Verbeelding Bookclub discussion

We Need to Talk About Kevin
This topic is about We Need to Talk About Kevin
84 views

Comments Showing 1-20 of 20 (20 new)    post a comment »
dateDown arrow    newest »

Laurence | 280 comments Juli is aangebroken, en deze maand lezen we 'We Need to Talk about Kevin' van Lionel Shriver. Verkozen met een overweldigende meerderheid, al kregen de andere boeken wel elk mooi vier stemmen - hoe attent.
Ik zou zeggen: "veel leesplezier!", maar "veel sterkte" is waarschijnlijk meer van toepassing ;)


message 2: by Marjolein (new)

Marjolein | 36 comments Ik ben in het boek begonnen maar vind het thema voor nu even te zwaar, in afwachting van de geboorte van mijn eerste kind lees ik liever even niets naars.


Laurence | 280 comments Marjolein wrote: "Ik ben in het boek begonnen maar vind het thema voor nu even te zwaar, in afwachting van de geboorte van mijn eerste kind lees ik liever even niets naars."

Dat begrijp ik volledig! Ik zit nu halverwege en dit boek is precies een horrorverhaal voor mensen met kinderen. Ik heb mijn koters gelukkig al, waardoor ik weet dat een kind als Kevin abnormaal is, en een moeder als Eva ongebruikelijk. (Al zijn het de vele herkenbare kleine kantjes die je wel een ongemakkelijk gevoel geven).
Inderdaad geen boek als je nog kinderen wil krijgen of zelfs al zwanger bent van je eerste. (Proficiat trouwens!)


Linda Roelandts | 28 comments Ik denk dat er maar weinig kinderen zoals Kevin zijn. Gelukkig maar! Ik heb 1/3 gelezen en ik vraag me al een hele tijd
af wat er met Franklin gebeurd is.


Laurence | 280 comments Gisteren het boek uitgelezen, en amai wat een sterk boek. Al moet ik ook toegeven dat ik blij ben dat het uit is, want het is behoorlijk zware kost. Door het principe van de brievenroman ken je maar één kant van het verhaal, waardoor ik vooral veel vragen overhoud en weinig antwoorden. Is Kevin echt van nature uit een slecht kind of is dat het resultaat van zijn opvoeding? Is Eva een slechte moeder of kwam dit doordat Kevin zo een ongewoon kind was? Als ouder denk je hier liever toch niet te hard over na...


Linda Roelandts | 28 comments Ik heb ondertussen ook het boek uitgelezen en het is inderdaad straffe kost. Wat mij vooral bezig houdt is wat bezielt deze jongeren om tot zo'n verschrikkelijke daden over te gaan. ik begrijp het in elk geval niet.


Laurence | 280 comments Linda wrote: "Ik heb ondertussen ook het boek uitgelezen en het is inderdaad straffe kost. Wat mij vooral bezig houdt is wat bezielt deze jongeren om tot zo'n verschrikkelijke daden over te gaan. ik begrijp het ..."

Ik denk dat we nooit het antwoord op die vraag zullen kennen. Het boek suggereert een aantal motieven (een bepaalde grens overschrijden en constateren dat "het kan", een gevoel van macht, een manier om te "leven" in een wereld waarin we geleefd worden), maar maakt uiteindelijk duidelijk dat de waaromvraag onbeantwoordbaar is. In die zin vond ik dat laatste gesprek van Eva met haar zoon dat beschreven wordt in het boek bijzonder krachtig, zoniet het beste stuk van het hele boek.


Linda Roelandts | 28 comments Ja, dat is waar. Meestal heb je in een boek ook een zwak moment, ergens in het midden en ik vond dat hier het zwakste stuk vooraan zat. hoe verder je kwam hoe meer vastberaden je was om verder te lezen. En het einde is inderdaad eerst een moeilijk stuk en dan een mooi (als in eerlijk) stuk.


