sicilianen en de verwarring die dat bij de gezapigere Nederlanders veroorzaakt komt daardoor niet helemaal uit de verf.
Levendig verhaal over een man die na 30 jaar terugreist naar Palermo om eer te bewijzen aan Sandro, zijn intussen overleden Siciliaanse jeugdvriend. Snijder weet in dit verhaal de hippieachtige broeierigheid van die jeugd moeiteloos te beschrijven, evenals het hopeloze oudelullenleven dat de man nu leidt. Levensechte dialogen en mooie anekdotische details maken het af. Mooi boek!
Philip Snijder schrijft echt goed. Dat vond ik al bij 'Zondagsgeld' en nu weet ik het zeker. Ik vond dit een ontroerend boek. In ieder geval werd ik door nostalgie overspoeld, want het was zo herkenbaar! Aanrader!