What do you think?
Rate this book
Pan Samochodzik Biała Seria #3
Księga strachów
II wydanie w Klubie Siedmiu Przygód
279 pages, Paperback
First published January 1, 1967
9 people are currently reading
107 people want to read
About the author
Zbigniew Nienacki
50 books61 followersBest known for Pan Samochodzik series - humorous historical detective stories for children revolving around a museum employee and his unique automobile.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
November 10, 2019
Trzeci tom przygód Pana Samochodzika to pierwszy z cyklu, który ciągnie za sobą komunistyczny swąd. Akcja rozgrywa się bowiem na Pojezierzu Myśliborskim, tuż przy granicy z Niemcami i Pan Samochodzik nie traci żadnej okazji, by nie udowodnić prastarej przynależności tych ziem do Polski.
"Dopiero w XIII wieku ziemie te opanowali Niemcy. (...) ślady polskości przetrwały przez wiele stuleci, wraz ze słowiańskimi nazwami miejscowości, rzek i jezior, wraz z pozostałościami dawnych budowli, z legendami, które mówią o prawych dziedzicach - Polakach."
Następnie dowiadujemy się, że autochtoni doczekali się powrotu do macierzy. Ta stara polska ludność wreszcie mogła zamieszkać w tych okolicach - ciekawe, czy ta z XIII wieku? Na szczęście w Polsce dzieje się dobrze, bo na zachodzie "szerzy się przestępczość. Ludzie bronią się przed napadami na ulicy, przed łobuzami, złodziejami wyrywającymi na ulicach kobietom torebki. Są produkowane pistolety z gazem łzawiącym, oszałamiającym, ba, nawet rozśmieszającym".
Pomijając jednak ten propagandowy smrodek Księga strachów to bardzo fajny kawałek przygodówki. Harcerze wracają z obozu i opowiadają Tomaszowi o dziwnych sytuacjach, jakie miały miejsce w okolicach ich obozu. Otóż chłopcy odwiedzali nocą miejsca, w których rzekomo straszy. W ruinach byłego obserwatorium zostaje postrzelony pistoletem gazowym Wiewiórka.
Ciąg dalszy: https://przeczytalamksiazke.blogspot....
"Dopiero w XIII wieku ziemie te opanowali Niemcy. (...) ślady polskości przetrwały przez wiele stuleci, wraz ze słowiańskimi nazwami miejscowości, rzek i jezior, wraz z pozostałościami dawnych budowli, z legendami, które mówią o prawych dziedzicach - Polakach."
Następnie dowiadujemy się, że autochtoni doczekali się powrotu do macierzy. Ta stara polska ludność wreszcie mogła zamieszkać w tych okolicach - ciekawe, czy ta z XIII wieku? Na szczęście w Polsce dzieje się dobrze, bo na zachodzie "szerzy się przestępczość. Ludzie bronią się przed napadami na ulicy, przed łobuzami, złodziejami wyrywającymi na ulicach kobietom torebki. Są produkowane pistolety z gazem łzawiącym, oszałamiającym, ba, nawet rozśmieszającym".
Pomijając jednak ten propagandowy smrodek Księga strachów to bardzo fajny kawałek przygodówki. Harcerze wracają z obozu i opowiadają Tomaszowi o dziwnych sytuacjach, jakie miały miejsce w okolicach ich obozu. Otóż chłopcy odwiedzali nocą miejsca, w których rzekomo straszy. W ruinach byłego obserwatorium zostaje postrzelony pistoletem gazowym Wiewiórka.
Ciąg dalszy: https://przeczytalamksiazke.blogspot....
November 13, 2019
"Zachciało się raz Zenobii
Rzucić swoje stare hobby.
Bo to chyba pachnie nudą
Ciągle się zajmować dżudo.
Na tym kończy się limeryk -
Jej hobby stał się Fryderyk".
Pan Samochodzik tym razem nie będzie szukał skarbów, "Księga strachów" opowiada bowiem o poszukiwaniach pamiętnika von Haubitza, którego zawartość ma duże znaczenie polityczne i może okazać się dla jego autora bardzo niewygodna. Nie dajcie się zniechęcić brakiem błyskotek! Akcja będzie wartka, wszystkie chwyty dozwolone i nie tylko judo - kąsanie też :)
A cała akcja osadzona w moich rodzinnych stronach. Poznacie Górę Czcibora, na którą wspinałam się nie raz, cmentarz wojenny w Siekierkach, gdzie jeździliśmy regularnie na wycieczki szkolne i jezioro Morzycko, w którym kąpałam się prawie każdego lata.
