Greek Literature Quotes

Quotes tagged as "greek-literature" Showing 1-17 of 17
Sophocles
“Time, which sees all things, has found you out.”
Sophocles, Oedipus Rex

Aristophanes
“Magistrate: May I die a thousand deaths ere I obey one who wears a veil!

Lysistrata: If that's all that troubles you, here take my veil, wrap it round your head, and hold your tounge. Then take this basket; put on a girdle, card wool, munch beans. The War shall be women's business.”
Aristophanes, Lysistrata

Aristophanes
“Magistrate: What do you propose to do then, pray?

Lysistrata: You ask me that! Why, we propose to administer the treasury ourselves

Magistrate: You do?

Lysistrata: What is there in that a surprise to you? Do we not administer the budget of household expenses?

Magistrate: But that is not the same thing.

Lysistrata: How so – not the same thing?

Magistrate: It is the treasury supplies the expenses of the War.

Lysistrata: That's our first principle – no War!”
Aristophanes, Lysistrata

Aristophanes
“Chorus of old men: How true the saying: 'Tis impossible to live with the baggages, impossible to live without 'em.”
Aristophanes, Lysistrata

Χρόνης Μίσσιος
“Βλέπεις όμως, Ισμηνάκι μου, η ελευθερία είναι πιο δυνατή από την αγάπη, γιατί η αγάπη είναι κόρη της. Είναι ο καθρέφτης της, οι δυο όψεις της ζωής, που έλκονται και απωθούνται, όπως θα έλεγε και ο Αρχιτέκτονας στη γλώσσα της επιστήμης. Γιατί αγάπη χωρίς ελευθερία είναι φωτιά χωρίς ανάσα, και ελευθερία χωρίς αγάπη είναι μοναξιά του κερατά. Έτσι, αγάπη που περιορίζει την ελευθερία, γεννά την αγάπη για την ελευθερία. "Αυτό το παιχνίδι δίνει το ρυθμό του κόσμου", όπως μου 'λεγε τις προάλλες ο Φιλόσοφος.”
Χρόνης Μίσσιος, Το κλειδί είναι κάτω από το γεράνι

Rick Riordan
“Pluto claimed that in ancient times, all humans had been a combination of male and female. Each person had two heads, four arms, four legs. Supposedly, these combo-humans had been so powerful they made the gods uneasy, so Zeus split them in half - man and woman. Ever since, humans had felt incomplete. They spent their whole lives searching for their other halves.”
Rick Riordan - The Blood of Olympus

Herodotus
“These Phoenicians who came with Cadmus and of whom the Gephyraeans were a part brought with them to Hellas, among many other kinds of learning, the alphabet, which had been unknown before this, I think, to the Greeks. As time went on the sound and the form of the letters were changed. At this time the Greeks who were settled around them were for the most part Ionians, and after being taught the letters by the Phoenicians, they used them with a few changes of form. In so doing, they gave to these characters the name of Phoenician, as was quite fair seeing that the Phoenicians had brought them into Greece.
(5-58-59)”
Herodotus, The Histories

Hesiod
“Plan harm for another and harm yourself most, The evil we hatch always comes home to roost.”
Hesiod, Works of Hesiod and the Homeric Hymns

“Όπως είπα και πριν, δεν είναι όλοι έτσι".Αναστέναξε βαθιά. "Και βασίζομαι σε αυτούς, Λορένα. Βασίζομαι σε αυτούς τους λίγους ανθρώπους που έχουν αγνή καρδιά".

"Όμως,τους σκοτώμουμε".

"Όπως μας σκοτώνουν κι αυτοί".”
Maria Stefanou Noelia

Aristophanes
“Chorus of women: […] Oh! my good, gallant Lysistrata, and all my friends, be ever like a bundle of nettles; never let you anger slacken; the wind of fortune blown our way.”
Aristophanes, Lysistrata

