" - Dikur ishim bashke Robert... Dikur... ne nje tjeter kohe. Tani jo me. - foli ajo duke fshire lotet qe i rridhnin rreke. Roberti la pijen mbi tavoline. Duhet te ikte, por s'i benin kembet. Marina ishte aty, ashtu siç kishte enderruar, e peduar dhe jo nje perbindesh siç kishte dashur ta mbante mend per ta harruar. Kaloi prane saj per te dale jashte, por nuk mund ta linte pa e perqafuar dhe nje here. "