Przygody trójki harcerzy sprawiły, że również chciałam być harcerką, a marzenie to w końcu zrealizowałam, chociaż nigdy nie udało mi się przeżyć przygody na miarę tych, jakie spotykały Tella, Sokole Oko i Wiewiórkę ;) Po tej części chciałam również nauczyć się judo, uwielbiam moment, w którym pan Tomasz daje nauczkę Horpynie ;)
8/10
Rzucić swoje stare hobby.
Bo to chyba pachnie nudą
Ciągle się zajmować dżudo.
Na tym kończy się limeryk -
Jej hobby stał się Fryderyk".
Pan Samochodzik tym razem nie będzie szukał skarbów, "Księga strachów" opowiada bowiem o poszukiwaniach pamiętnika von Haubitza, którego zawartość ma duże znaczenie polityczne i może okazać się dla jego autora bardzo niewygodna. Nie dajcie się zniechęcić brakiem błyskotek! Akcja będzie wartka, wszystkie chwyty dozwolone i nie tylko judo - kąsanie też :)
A cała akcja osadzona w moich rodzinnych stronach. Poznacie Górę Czcibora, na którą wspinałam się nie raz, cmentarz wojenny w Siekierkach, gdzie jeździliśmy regularnie na wycieczki szkolne i jezioro Morzycko, w którym kąpałam się prawie każdego lata.
Przygody trójki harcerzy sprawiły, że również chciałam być harcerką, a marzenie to w końcu zrealizowałam, chociaż nigdy nie udało mi się przeżyć przygody na miarę tych, jakie spotykały Tella, Sokole Oko i Wiewiórkę ;) Po tej części chciałam również nauczyć się judo, uwielbiam moment, w którym pan Tomasz daje nauczkę Horpynie ;)
8/10
December 11, 2022
pierwszy raz czytałam przygody Pana Samochodzika, kiedy miałam jakieś jedenaście lat. jakieś trzy lata później ponownie przeczytałam dwa pierwsze tomy. teraz, mając prawie osiemnaście na karku powtórzyłam sobie trzy pierwsze tomy. i już nie chcę do tego wracać.
ta seria to kawałek mojego dzieciństwa, ale widzę teraz więcej rzeczy, więcej mi zgrzyta, a kiedy Nienacki kreśli niektóre postacie, mam szczerą ochotę go kopnąć w kostkę. no tak się, panie, nie robi.
fabuła nadal trzyma fason, ale ja jestem pierwsza naiwna, jeśli o kryminały chodzi, więc moją opinią się, proszę, zanadto nie sugerować. opisy są eleganckie jak dawniej, te historyczne wstawki, że jakieś wały obronne wokół grodu z czasów Mieszka I - w dechę. ale jak te postacie się czasem odezwą, to ino siąść i płakać.
"nie lubię dziewczyn. ale ty nie jesteś taka jak inne dziewczyny" - panie Zbyszku, ziemia do pana, bo mi ręce i cycki opadają. naprawdę.
EDIT: jednak 3 gwiazdki, bo ilustracje Szymona Kobylińskiego to zawsze +10 do klimatu.
ta seria to kawałek mojego dzieciństwa, ale widzę teraz więcej rzeczy, więcej mi zgrzyta, a kiedy Nienacki kreśli niektóre postacie, mam szczerą ochotę go kopnąć w kostkę. no tak się, panie, nie robi.
fabuła nadal trzyma fason, ale ja jestem pierwsza naiwna, jeśli o kryminały chodzi, więc moją opinią się, proszę, zanadto nie sugerować. opisy są eleganckie jak dawniej, te historyczne wstawki, że jakieś wały obronne wokół grodu z czasów Mieszka I - w dechę. ale jak te postacie się czasem odezwą, to ino siąść i płakać.
"nie lubię dziewczyn. ale ty nie jesteś taka jak inne dziewczyny" - panie Zbyszku, ziemia do pana, bo mi ręce i cycki opadają. naprawdę.
