17. roman

Bjørn Hansen #2

by Dag Solstad

"17. roman" er en oppfølger av protagonisten Bjørn Hansen fra "Ellevte roman, bok atten", som har ensomhet som kjernetema, og beskriver Bjørn Hansens forsøk på å finne tilbake til sin sønns familie etter 18 år uten mer kontakt enn en bryllupshilsen.

Den forhenværende kemneren har sluppet fri fra fengslet der han har sonet en dom for blant annet forsikringssvindel. Siden den gang har han isolert seg fra omverden, og kuttet all kontakt til både familie og gamle kjente. Dette forandrer seg ikke før han finner ut at han har blitt farfar, og en sparsom brevveksling oppstår mellom ham og sin sønn, Peter, og sønnesønn, Wiggo. Et par år senere bestemmer Bjørn Hansen seg for at tiden for gjenforening med sønnen, og møte med svigerdatter og sønnesønn, endelig er inne. Dermed har det seg at han en dag befinner seg på Oslo S, ventende på et tog som skal ta ham ut av både Oslo og sin ensomme tilværelse.

Genres: Fiction, Roman, Scandinavian Literature, Novels

153 pages, Hardcover

First published January 1, 2010

About the author

Dag Solstad was a Norwegian novelist, short-story writer and dramatist whose work has been translated into 20 languages. He wrote nearly 30 books and is the only author to have received the Norwegian Literary Critics' Award three times.
His awards include the Mads Wiel Nygaards Endowment in 1969, the Nordic Council's Literature Prize in 1989, for Roman 1987 and the Brage Prize in 2006 for Armand V. Solstad is among Norway's top-ranked authors of his generation. His early books were considered somewhat controversial, due to their political emphasis (leaning towards the Marxist–Leninist side of the political spectrum).

Reviews

[Hakan · Rating 3 out of 5]

iyi yazarların vasat romanlarını okumak, tabii beklentiler ayarlanabiliyorsa, keyifli olabiliyor. romanın ağır tarafından, karmaşasından kurtulmuş, daha minimal, daha estetik bir okuma keyfi...solstad'ın bu romanına, eğer üçleme denirse üçlemesine böyle bakılabilir.

özellikle ilk romanı düşünürsek belki yazar tarafında da yazma keyfi üzerinden ortaya çıktığı söylenebilir. bir yanda "varoluşa yanıt" gibi, "büyük ret" gibi iddialı kavramlar, baba oğul meselesi gibi kadim meseleler var hikayenin içinde. öte yanda bunları önemsiz kılan, hatırlatmayı aşmayan satırlar dışında ilk romandakine bağlanmayan ve aslında bağlanıp bağlanmaması da önemli olmayan, tuhaf bir romanın tuhaf kahramanı olarak yaratılan kahramanı var. bir yanda sorgulama tonu var, diğer yanda gelişigüzel sohbet havası...başka bir sürü olmamışlık-olamazlık, bir sürü şey.

ama güzel şeyler de var. hem hikayenin hem meselerin kıyısında köşesinde dolaşıp ışıltılı anlar yakalayabilmek güzel. ince detaylar güzel. bazı sahneler, sahneler diyorum, çünkü romanın finali gibi ışığıyla, rengiyle, tüm atmosferiyle canlanan sahneler var, güzel. küçük ama küçümsenmeyecek güzellikler. haliyle boş roman değil bu roman, hafif roman.

[Vilde Monrad-Krohn · Rating 4 out of 5]

I prosessen å lese meg gjennom Solstads forfatterskap har jeg hele veien prøvd å se om forfatterskapet lar seg oppsummeres i én setning, eller om det er åpenbart for meg hva det store litterære prosjektet er, kort sagt.

Etter Gymnaslærer Pedersen, Roman 1987 og Genanse og verdighet tenkte jeg at disse mennene, på likt og ulikt vis, lengter etter det umulige fellesskapet. Men etter Ellevte roman, bok atten og nå 17. roman tenker jeg de ikke så mye lengter etter fellesskapet lenger, de har snarere prøvd å fungere i et fellesskap som til alle tider er falskt eller umulig, med liten glede når alt kommer til alt - enten det er i Partiet eller i tosomheten.

