KamRun's Reviews > امیدهای جاودان بهاری

می‌دونی مکزیکی‌ها در مورد اقیانوس آرام چی می‌گن رِد؟ می‌گن که اونجا هیچ خاطره‌ای وجود نداره و به همین علته که من می‌خوام زندگیم رو اونجا به پایان برسونم

بعد از کتاب پاپیون هانری شاریر (و اقتباس سینمایی آن با بازی به یاد ماندنی استیو مک‌کوئین)، کتاب امیدهای جاودان بهاری: رهایی از شاوشنک جزء بهترین‌های این ژانر محسوب می‌شود که هر دو درون‌مایه‌ای یکسان دارند: امید به رهایی
این کتاب را مدت‌ها پیش خریده بودم و خواندن آن را به روزهای سخت آینده محول کرده بودم و چه خوب هم به کارم آمد! در شب‌های تاریک پادگان شروع به خواندنش کردم، امیدبخش بود و گرم، مانند ساحل اقیانوسی که اندی دفرسن در زندان برای رِد توصیف می‌کند. گویی من مخاطبِ در بندِ اندی بودم که در گوشم می‌گفت مهم نیست کجا باشی، آزاد یا اسیر، در هر کجا که هستی یا به زندگی ات مشغول شو، یا مشغول مردن شو


نسخه‌ی فارسی این کتاب را به علت ترجمه‌ی ضعیف و اشتباهات نگارشی بسیار به کسی پیشنهاد نمی‌کنم، اما اقتباس سینمایی آن را - اگر هست هنوز کسی که آن را ندیده باشد - قویاً توصیه می‌کنم