کتاب داستان مهمانی یکی از دوستان سقراط است که چون در شاعری جایزه گرفته ولیمه میدهد.در این مهمانی همه از شرب و نشاط و هیاهو خسته میشوند و بنا میگذارند هر یک خطبه ای در وصف عشق و مدح خداوند عشق(اروس) بسرایند.همه به نوبت سخن از خدای عشق کرده و در نهایت نوبت به سقراط میرسد و به روش خاص خود(دیالکتیک)معنای عشق را روشن میسازد.آنچه واقعا لذت بخش است وصف هر یک از خداوندگار عشق است که با آنکه مربوط به حدود 2400 سال پیش هست هنوز مضامین ان تازه است و هنوز هم افراد در وصف عشق از همین تعابیر سخن میگویند.واقعا از خواندن ان لذت بردم و به جاست از ترجمه دلنشین دکتر محمد علی فروغی نیز قدردانی کرد.