I Ellevte roman skjer det alle mennene har leflet med, men ikke turt å virkeliggjøre: synliggjøre sin store aversjon for samfunnet, sitt sterke ønske om å være biperson i sitt eget liv, si Nei der alle så desperat vil si Ja til livet og alle dens forventninger.

I 17. roman kommer langt på vei svaret på hvorfor Bjørn Hansen i Ellevte roman, bok atten simulerte invalid. Men her står det tydeligere foran meg hva som binder denne handlingen til de tidligere romanene. Igjen trer det veldige solstadske frem: Historia, det viktigste fellesskapet av dem alle, kulturhistorien, formidlet gjennom verdenslitteraturen, som er Bjørn Hansens viktigste følgesvenn, hans være blant alt han ikke vil være. I 17. roman bygger han videre på tankesettet som viser seg tydelig i både Fjord og Elias Rukla, deres lengsel etter forankring i fortiden. Hva det hele koker det ned til, er at Bjørn Hansen innser at han ikke kommer utenom Historias (og Litteraturens) hovedperson: nemlig (begrepet) Gud. Ikke Gud som religionen vil definere ham, men den Gud som har preget historiene om mennesket siden bibelens opprinnelse.

Det koker faktisk ned til at blant alle historiene vi mennesker har prøvd å skrive om vårt eget liv, er det ingen historier som er så dominerende, så toneangivende - og så gode - som historien om (begrepet) Gud. Og det er der det slutter, foreløpig, for Bjørn Hansen og kanskje Solstad; ikke i religionen, men i litteraturen, det nærmeste han selv kan komme uendeligheten i endeligheten. Han gjør det han tror han må for «å møte Guds kjærlighet», han finner sin skjebne i å adressere hovedpersonen av alle hovedpersoner i Litteraturen.

For en plot twist, for en ironi! Boka som aller mest minner om en fotnote til Ellevte roman, bok atten (og som slettest ikke er en fotnoteroman, for den har han jo skrevet) - boka som virkelig kan regnes som en biperson i det store Forfatterskapet, der ligger svaret! Så Solstadsk! Så Bj. Hansen! Endelig har han klart å finne sin plass i fellesskapet som kalles Historia. Og med det er han fullstendig overflødig.

[divayorgun · Rating 4 out of 5]

Uzun zamandır bu kadar ferah bu kadar rahat bu kadar basit ama incelikli bir kitap okumamıştım. Dag Solstad'ın daha önce Mahcubiyet ve Haysiyet kitabını okumuş ve ortalama bulmuştum ama 17.roman bence tam anlamıyla olmuş dedirtti.
Yaşamında büyük bir yol ayrımını kat ettikten yıllar sonra hiç görmediği oğlunu görmek ve torununu tanımak için kendince büyük bir hamle yapan Bjorn Hansen'i konu alan roman onun iç dünyasına rahat ama gizemli adımlar atıyor. Baba-oğul hatta dede-torun ilişkisi ve nesiller üzerinden nasıl ilerlediğini,toplum içinde nasıl karşılandığını aile içi oynanan rolleri büyük bir akıcıkla ve temiz bir üslupla anlatıyor.
Çok temiz ilerleyen bir o kadar da sade bir roman 17.roman.

[Mayk Can Şişman · Rating 4 out of 5]

Bjørn Hansen serisinin aşırı hayranı değilim ama '17. Roman'ı yani serinin ikinci halkasını sanırım bir çıt daha fazla sevdim. Fakat yine de Solstad'a başlama romanları değil bu seri. Üçüncü ve son kısım ne zaman Türkçede yayımlanır bilemiyorum ama gerçekten bundan sonrasını merak ediyorum. Köprü olmanın hakkını veren, az biraz yüksekten alçağa sonra hoppidi alçaktan yükseğe iyi bir geçiş romanı.

[Rebecka · Rating 3 out of 5]

I didn’t enjoy this one as much as the first book, and I’m not sure what the point of continuing this story was. There’s really not that much to it. It’s getting quite repetitive in both style and content. I’ll continue with book 3 just to make sure, however. Perhaps it’s a masterpiece!