EDIT: jednak 3 gwiazdki, bo ilustracje Szymona Kobylińskiego to zawsze +10 do klimatu.
May 6, 2013
" - Pistolet gazowy? Nigdy o czymś takim nie słyszałem. Czy to niebezpieczna broń? - Niebezpieczna. Sam się to tym przekonałeś - wyjaśniłem. - Skonstruowano ją na Zachodzie, w krajach, gdzie w przerażających rozmiarach szerzy się przestępczość."
Read
November 25, 2021wróciłam do serii ze względu na ogromny sentyment z dzieciństwa, ale jako dorosłej kobiecie ciężko mi się czyta te seksistowskie wysrywy z lat 60. autor ewidentnie bał się kobiet.
December 20, 2020
"Zenobia prychnęła jak rozgniewana kotka.
- Co? Panu też się wydaje, że potrafiłby pan wyjaśnić tajemnicę szachownicy? Jeśli umysł pana jest tak samo wygimnastykowany jak mięśnie, można by oczekiwać nie lada zabawy.
Jadłem z twarzą pochyloną nad talerzem, z oczami wbitymi w jedzenie, modląc się w duchu, aby Zenobia zechciała zmienić temat."
3,5/5; nie najgorsza, ale też nie najlepsza część z historią Pojezierza Myśliborskiego w tle.
- Co? Panu też się wydaje, że potrafiłby pan wyjaśnić tajemnicę szachownicy? Jeśli umysł pana jest tak samo wygimnastykowany jak mięśnie, można by oczekiwać nie lada zabawy.
Jadłem z twarzą pochyloną nad talerzem, z oczami wbitymi w jedzenie, modląc się w duchu, aby Zenobia zechciała zmienić temat."
3,5/5; nie najgorsza, ale też nie najlepsza część z historią Pojezierza Myśliborskiego w tle.
December 31, 2014
One of my favourite Pan Samochodzik books. It's nice to get back to it :)
August 29, 2023
Z tych najczęściej uznawanych części Pana Samochodzika za oficjalne (czyli poczynając od Wyspy Złoczyńców), to Księga strachów była w moim odczuciu zdecydowanie najmniej ciekawa. Choć opowiadanie nie jest złe i ma lepsze momenty, tak w tej recenzji skupię się na trzech aspektach, które odnotowałem, że sprawiły, iż mój odbiór tej książki nie był tak ekscytujący jak jej poprzedniczek.
Po pierwsze - dlaczego autor porzucił zgłębianie pewnych tematów związanych z badaną tajemnicą w oparciu o naukę? Ten punkt mnie zdecydowanie najbardziej rozczarował. Ktoś może powiedzieć: "Ano zrobił tak, bo chciał spróbować czegoś nowego". Dobrze, racjonalny argument, ale dlaczego w takim razie czymś tego nie zastąpił? W Templariuszach wiedza przekazywana o Krzyżakach czy Templariuszach była spójna i ciekawie przedstawiona. W Wyspie Złoczyńców stale powracający tematy antropologii czy odtwarzania wyglądu twarzy na podstawie czaszki były równie angażujące. Tutaj nie było takich odskoczni, które mogły czytelnika zainteresować na nowo, czymś innym. W Księdze strachów trzeba obejść się ze smakiem, bowiem kilka akapitów o bitwie pod Cedynią w 972 roku pod dowództwem Czcibora to zdecydowanie za mało. W końcu Tomasz N.N. to historyk sztuki.
Po drugie, coraz bardziej irytuje mnie formalizm Pana Samochodzika. Już w I i II części serii można było znaleźć zalążki - fragment czy dwa - wrodzonego w Pana Samochodzika formalizmu, który chyba pochodził bezpośrednio od Nienackiego. Odrobina formalizmu jest okej, ale szczególnie w powieściach o tej naturze, czyli przygodowych i nieco sielankowych, formalizm może stać się irytujący. Zaznaczę, że w Księdze strachów nie jest tak, że jest on nadto widoczny, jednak dostrzegam pewną tendencję wzrostową.
