شازده حمام در میان کردهای سلیمانیه - جلد پنجم

شازده حمام

by محمدحسین پاپلی یزدی

290 pages, Hardcover

Published January 1, 2021

Reviews

[Shamim Valian]

به زور پیش رفت.. بر خلاف کتاب اول و دوم. هر چی پیش رفته حکایت ها از شیرینی شون کاسته می شه و به توضیحات اضافه و اطناب های بی مورد اضافه می شه... تازه با کلی پند و اندرز خسته کننده و پس زننده. نتونستم تا اخر بخونمش

[Hamide meraj · Rating 3 out of 5]

نسبت به جلدهای قبلی کتاب برای من کمتر دوست داشتنی بود. یکم تکرار گفته ها توی صحبت های دکتر پاپلی زیاد بود و به نظرم میشد چند ده صفحه ای از تعداد صفحات کم بشه بدون اینکه به محتوای کتاب اسیبی برسد.
اما اطلاعات جالب و نسبتا کاملی از وضعیت کردستان در زمان معاصر به ما میده که من به شخصه تقریبا چیزی ازش نمیدونستم

[Zahra · Rating 2 out of 5]

Worst book of the series! I regret spending my time reading it.

[Amin Ebrahimi · Rating 4 out of 5]

مثل سایر جلدهای شازده حمام، زیبا و تاثیرگذار

[Hannaneh Abolghasempour · Rating 3 out of 5]

یه کمی موقع خوندنش حالم گرفته شد چون انتظار هر موضوعی رو داشتم به جز جنگ داخلی عراق!
این کتاب رو چون چهار جلد قبلیش رو خیلییی دوست داشتم خوندم ولی از جلد پنجمش چندان خوشم نیومد. حتی به نظرم لحن نویسنده هم تغییر کرده بود.
گویا نویسنده مهمان یک خانواده از کردستان عراق شده بودند، نویسنده هم برای قدردانی از زحمات میزبان در زمان قرنطینه کرونا تصمیم گرفت جلد پنجم کتابش رو به میزبانان مهربان و مهمان نوازش اختصاص بده.
کتاب دو قسمت بود. قسمت اول شرح دلاوری ها و جنگاوری های کردهای عراق در جنگ با صدام (مخصوصا همین خانواده) رو شامل می شد. که قطعا با اثار بزرگ دنیا در شرح جنگ‌ها مقایسه‌اش نمی‌کنم و فقط می‌گم که من دوسش نداشتم.
قسمت دوم خاطرات نویسنده از سفرش به کردستان عراق و مهمان نوازی میزبانانش بود که به نظرم خیلی حالت گزارش نویسی داشت تا اینکه بخواد سفرنامه باشه.
اصلا اونجا که نویسنده زندگی نامه، موقع توصیف هر شخصیتی فقط از خوبی‌هاش تعریف کنه، اونهم تعریف زیاد، برای من غیر واقعی و خسته کننده می‌شه.
من چهار جلد قبلی این کتاب رو در واقع به خاطر لحن و گفتار صادقانه و بی شیله و پیله نویسنده بسیار دوست داشتم که خب در جلد پنجم اینجوری نبود.
ولی هدف نویسنده در نفی جنگ واقعا موفق بود و عقاید جالبی در این زمینه داشت.
واقعا آخر همه جنگ‌ها چطور بوده؟ دیکتاتورها برای قدرت بیشتر وارد جنگ می‌شن و مردم کشته میشن و بعد از کشته شدن‌های زیاد و هزینه‌هایی که می‌تونست در راه آبادی باشه، در راه خرابی صرف شده، کوتاه میان و جنگ تموم میشه. همیشه اونی که هزینشو می‌ده فقط و فقط مردمن. دیکتاتور هرچقدرم که شعار آزادی یا سازندگی بده، در نهایت با جنگ خرابش می‌کنه.
کاش همه دیکتاتورهای قدرت طلب و حریص دنیا، دست از لجبازی‌هاشون بردارن و بذارن مردم زندگی‌شون رو بکنن. (زندگی طبیعیشون رو)😇