[Kilburn Adam · Rating 4 out of 5]

Embark on a literary journey through Dag Solstad's Novel 17, where echoes from its predecessor, Novel 11, Book 18, resonate. Solstad skilfully weaves a narrative around Bjørn Hansen, exploring the complexities of his solitary existence with a blend of sober contemplation and sardonic wit. As Hansen navigates reconciliation, Solstad delves into profound introspection, creating a literary exploration that transcends physical realms. Novel 17 invites readers to contemplate human relationships and the indomitable spirit's quest for connection, proving Solstad's mastery in storytelling.

[Yosum · Rating 4 out of 5]

Bjørn Hansen 'in kendini sağlıklı olduğu halde tekerlekli sandalyeye mahkum eden planı açığa çıkar ve bu sahtekarlığı yüzünden 3 yıl kadar hapis yatar. Niçin böyle bir plan yaptığını bu kitapta öğrenirim diyordum ama sorumun yanıtı 3. kitaba kaldı. Hansen 'in iç çeliskileri, sorgulamaları ve yıllardır görmediği oğluyla buluşması onun kişiliği hakkında daha fazla bilgi verdi bana. Artık 40 yaşlarında olan oğlunun topluma uyum sağlamış sıradan bir insan olması Hansen 'i şaşırtıyor ve belki de aralarındaki mesafenin biraz daha açılmasına neden oluyor. Bakalım sonuncu kitapta neler olacak?

[Emre vs. · Rating 3 out of 5]

Seri oldugunu kontrol etmeksizin Solstad'in anlatisini sevdigim icin okudum. Kitap sonunda seri oldugunu ogrendim. 2. kitapmis bu ve simdi gidip anlati icin 1. kitabi okuuacagim :(

[Brede Fristad · Rating 4 out of 5]

Ah det er så ålreit!

[Petter Gran · Rating 1 out of 5]

100% søppel og bortkastet tid

[Saadet Özkan · Rating 4 out of 5]

Bu tatil yol arkadaşım ; On Birinci Roman,On Sekizinci Kitap 'tan tanıdığım ve görüşmeyeli ne yaptığını gerçekten merak ettiğim Bjørn Hansen 'di❣️
.
Büyük Ret adını verdiği saçma :) planından sonra işlerin nasıl gittiğini ve sevimsiz oğlunun yaklaşık 20 yılda neler yaptığını 17.Roman 'da öğreniyor Dag Solstad batağına düşen okur 🤓
.
Ben bu kitabı daha çok sevdim.Daha gerçek geldi. Büyük Ret 'in ortaya çıkmasıyla 3 yıl kadar hapis yatan Bjørn Hansen, bu süreçte tüm ilişkilerini koparmış, hiç kimsenin ziyaret ya da telefon talebini kabul etmemiş , hapisten çıktıktan sonra da izole ve biraz yasa dışı bir yaşam sürmeye başlamıştır.Sadece kitaplarıyla mutludur o.
.
Eğitimli ,burjuva alışkanlıklara sahip, kariyer yapmış örnek bir vatandaş neden böyle bir yola girer ? İskandinav ülkelerinin nispeten sorunsuz koşulları vatandaşlarında farklı var oluşsal sorunlar ya da boşluklar mi yaratıyor? Yoksa münferit mi Bjørn Hansen 'in ruh hali?
.
Bir mektubu 8 yıl açmamak nedir 🙄
.
Bilmiyorum. Açıkçası oğlunun evine yaptığı ziyaretin farklı sonuçlanacağını düşünmüştüm.Belki biraz daha açık bir iletişim kurmaya calisabilirdi.Yillar içinde aralarındaki bağı koruyan Peter idi.Torunu yeni bir başlangıca vesile olabilirdi .Ama Bjørn yine yaptı yapacağını 💔Neyseki yıllar içinde kaybettiklerini de fark etmesini sağladı bu yolculuk.
.
Çok seviyorum Dag Solstad 'ı... Üzerinde biraz daha düşünmeye ihtiyacım var...
.
Ha bu kitapta İbsen ve kitabı Yaban Ördeği yok ,🤭Soren Kierkeegard var...