Νίκος Φάκος
“Ταυτόχρονα έγειραν και αντάλαξαν ένα φιλί ενώνοντας τα χείλη τους χωρίς να κλείσουν τα μάτια.Ήδη είχε υφάνει τον ιστό της και εκείνος έπεσε θύμα της γοητείας της. Ένα χάδι στον λαιμό ήταν αρκετό να αναστατώσει τον σβέρκο του. Το φιλί που ακολούθησε θαρρείς ότι κράτησε έναν αιώνα. Μια λεπτή κλωστή από σάλιο ήταν η γέφυρα ανάμεσα στην σάρκα και το πνεύμα. Δυο σώματα σφιχταγγαλιασμένα δρόσιζαν τις καυτές πληγές του πάθους τους. Τα χέρια του την έσφιξαν σαν τανάλια και ένα αναφιλητό ηδυπάθειας ήταν η αφορμή να εκραγούν στα πιο χρυσαφένια χρώματα. Η θερμοκρασία σκαρφάλωνε στις υψηλότερες βουνοκορφές του κόσμου, ενώ ρυθμικά τα κορμιά ανακάλυπταν τις λεπτές γραμμές του πόθου. Τα μαλλιά της κυλιόντουσαν σε όλη την έκταση του κορμιού του όσο η γλώσσα της χάραζε υγρούς διαδρόμους απόλαυσης. Τα χρώματα πήραν άλλη μορφή και τα αρώματα άλλη έννοια. Ο κόσμος έφτασε στο σημείο μηδέν και οι λέξεις έχασαν την ουσία τους. Τα κύτταρα της υλικής υπόστασης φορτίζονταν από ισχυρές δόσεις ηλεκτρισμού και ο αέρας ήταν μάρτυρας της συνένωσης στον χώρο. Τα ηλεκτρικά φορτιά έδιναν κίνηση και οι ψυχές τους φωτίζονταν. Η πανδαισία των αισθήσεων ήταν σε πλήρη αρμονία. Ο ορίζοντας έμεινε αδειανός από εικόνες και στο κενό λικνίζονταν η παρουσία της θηλυκής της υπόστασης. Το κέντρο του κόσμου ήταν αυτή και τα ξανθά μαλλιά μαστίγωναν κάθε του αντίσταση. Ο ιδρώτας όριζε τις μυρωδιές των πάντων και η ανάσα τους χαμογελούσε κάπου στο βάθος σιβυλλικά. Η ένωση όριζε τον Χρόνο όπως η γέννησή του τον συμφώνησε από αρχέγονες καταβολές. Τα κορμιά τους πάλλονταν ρυθμικά και συντονισμένα σαν τις χορδές μιας άρπας. Η μελωδία που τραγουδούσαν τα δύο σώματα χάριζαν απλόχερα την ίαση στις ψυχές τους. Όταν η στιγμή ορίστηκε σιωπηλά, ξέσπασαν και οι δυό τους σε μια παντοδύναμη μέθη της ύλης. Το πνεύμα είχε γίνει ένα. Αναφιλητά και χτύποι μαρτυρούσαν την παρουσία από κάτι θεϊκό ολόγυρά τους. Η ένταση έσπευσε να επιστρέψει στο σημείο ισορροπίας και οι ανάσες τους πάλωνταν σε έναν χορό γλυκόπιοτο. Τα δυο σώματα χρωμάτιζαν τα όνειρα που κυμάτιζαν μπροστά τους. Μια θάλασσα από συναισθήματα γκρέμισε με ορμή κάθε αμφιβολία. Έμειναν αγκαλιασμένοι για όση ώρα η καρδιά τους έκρουε τους ήχους της με ορμή. Τα βλέμματά τους έμειναν ενωμένα σαν να αποζητούσαν ξανά αυτό που μόλις είχαν ζήσει. Η μέθεξη ήταν οριστική σε μια συμφωνία μυστική. Τώρα πια γνωρίζει ο ένας τον άλλον.”
Νίκος Φάκος, Το τάγμα της χαμένης αθωότητας: Ο αυτουργός

Nikos Kazantzakis
“Tako smo sjedili prilično dugo uz naš mangal i šutjeli. Opet sam osjetio kako je sreća jednostavna i prirodna stvar. A to je: čaša vina, jedan kesten, skromni mangal i šum morskih valova. Ništa drugo! Da bismo shvatili da je u tome sreća, potrebno je da budemo jednostavna i priprosta srca.”
Nikos Kazantzakis, Zorba the Greek

“There’s one big thing I know, to pay back injury done to me with terrible injuries.”
Archilochus, Greek Lyric Poetry

“Δεν υπάρχει σήμερα μεγαλήτερη αμαρτία από το να παραδίνεσαι στη γοητευτική μέθη της ωραιότητας.”
Νίκος Καζατσάκης

“Το μινόρε γεννήθηκε έπειτα από ένα βιαστικό γάμο, όπου μπλέχτηκαν οι τόνοι με τα ημιτόνια, δίνοντας ένα παραπονιαρικο άκουσμα, κι έτσι σιγοντάρει τις θλιμμένες στιγμές.

Από την άλλη, το ματζόρε καυχιέται ότι δε του λείπει τίποτα, εντείνοντας όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα.”
D. Vazelakis

Στέλλα Ραμοπούλου
“Είναι καιρός πια, ευχή και αλήθεια να συγχρονίσουν μια φορά τα ρολόγια τους...”
Στέλλα Ραμοπούλου, Ώριμο Αβο-Κάν’το

“If we do even one extra knot on our prayer rope, our guardian angel will record it; a few prayers or good thoughts will be stored up for later. Christ saves up all these things, and when the time comes for us to depart for the next life, we will take them and go to Christ.”
Gerondissa Makrina Vassopoulou, Words of the Heart