Becky | 354 comments Gisteren uitgelezen. Wat een huiveringwekkend boek, maar zo ontzettend goed geschreven!
Marjolein, ik begrijp je volkomen dat je dit boek op dit moment niet wil lezen. Trouwens, in de boekenapotheek van Berthoud & Elderkin The Novel Cure: From Abandonment to Zestlessness: 751 Books to Cure What Ails You wordt dit boek "voorgeschreven" als remedie voor (ik citeer letterlijk):

kinderen, onder druk staan om - te krijgen
Voor alle mensen die: het zat zijn om hun kinderloosheid te rechtvaardigen; hun leven prima vinden zoals het nu is en het niet willen verpesten; vinden dat er al genoeg mensen op de wereld zijn; weten dat ze waardeloze ouders zouden zijn; houden van ononderbroken nachten en cremekleurige banken zonder vingerafdrukken - de volgende keer dat iemand je vraagt wanneer het getrippel van kleine voetjes in jullie huis te horen zal zijn, kun je dit boek sturen als kerstcadeautje. Ze zullen het nooit weer vragen.


message 10: by Marjolein (new)

Marjolein | 36 comments Ha Laurence en Becky, dan ben ik dus op tijd gestopt! Hopelijk de komende maand een wat 'kind-vriendelijker' boek ;-)


Silke (boekinwonderland) | 19 comments Ik heb echt genoten van dit boek. Ik las hem toen mijn zoontje drie maanden oud was en het deed me echt heel veel vragen stellen bij mijn leven en opvoeding als mama. Ik heb hem daarna nog meer geknuffeld.

Het is wel een boek dat een hele zware indruk heeft achtergelaten. Nu twee jaar later ben ik r nog van onder de indruk en raad ik hem regelmatig aan. Terwijl ik echt geworsteld heb met dat boek. (Hatelijke personages, vreselijk academische schrijfstijl....) Maar het is een boek dat me heeft weten te raken.


message 12: by Nele (new) - rated it 5 stars

Nele Fraeyman | 61 comments Bedankt Becky voor de novel cure-tip ;).

Alleszins een indrukwekkend boek, dat je achterlaat met vragen: kun je gewoon intrinsiek slecht zijn? of heeft Kevin al direct gevoeld dat zijn moeder hem niet wilt? is die vader nu echt zo naïef dat hij niets merkt? hoe kan het zusje nog zo loyaal zijn of voelt ze dat niemand haar gaat geloven?

Btw mijn exemplaar heeft rond de 630 pagina's (ideaal vr punt 1 van de VRC), maar ik zie dat de meeste onder jullie exemplaren van 400 pagina's hebben? Heb ik een extended version of zijn die van jullie heel klein gedrukt of zo :)?


Becky | 354 comments Inderdaad vreemd dat jouw boek veel meer pagina's heeft, Nele (maar zoals je zegt, wel ideaal voor punt 1!).
Mijn boek is niet kleiner gedrukt dan normaal, maar de bladzijden zelf zijn wel vrij groot. Heb jij misschien een pocketversie en passen er daarom minder woorden op 1 blad?


message 14: by Nele (new) - rated it 5 stars

Nele Fraeyman | 61 comments Nee, gewoon n heel normaal formaat en druk...


Laurence | 280 comments Haha, mijn 400 pagina's-boek had toch wel kleine letters en erg veel tekst op 1 pagina. Verbaast me niets dat er ook een 600 pagina-versie is.


