“زن جوان به محض دیدن آن‌ها به تندی فریاد زد: «این کار تو چه معنی دارد، هایدی؟ این چه قیافه‌ای‌ست که برای خودت درست کرده‌ای؟ پیراهن‌هایت را چه کار کردی؟ و روسری را؟ و پوتین‌های نو و قشنگی را که برایت خریده بودم تا با آن‌ها به این‌جا بیایی و جوراب‌هایی را که برایت بافته بودم؟ آن‌ها را کجا گذاشتی؟»
هایدی با خونسردی به محلی اشاره کرد که لباس‌هایش را در آورده بود و گفت: «آن‌جا هستند.»
خاله‌اش چیزهایی را که آن‌جا افتاده بودند دید و با عصبانیت گفت: «اوه، تو یک دختر کوچولوی شیطان هستی! چه چیزی باعث شد که ناگهان لباس‌هایت را در بیاوری؟ منظورت از این کار چه بود؟»
هایدی جواب داد: «من دیگر لازم‌شان نداشتم.» و به نظرش آمد که همین توضیح کافی است.”