Lévi Weemoedt, pseudoniem van Isaäck Jacobus van Wijk (1948), is schrijver van tragikomische korte verhalen en gedichten. Met Hans Dorrestijn trad hij jarenlang op met literair-muzikale programma’s. Weemoedts werk werd verzameld in Vanaf de dag dat ik mensen zag (2007) en Met enige vertraging (2014).
Gegrinnikt en bij het verhaal ‘Een lezing voor de Hogere Standen’ hardop gelachen, mede omdat het me deed denken aan bepaalde episodes uit mijn eigen studententijd. In een van de verhalen werkt de vader van de hoofdpersoon in een fabriek en in een ander verhaal is het de dorpsarts; dit maakt wel benieuwd naar het biografisch gehalte. Een mooi woord dat Weemoedt regelmatig gebruikt en dat ik nog niet zo kende: ‘moeitevol’.