انجمن شعر discussion

17 views
كارگاه شعر > ای آسمان

Comments Showing 1-6 of 6 (6 new)    post a comment »
dateDown arrow    newest »

message 1: by Ashkan (new)

Ashkan Ansari | 395 comments ای آسِمان، ای آسِمان! چون تو منم آتشفشان
چون تو شوم سُرخینه روی، آنگه که خور گردد نهان

این سرخی دامان توست، وز شهوت پنهان توست
از لطف بی پایان توست چون تو بگردیدم دَمان

زین شهوتت رویت سیاه، تا ماه تو آید به راه
چون من شبی با این گناه، خوش زی که سرآید زمان

دردا! که شب پایان تو راست، چون زندگی کو مرگ راست!
وصل تو از این غم نکاست، تا بود و باشد این جهان

این ژاله ها وقت سحر، از صبح می آرد خبر
چون چشم من، رویِ تو تَر، بگذشته شب ای آسِمان


message 2: by Ashkan (new)

Ashkan Ansari | 395 comments گفته ای کوتاه درباره این نوشته: ‏
امروز که سفر دیگرباره خورشید و رسیدن شب را می نگریستم به خود گفتم که تا چه اندازه آسمان، از زمان بدرود خورشید تا بازگشتش، مانند من است. در خوروران (غروب) سرخ می شود و انگار از شهوتی است بی اندازه چون ماهش به بالینش خواهد آمد. این گناه شهوت آلود روی آسمان را تیره می کند اما شبی را با ماهش هم بالین است در گناه تا اینکه زمان بدرود ماه می رسد و ژاله (شبنم) بر روی گونه های آسمان می لغزد و بر زمین می ریزد که این گردش بوده است و خواهد بود. ‏

با رنج جسمانی بسیار - 28 سپتامبر سن کارلس


message 3: by Parva (new)

Parva Rostami | 499 comments اشکان عزيز
مقايسه ي جالبي بود.آفرين

تشبيهات خوبي داشتي و براي تکرار مداوم پديده ها دلايل قشنگي را بيان کرده بودي.

زبان شعري روان تر از هميشه بود.ولي هم چنان وزن عروضي دچار مشکلاتي بود.‏
بر اساس بيت اول وزن شعر بايد:‏
مستفعلن / مستفعلن / مستفعلن / مستفعلن
باشد(البته در صورتي که "تو" را کشيده بخوانيم)‏

اما اگر "تو"هجاي کوتاه محسوب شود وزن شعر:‏

مستفعلن / مستفعلن / مفتعلن / مستفعلن
ميباشد.
درهر صورت و با در نظر گرفتن هر کدام از وزن هاي بالا متوجه مي شويم که وزن تا آخر شعر يکسان نيست و رعايت نشده است.هرچند در مجموع زبان رواني دارد.‏

(به دليل فيلتر بودن سايت به سختي مي شود نظري نوشت.‏)

موفق باشي
پروا


message 4: by Ashkan (new)

Ashkan Ansari | 395 comments سپاس فراوان پروا گرامی. نکته اینجاست که اگر شعری روان باشد، پس بی شک وزنش درست است. کتاب زیر را پیشنهاد می کنم: ‏
ناتل خانلری، پرویز، کتاب وزن شعر فارسی، تهران، بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۴۵

آنچه می گویی را «اختیارات شاعر» خوانده اند. شعر زیر را با همان روش تقطیع کن. نتیجه را ببین. این غزل از حافظ است: ‏
دلا بسوز که سوز تو کارها بکند
نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند

عتاب یار پری چهره عاشقانه بکش
که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند

آنچه گفتی در اختیار شاعر است. ‏

باز هم سپاسگزارم که این نوشته را خواندی


message 5: by Parva (last edited Oct 08, 2010 11:33AM) (new)

Parva Rostami | 499 comments اشکان گرامي ممنون از راهنمايي.تا حدودي با اختيارات شاعر آشنايي دارم.مثالي مي آورم تا بيشتر متوجه منظورم شويد.‏
چون تو شوم سُرخینه روی، آنگه که خور گردد نهان

اين مصراع در خواندن در صورتي که "سرخينه رو" خوانده شود مشکلي ندارد.اما اگر "سرخينه روي"خوانده شود سکته دارد.دليل آن هم اضافه شدن يک هجاي کوتاه است.‏

وزن خوبي براي بيان احساست انتخاب کرده بودي.(وزني که در غزليات مولانا به چشم مي خورد وشور را به خوبي بيان ميکند)‏زبان هم راستا با وزن کهن بود چيزي که بسياري آن را نمي پسندند.ولي در کل زيبا بود


موفق باشي


message 6: by Ashkan (new)

Ashkan Ansari | 395 comments باز هم سپاس


back to top