Haaike | 436 comments Mod
Ik las het boek gisteren uit en hou er een wat dubbel gevoel aan over. Het verhaal is op zich heel sterk en aangrijpend, maar ik had liever gehad dat de personages net iets realistischer zouden geweest zijn. Ik weet wel dat die sterke tegenstelling er om gedaan is, maar aangezien ik ervan uitga dat het de bedoeling is dat je je afvraagt of Kevin een geboren psychopaat is of zo geworden is door zijn moeder, zou ik mij daar meer vragen bij gesteld hebben, moest niet alles altijd zó sterk slecht worden voorgesteld: de moeder die nooit ook maar een greintje liefde voelt voor haar zoon; Kevin die bij alles de psychopatische zoon is i.p.v. af en toe ook gewoon een "normaal" kind te zijn ((view spoiler)). Dat maakte dat ik rond pagina 300 er wat genoeg van had; gelukkig ging het toen bijna over naar de - toch wel weer aangrijpende - "finale". Dus ja, dubbel... Al neemt dat niet weg dat ik mij wel degelijk vragen stelde bij het boek, bij opvoeding, bij hoe slecht kinderen van zich kunnen zijn of welke rol ouders en omgeving daarin kunnen spelen. Dat ik bij momenten zin kreeg om afwisselend Kevin, zijn moeder en zijn vader eens goed door elkaar te schudden en zeker die laatste twee toe te roepen dat dat nu toch echt niet is hoe een ouder zich hoort te gedragen... tja, een boek dat niet echt doordringt, krijgt mij niet zover :-)

Ook bij het taalgebruik had ik een dubbel gevoel trouwens: het (moeilijk) woordgebruik past wel bij de moeder (die zichzelf als "beter" beschouwt), maar zorgt er tegelijk ook voor dat het boek heel lastig leest en ik serieus wat tijd en pagina's nodig had om echt in het verhaal te zitten.

Al bij al blij dat ik het gelezen heb, want het is echt wel de moeite, maar ik heb het niet altijd graag gelezen.

(en gelukkig heeft het boek op mij, een kinderloze die nog onbeslist is over de "kinderen of niet"-vraag, niet zo'n impact gehad dat ik nu zéker geen kinderen wil ;-)


Katrien (katrienreads) | 78 comments Ik ben er uiteindelijk doorgeraakt! En blij dat ik doorgezet heb, want ik had heel wat moeite met het nogal academische Engels.

Kan een mens 'slecht' geboren worden, of zit het hem in de opvoeding en de ouderlijke liefde?


Linda Roelandts | 28 comments Ik denk dat een mens echt slecht geboren kan worden, net zoals hij heel naïef kan zijn. Ik vind in dit boek Franklin heel naïef, Kevin lijkt mij een heel intelligent kind en kan zo zijn psychopathische trekken goed verbergen, maar als ik lees dat Franklin zijn vrouw nooit geloofd of steunt en daar word ik dan boos over.
Ikzelf heb drie kinderen en ik zou nooit mijn kinderkeuze hebben laten afhangen van een boek. Kinderen krijgen is een gok, zal het gezond zijn, daar krijg je geen garanties over. nu met de moderne geneeskunde kunnen ze al veel weten maar je krijgt geen zekerheden in het leven. Je moet roeien met de riemen die je hebt , dus ik zou zeggen, voor je aan kinderen begint, zorg dat je een partner hebt die op dezelfde golflengte zit als jij en die jou gelooft als je twijfels hebt.


message 19: by Sara (new) - rated it 3 stars

Sara (degroenekeuken) | 84 comments Ik heb gisterenavond tot heel laat gelezen om het boek uit te krijgen. In het begin ging het wat moeizaam, maar eens over de helft kreeg ik moeite om het weg te leggen.
Vond het zeker de moeite waard om te lezen! Moest ik in Eva's plaats geweest zijn, zou ik gek geworden zijn met zo'n kind. Vond het wel goed dat er toch nog enkele 'gewone' menselijke trekjes in Kevin terug te vinden waren, zoals toen hij ziek was bvb. Maar dat maakt t natuurlijk ook moeilijker om hem als iets puur slecht te zien, zulke dingen in het verhaal waren voor mij dan ook goed om de vraag te blijven stellen of er wel zoiets is als een 'puur slecht mens'.


message 20: by Sara (new) - rated it 3 stars

Sara (degroenekeuken) | 84 comments Oh, en zoals hiervoor ook al aangehaald werd, stelde ik me zeker ook vragen bij de opvoeding van Kevin en frustreerde ik me enorm in hoe Eva de 'selchte moeder' was die zich bij alles wat Kevin deed vragen stelde en Franklin het totaal tegenovergestelde deed.


back to top