[Andreas · Rating 5 out of 5]

Gi barna Kierkegaard før hangglidingen tar dem

[Patrick Søgaard · Rating 3 out of 5]

3.5. First Solstad novel, I have a feeling I shouldn't have started here. Considering he is called Norway's best writer, this book disappointed me, but it really wasn't bad at all.

[Kutay Kumbasar · Rating 3 out of 5]

Artık duygu kıtlığı, empati yoksunluğu veya aşırı bencillik mi yaşıyor bilemiyorum. Fakat ben hiçbirini demem Bjørn Hansen için. Farkında bir çar kendisi ama pek kabullenesi yok. Aklı hala zırva planının bitme şekilinin kötülüğünde. Biraz aşağılamış hissediyor ve anlayamıyor. Kabul et işte anlamsız bir plan…

Yine Bjørn Hansen’ın iç dünyasında geziyoruz ve bu sırada hayatının kendisi için ilginç bir zamanına konuk oluyoruz. Yazarımız Yolda kitabı gibi rulo yazmaya devam ediyor bu kitapta. Buna ek olarak yine okutuyor kendini ve karakterini. İnanılmaz bir hikaye yok ortada ama pürüzsüzce okudum. 1. dünya vatandaşlarının sorunları işte. İnsan ciddiye alamıyor. Üst kıdemden emekliliği kapmış kafa rahat. Bakalım son kitapta neler olacak.

[Jon Salte · Rating 4 out of 5]

Det er det kvarsagslege babbelet til Solstad eg alltid blir så riven med av. Tilsynelatande vilkårlege digresjonar om feks Sørlandsbanen, eller brilleinnfatningar, fører meg nærmare Bjørn Hansen. Kven er denne løgnasen? Sjølv om romankarakteren er komplett uforståeleg, kjem ein likevel så nær. Heilt utan vidløftige skildringar av indre kjensleliv, trer Bjørn Hansen fram. Han blir ikkje meir forståeleg, men han er der. Han blir med vidare. Bjørn Hansen er som ingen annan.

[Gün · Rating 4 out of 5]

0

[August Mestad · Rating 4 out of 5]

Denne var jammen god

[Bahar · Rating 3 out of 5]

3.5

[Rozerin · Rating 4 out of 5]

great expections, some or none is fulfilled

[Henrik · Rating 4 out of 5]

Kanskje ikke like god som den første boka om Bjørn Hansen, men fortsatt en veldig god oppfølger. Stakkars Bjørn Hansen. En av mine favorittkarakterer.

[Vemund Knudsen · Rating 4 out of 5]

Trengte egentlig denne en oppfølger? Men den har definitivt sine øyeblikk, som ventet av Solstad

[Özgür Balmumcu · Rating 3 out of 5]

