Ένα υπέροχο μαγικό παραμύθι. Είναι φανερό πως γράφτηκε για κοινό μικρότερης ηλικίας και πραγματικά άμα το είχα διαβάσει στα δέκα μου θα είχα ξετρελαθεί. Και πόσο κρίμα που δεν είχα την Νάρνια να την διαβάσω… θυμάμαι εκεί, γύρω στα οχτώ μου χρόνια, κάποιος μου διηγήθηκε για μια ντουλάπα που βγάζει σε μια μαγική χώρα. Ακόμα θυμάμαι σαν σε όνειρο τον μικρό μου εαυτό να χώνεται στην ντουλάπα και να παλεύει με τα ρούχα της μάμας μου. Ακόμα θυμάμαι την τσαντίλα μου όταν φώναζα «Τζίφος»! Ποτέ όμως δεν απογοητευόμουν, συνέχιζα να ανοίγω όλα τα ντουλάπια και να κοιτάζω πίσω από κάθε πόρτα! Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, και είχα ξεχάσει αυτή μου την μανία, αν κ μέσα μου ακόμα ονειρευόμουν το μαγικό μου μέρος κι ας μην έλπιζα όπως παλιά. Έτσι λοιπόν ήρθε η ώρα που η Νάρνια έπεσε στα χέρια μου. Ναι γράφτηκε για παιδιά, αλλά ξέρετε κάτι; Ο Πήτερ, η Λούσυ, η Σούζαν και ο Έντουαρντ όταν πλέον μεγάλωσαν και ξαναπέρασαν την ντουλάπα έγιναν και πάλι παιδιά. Αυτό το βιβλίο ήταν η δική μου μαγική ντουλάπα!