Ahmad Sharabiani's Reviews > گتسبی بزرگ

699. The Great Gatsby, F. Scott Fitzgerald
The Great Gatsby is a 1925 novel written by American author F. Scott Fitzgerald that follows a cast of characters living in the fictional town of West Egg on prosperous Long Island in the summer of 1922. The story primarily concerns the young and mysterious millionaire Jay Gatsby and his quixotic passion and obsession for the beautiful former debutante Daisy Buchanan. Considered to be Fitzgerald's magnum opus, The Great Gatsby explores themes of decadence, idealism, resistance to change, social upheaval, and excess, creating a portrait of the Jazz Age or the Roaring Twenties that has been described as a cautionary tale regarding the American Dream. Characters: Nick Carraway, Jay Gatsby, Daisy Buchanan, Tom Buchanan, Jordan Baker, Myrtle Wilson, Meyer Wolfsheim, George Wilson.
تاریخ نخستین خوانش: ماه سپتامبر سال 2002 میلادی
عنوان: گتسبی بزرگ؛ اثر: اف. اسکات فیتزجرالد (فیتس جرالد)؛ مترجم: کریم امامی؛ مشخصات نشر: تهران، انتشارات نیلوفر، 1379؛ در 288 ص
نخستین بار با عنوان: طلا و خاکستر گتسبی بزرگ؛ با ترجمه کریم امامی در تهران توسط انتشارات فرانکلین در سال 1344 در 204 ص منتشر شده است
مترجمین دیگر این اثر بزرگوار خانمها و آقایان: فهیمه رحمتی؛ نفیسه رنجبران؛ مهدی سجودی مقدم؛ عباس کرمی فر؛ فاطمه جمالی؛ محمدصادق سبط الشیخ؛ رضا رضایی؛ مهدی افشار؛ معصومه عسگری؛ هستند
نقل از متن: «آنگاه کلاه طلائی بر سر بگذار، اگر برمیانگیزدش، اگر توان بالا جستنت هست، به خاطرش نیز به جست و خیز درآی، تا بدانجا که فریاد برآورد: عاشق، ای عاشق بالا جهنده ی کلاه طلائی، مرا تو باید». پایان نقل.؛ انگار هر کتاب نامدار را، که در این مورد در عنوانش نیز، واژه «بزرگ» خودنمایی میکند، بیشتر باور داریم. پیشتر، چندبار خوانده بودم، دوستی نگارگر، در دو واژه، همین نویسنده را ستوده بودند، آن دو واژه چشمم را گرفت، و اینبار آخر، که کتاب را برداشتم، ساعت سه صبح روز سیزدهم مهرماه 1392 هجری خورشیدی بود، که به انتهای راه خوانشش رسیدم، و بسیار هم خوش بگذشت، اینبار مدهوش شخصیت پردازیها، و صحنه آرائیها شده بودم، سخن شخصیتها یادم میماند، تند و تند میخواندم، تا به جاهایی برسم، که نگارنده، با واژه ی «دی زی»، صحنه را بیاراید، میدانم که باز هم خواهم خواند. ا. شربیانی