" هیچ چیز دوبار یک جور رخ نمی دهد "

فانتزی های دلنشین فانتزی هایی هستند که وقتی سرت رو از رو کتاب بر میداری تا به کارهای دیگه ات برسی ، همچنان ماجرا هاش رو توی ذهنت حلاجی می کنی، بهش فکر میکنی و حتی خوابش رو میبینی. داستان هایی که از دنیای نه چندان جذاب اطرافت جدات می کنه. نارنیا همین کار رو میکنه.

شاید فکر کنید دوباره ماجرای به دردسر افتادن نارنیا و کمک پسران آدم و دختران حوا و اصلان برای نجات اونه ولی همون طور که اصلان می گه : هیچ چیز دوبار یکجور رخ نمیده.

با شخصیت های دوست داشتنی تری رو به رو میشیم. که با بعضی هاشون در ادامه مجموعه همراهیم. ریپی جیپ قهرمان، کاسپین و ترامپکین و و و . گره های داستان و روندش به نظر من از کتاب اول بهتر و جذاب تره. لحظات هیجان انگیز داستان که نفس رو بند میاره خیلی خوب در اومده ( لحظه ای که پیتر و ادموند و ترامپکین پشت در اتاق مرکزی جایگاه اصلان گوش واستادن یا نبرد پیتر با میراز ) .

بخش غم انگیز ماجرا باز هم پایان ماجرا بود. جایی که با پیتر و سوزان برای همیشه خداحافظی می کنیم ( نمیخوام اسپویل بشه . ولی شاید هم آخرین بار نباشه ;) ). ولی من همچنان به آینده ای فکر می کنم که برای سوزان رخ میده و همچنان حسرت میخورم و با خودم میگم چطور ؟ چطور ؟ چطور؟ ...

" به نظر تو این وحشتناک نیست که روزگاری در جهان خود ما آدمها مثل جانوران اینجا از درون وحشی شوند،در حالی که قیافه شان همچنان مثل آدم ها باشد و نشود فهمید کی به کی است ؟ "