Açıkçası ben daha ilk kitaptan Hansen'in motivasyon kaynaklarını idrak edemediğim için ona ilişkin anlatıyla ilişkim de mesafeli bir biçimde devam ediyor. Hansen elli yaşına geldiğinde hayatındaki önemli kararları kendisinin değil tesadüflerin verdiğini keşfediyor ve hayatını değiştirmek, dünyadan intikamını almak için "Büyük Ret" adını verdiği bir planı uygulamaya koyuyor. Üçlemenin ilk kitabına ilişkin genel açıklama bu. Eşini aldatan, sevgilisi başka bir yere taşınınca da eşini ve iki yaşındaki çocuğunu terk edip sevgilisinin peşinden giden, üzerine verdiğim hiçbir karar için pişman değilim deyip duran birinin tesadüflere ve düzene başkaldırmak için "Büyük Ret" diye bir zırvalığın peşinden gitmesi, bunun üzerine bir metin inşa edilmesi benim anlayabileceğim bir şey değil. Bu seride özellikle utanç ve iletişimsizlik vurgulanıyor. Yaptığım hiçbir şeyden pişman değilim deyip duran bir karakterin utanç duygusu tartışılır. Bu söylemi yaptıklarından utanmasının bir sonucu ise romanın bunu pek de iyi aktarabildiğini ifade edemem. İletişimsizlik konusu ise iki kitaptır yazarın etrafında dolandığı ama derinlemesine topa girmediği bir konu. Karakteri de okuru da kabız etmekten başka bir işlevi yok gibi. Bu açıdan okurken bir miktar gerildiğimi itiraf etmek durumundayım. Ama metnin başarısı mı yoksa yazarın karakterle ve temalarla oynama şeklinin bir sonucu mu emin değilim. İki kitap boyunca adı sürekli geçen Kierkegaard felsefesine hâkim olsaydım belki benim için farklı bir okuma serüveni olurdu ki normalde Solstad'ı çok severim. Ancak bu seride ne yapmaya çalıştığını anladığımı söyleyemem. İlk kitapta "Büyük Ret" bende oturmadığı için, ikinci kitapta da aksaklıklar benim için bitmedi. İlk kitapta neden böyle bir işe giriştiği belirsiz olan karakterin ikinci kitapta da sürekli neden böyle bir şey yaptım hatırlamıyorum mealinde geveleyip durması, daha da önemlisi bunun etrafının çok da zenginleştirilememesi bende hay senin tepkisi yarattı. İki yaşındaki çocuğunu terk edip sevgilisinin peşinden gitmiş insanın uzun yılların ardından o sevgiliden ayrılmasıyla iletişimsizlik batağında devinip durması da bende yerini bulmadı. Hansen'in kabullenemediği şeylerin yansımalarını okuyorsak bu da bana yeterince geçmedi. Bunun iyi anlatıldığı kanaatinde değilim. Hansen'in kabullenemiyormuş gibi bir hâli yok. Oğluyla iletişimsizliği, kendi kafasının içinde dönüp duranların dışına çıkamaması, uğruna her şeyi terk ettiği sevgilisinden ayrılıncaya kadar temellendirilmediği için ilk kitapta, devamında bu ikinci kitapta da benim adıma ikna edici olmaktan uzak kalıyor. Bütün bu sebep-sonuç ilişkilerindeki ve karakter motivasyonlarındaki aksaklıklar, Solstad'ı okumak keyifli olsa da, çoğu zaman sinir bozucu bir deneyime dönüştürüyor kitabı.

[esin · Rating 3 out of 5]

Dag Solstad’s “Novel 17” represents a noticeable decline compared to the first book in the trilogy. As such, it doesn't fully meet my expectations. While it's likely that my own aging since reading the first book is a significant factor, the deep character analyses and coherent plot structure present in the first book are lacking in this installment. The dynamism and hopeful atmosphere of the first book have given way to a more somber and disheartening tone in the 17th novel. Given that this book serves as a bridge in the trilogy, this shift is appropriately subtle and not jarring.

The primary factor contributing to the novel's gloomy atmosphere is the aging and increasing despair of the protagonist, Bjorn Hansen. While Solstad’s descriptions and language usage remain exceptionally compelling, and themes such as old age and regret are skillfully explored, the novel's pessimistic tone and Hansen’s constant melancholy can be overwhelming at times. For me, it eventually became a troubling experience. Of course, Bjorn Hansen, who has spent a considerable amount of time unexpectedly in prison and has serious personal issues, is a depleted and elderly character. While it might be seen as appropriate to show some sympathy, my tolerance seemed to wane. One of the most striking moments for me was when Hansen, reflecting on his son, perceived himself as "abandoned to regret." This depiction of Hansen's self-destructive tendencies was one point I could genuinely relate to and understand.

[Mer ve Ötesi · Rating 3 out of 5]

On Birinci Roman On Sekizinci Kitap'ın arka kapağında "Bjørn Hansen hayatını değiştirmek, dünyadan intikamını almak için yollar aramaya başlar ve sonunda “Büyük Ret” adını verdiği çılgınca bir planı uygulamaya koyar." ifadesi yer alıyor. Bjørn Hansen'in Büyük Ret planı kitabın sonlarına doğru işlenir. Devam niteliğindeki bu kitapta da ise Büyük Ret planının başarısızlıkla sonuçlanması ile Bjørn Hansen hapse düşer. Üç yıl kadar bir süre hapis yattıktan sonra farklı farklı işlerde çalışıp emekli olur. Bu süre zarfında oğlundan gelen bir mektupla bir torunu olduğunu öğrenir. Torununu görmek için oğlunun yaşadığı yere doğru yola çıkar. Artık eskisi gibi değildir yaşlanmıştır ve hayata dair sorularına cevap aramaya, kendisini bulmaya devam eder. Sorularına yanıt bulmak şöyle dursun bir sürü soru yığını ile kalakalmış bir şekilde yoluna devam eder.
İki kitabı peş peşe okuduğum için zaman geçişlerinde sıkıntı yaşamadım. Ancak sürekli aynı mekanda bulunuyormuş sıkışıp kalmış hissiyatı yaşadığım için üçüncü ve son kitabı okumadan önce biraz ara vereceğim bu kurguya.

