“هایدی بلافاصله به طرف پیرمرد برگشت و گفت: «اوه، پدربزرگ! آن بالا خیلی قشنگ بود. مخصوصاً به خاطر گل‌ها و آتش و سنگ‌های سرخش. راستی ببینید برای‌تان چه آورده‌ام.»
او محتویات پیش‌بندش را جلوی پیرمرد ریخت. اما گل‌های بیچاره کاملا پژمرده و شبیه یک دست یونجه شده بودند. دخترک خیلی ناراحت شد.
- چه بلایی سرشان آمده؟ وقتی آن‌ها را می‌چیدم، این شکلی نبودند.
پیرمرد توضیح داد: «آن‌ها دوست دارند زیر آفتاب باشند، نه این‌که در پیش‌بند تو زندانی شوند.»
- پس من دیگر هرگز آن‌ها را نمی‌چینم.”