Eliasdgian's Reviews > Η Ρίτα Χαιηγουώρθ στις φυλακές Σαοσάνκ

Η μια αφίσα διαδεχόταν την άλλη στο κελί του Άντυ Νταφρέσν στις πολιτειακές φυλακές Shawshank και τα χρόνια το ίδιο. Το 1949 ήταν η Rita Hayworth, το 1955 την αντικατέστησε η Marilyn Monroe, το 1960 η Jane Mansfield, το 1966 η Raquel Welch. Τελευταία αφίσα που κρεμάστηκε στον τοίχο του κελιού 14 της πτέρυγας 5 ήταν αυτή της Linda Ronstadt, τραγουδίστριας της κάντρυ. Τι στ’ αλήθεια σήμαιναν οι αφίσες αυτές για τον Άντυ Νταφρέσν;

«...το ίδιο πράγμα που σημαίνουν για τους περισσότερους κατάδικους... ελευθερία. Κοιτάς αυτές τις όμορφες γυναίκες και νοιώθεις ότι θα μπορούσες σχεδόν να σταθείς δίπλα τους. Να είσαι ελεύθερος... Δεν ένιωσες ποτέ έτσι, Ρεντ; Ότι θα μπορούσες σχεδόν να περάσεις μέσα τους;... Ίσως κάποια μέρα καταλάβεις τι θέλω να πω».

Θα μπορούσα να αραδιάσω ένα σωρό πράγματα για την πλοκή αυτής της νουβέλας, την άγρια καθημερινότητα της φυλακής, τους κτηνώδεις ανθρωποφύλακες, το μυστικό που έκρυβαν στα 'οπίσθιά’ τους οι επιτοίχιες ιλουστρασιόν θεές του Άντυ και πως πετραδάκι – πετραδάκι άνοιξε τον δικό του δρόμο προς την ελευθερία. Αλλά, ειλικρινά, αρκεί να θυμηθεί κανείς (ή να ξαναδεί) τη σπουδαία ταινία του Frank Darabont (The Shawshank Redeption, 1994).

Τρεις επιμέρους διαπιστώσεις:

Ο Βασιλιάς του τρόμου, του σασπένς και της ανατριχίλας είναι πρώτα απ’ όλα ο κατεξοχήν Βασιλιάς της συγκίνησης.

«Μερικά πουλιά δεν προορίζονται για το κλουβί, αυτό είναι όλο. Τα φτερά τους είναι πολύ όμορφα, τα τραγούδια τους πολύ γλυκά και άγρια. Έτσι, τ’ αφήνεις να φύγουν ή, όταν ανοίγεις το κλουβί για να τα ταϊσεις, κατορθώνουν να ξεφύγουν».

Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά.

Τόσα αστέρια, όσα εκείνα που αντίκρυσε ο Άντυ Νταφρέσν στον ουρανό της πολιτείας του Μαίην, είκοσι επτά ολόκληρα χρόνια μετά, ελεύθερος...