[Arife Pehlivan · Rating 4 out of 5]

11. Roman 18. Kitap'ın devam romanında Hansen'in sahte felç raporu almasını kapsayan Büyük Reddi kısa sürede ifşa olarak başarısızlığa uğrar ve kahramanımız sigorta dolandırıcılığından iki yıl hapse mahkum olur.

Eski arkadaşlarıyla iletişimi tamamen keserek Oslo'da kendisine yeni bir hayat kurar. Yeni hayatı bir öncekinin aksine sosyal çevresinin çok kısıtlı olduğu daha ziyade hayatını idame ettirecek koşulları sağlama çabasıyla karakterize edilir. Devlet memuriyeti, lokal sanat çevresi, düzenli yürüyüşler ve eğitimli arkadaşlar yerine göçmenler ve eski mahkumlardan müteşekkil bir muhitte danışmanlık ve küçük ölçekli satış faaliyetleriyle geçimini sağlamaya çalışan bir Hansen görürüz. Küçük, köhne ve kitaplarla dolu apartman dairesindeki tek kişilik yalnız hayatına "zorunlu hayatta kalma stratejisi" adını verir.

Hansen'in durgun hayatı oğlundan gelen ikinci mektubu açmasıyla farklı bir yola girer. (Oğlundan gelen ilk mektubu 8 yıl açmadan beklemiştir.) Dokuz yaşında bir torunu olduğunu öğrenen Hansen, 18 yıldır görmediği oğlunu ziyaret etmeye karar verir. Ziyaretinin başından itibaren Hansen kendisine yönelik tavırları ince ince sorgular, dert eder. Oğlu ve geliniyle görüşmenin ağırlığını hafifletmesini beklediği torununu üç gün sonra görebileceğini öğrenmesiyle iç sıkınıtıs daha da artar. "Oğlumla ve eşiyle uzlaşamadığıma göre bari hiçbir şeyden habersiz bu çocukla uzlaşıyor olduğumu hayal edeyim" demektedir çünkü. Fakat bu uzlaşma isteği asla kelimelere dökülmez, uzun iç monologlarla sürer gider. Gerçekleşmeyen yüzleşmeler, anlatılmayan hikayeler, kurulamayan bağlarla sonuçlanır ziyareti.

[Vegard Hatteland · Rating 5 out of 5]

Der første bok om Bjørn Hansen tar for seg handlingsforløpet om en desillusjonert, middelaldrende mann det klikker for, handler 17. Roman om det å måtte leve med konsekvensene av det en har gjort. Dette utspiller seg over en helg der Bjørn Hansen gjenforenes med sønnen han ikke har sett på atten år. Der skammen over det han har gjort samt over familien han har forsømt eksisterer i veggene som sensitive ikke-temaer som ikke blir nevnt. Vi blir vitne til dramaet om en mann som på den ene sida kjemper for å bli en bedre versjon av seg selv, men som samtidig hjemsøkes av skammen over det han har gjort, og ubehaget rundt det som ikke blir sagt. På denne måten når Solstad nye dybder. Sensasjonen rundt handlingene som ble begått i "Ellevte roman, bok atten" har stilnet, og fram står et melankoliens rom, der Solstad får gått i dybden på temaene som også opptok han i foregående roman på en hakket mer rørende og innsiktsfull måte.

[sonsamuray · Rating 4 out of 5]

Dag Solstad.

Daha ilk sayfalarda hissedilen biçime yaslanmış, öyküyü kendi içinde katlayarak çoğaltan, sevimsiz üsluplu İskandinav romanı. Hikayenin kahramanı Bjørn Hansen karakterinde bir duygu bulmak imkansız olduğunu düşünüyorsunuz. Ta ki kitabın ortasında göbeğinden çatlamış karpuz gibi yapılan bir itirafa kadar. 'Bjorn Hansen yaptıklarından hiçbir pişmanlık duymuyordu'.

Sanırım modern Baltık edebiyatında güzel olan nokta şu: romantizm, duygusallık veya duygusallığı yermek için girişilen post-modern saçmalıklar yok. Olduğu haliyle sade bir öykü. Ve bu öykünün içi öylesine seyretilmiş ki siz istediğiniz şekilde doldurabilirsiniz.

Mesela suçluluğun doğası, baba-oğul veya toplum-birey üzerine sadece karakterlerden yola çıkarak esaslı bir felsefi yorumlamada bulunabilirsiniz. Hangi pozisyonu alırsanız alın, çok da isabetsiz olmazsınız. Çünkü buna izin veriyor.

[Cem Unlu · Rating 3 out of 5]

Serinin ilk kitabında da belirttiğim şekilde ben Björn Hansen beyin anlatısında çok fazla tekrar olduğu kanaatindeyim. Neredeyse üçüncü kitabı bitirmek üzereyim ona da aynı eleştiriyi yazmam gerekiyor. Bazı sözcükler ki bunlar genelde maddeyi anlatan sıfatlar, o kadar çok tekrarlanmış ki yorucu hala geliyor. Belki orijinal dilinde böyle değil ama Türkçe çeviri de sürekli aynı ifadeleri okuyor gibi olduğum anlar oldu.

Anlatı bakımından oğlunu ziyaretinde yaşadığı kasvet iç sıkıntısı evdeki huzursuz ortam kendisine duyulan sevgisizlik çok çok iyi hissediliyor özellikle gelinin tavırları bu böyle kalmaz bunun devamı gelir dedirtti ki kesinlikle geldi. Üçüncü kitapta da bunun altı doluyor ve olaylar olaylar... oraya girmeyelim.

Kitapta olay çok ama size hep bir durumu anlatıyormuş hissi veriyor aslında olaylar bakımından bence baya sürükleyici ama size hiç ne olacak şimdi havası vermeden bunu yapması bence son derece başarılı. Özellikle üçüncü kitapta neyse bunu oraya yazayım.

Başka kitaplarına girmek istiyorum kuzey edebiyatı genelde üzmüyor bakınız Doppler serisi.

[Henrik · Rating 3 out of 5]

Jeg har ikke lest Ellevte roman, så hovedpersonen var for meg ukjent. Nok en mann som har falt utenfor felleskapet, og som saboterer sine egne muligheter for å bygge opp et forhold til sin sønn. Frustrerende å se herr Hansen ta de valgene han har, og hans sønns lidelser over å bli ignorert av sin egen far blir ikke vist, men det er vel noe av poenget. En ikke-troende mann som leser Kierkegaard på flukt fra sine muligheter for å gjenreise familiebånd. Pittoresk.

Litt vel lik Genanse & Verdighet i tematikk, og det er mye jeg skulle sett utforsket mer, men den inngår vel i et større litterært prosjekt, så mulig den får flere stjerner når jeg får lest den i lys av litt mer intertekstualitet.

[Yusuf · Rating 4 out of 5]

Bu bayramı Solstad'ın üçlemesi ile geçiriyorum. Solstad'ın romanlarının boyutu, daha doğrusu kısalığı, okuma deneyimi açısından temel bir yere sahip. Mahcubiyet ve Haysiyet'i okurken de aynı şeyi hissetmiştim. Kitapların bir oturuşta okunabilmesinin katmerlendirici bir etkisi oluyor. Bu kitabı bir haftada değil de bir günde okumuş olmak daha derin bir etki yaratıyor okurda.

Tüm insanların sahip olduğu ihtimallerden bazılarının peşinden gidiyor Hansen. Ya da o küçük ihtimallerden bazıları Hansen'i ele geçiriyor. Bunu izlemek, muhasebesini yapmak istiyor insan. Dolayısıyla kitap ve daha genel olarak da üçleme kendisini okutuyor.