Po trzecie, oczekiwania budowane subtelnie, lecz konsekwentnie przez autora minęły się z rzeczywistością. O jakich oczekiwaniach mowa? Od początku narrator, czyli Tomek piszący retrospektywnie, co jakiś czas podkreśla, że "ale to, co stanie się później - to ile na nas czyha ogromnych niebezpieczeństw - tego nie zdołał przewidzieć żaden z nas". To właśnie budowało we mnie coraz większe uczucie, że zaraz będzie jazda, zaraz będzie mi serce biło i już nie zasnę w obliczu przygody... No i ponownie, musiałem się obejść smakiem, bo koniec końców zakończenie obyło się bez większych "turbulencji".
Pragnę podkreślić, że wciąż jest to solidna publikacja, która - pomimo jej minusów - nadal sprawiła, że się dobrze bawiłem i szybko ją przeczytałem :)
Po pierwsze - dlaczego autor porzucił zgłębianie pewnych tematów związanych z badaną tajemnicą w oparciu o naukę? Ten punkt mnie zdecydowanie najbardziej rozczarował. Ktoś może powiedzieć: "Ano zrobił tak, bo chciał spróbować czegoś nowego". Dobrze, racjonalny argument, ale dlaczego w takim razie czymś tego nie zastąpił? W Templariuszach wiedza przekazywana o Krzyżakach czy Templariuszach była spójna i ciekawie przedstawiona. W Wyspie Złoczyńców stale powracający tematy antropologii czy odtwarzania wyglądu twarzy na podstawie czaszki były równie angażujące. Tutaj nie było takich odskoczni, które mogły czytelnika zainteresować na nowo, czymś innym. W Księdze strachów trzeba obejść się ze smakiem, bowiem kilka akapitów o bitwie pod Cedynią w 972 roku pod dowództwem Czcibora to zdecydowanie za mało. W końcu Tomasz N.N. to historyk sztuki.
Po drugie, coraz bardziej irytuje mnie formalizm Pana Samochodzika. Już w I i II części serii można było znaleźć zalążki - fragment czy dwa - wrodzonego w Pana Samochodzika formalizmu, który chyba pochodził bezpośrednio od Nienackiego. Odrobina formalizmu jest okej, ale szczególnie w powieściach o tej naturze, czyli przygodowych i nieco sielankowych, formalizm może stać się irytujący. Zaznaczę, że w Księdze strachów nie jest tak, że jest on nadto widoczny, jednak dostrzegam pewną tendencję wzrostową.
Po trzecie, oczekiwania budowane subtelnie, lecz konsekwentnie przez autora minęły się z rzeczywistością. O jakich oczekiwaniach mowa? Od początku narrator, czyli Tomek piszący retrospektywnie, co jakiś czas podkreśla, że "ale to, co stanie się później - to ile na nas czyha ogromnych niebezpieczeństw - tego nie zdołał przewidzieć żaden z nas". To właśnie budowało we mnie coraz większe uczucie, że zaraz będzie jazda, zaraz będzie mi serce biło i już nie zasnę w obliczu przygody... No i ponownie, musiałem się obejść smakiem, bo koniec końców zakończenie obyło się bez większych "turbulencji".
Pragnę podkreślić, że wciąż jest to solidna publikacja, która - pomimo jej minusów - nadal sprawiła, że się dobrze bawiłem i szybko ją przeczytałem :)
July 10, 2025
Dla mnie wakacje bez odsłuchania dowolnej części pana samochodzika to wakacje bez klimatu. Pomysły Nienackiego są dla mnie zawsze źródłem rozrywki i nostalgii, postaci przez niego wykreowane nie przystają do dzisiejszych czasów, może dlatego są takie frapujące. Chociaż niektóre teksty bardzo nieaktualne, to opisy przyrody i relacji międzyludzkich jak zawsze na poziomie. Postać ciotki Zenobi bardzo zaskakująca, Hilda bez wyrazu, relacja Kasi i Wiewiórki trochę przerywana ale z drugiej strony oni mają 14 i 9 lat, więc pod tym względem bardzo autentyczne.
August 27, 2023
4.5
Mam mieszane uczucia, postaci były cudowne (moja ulubiona ekipa do tej pory), ale sama intryga tak naprawdę zaczęła się i skończyła dość późno. Opisy jeżdżenia za szachownicami były fajne, miały klimat, ale mam wrażenie, że 3/4 książki stanowił pan Tomasz, który dochodził do wniosku, że nic nie rozumie. Trochę za mało kryminału i rozkmin tu dla mnie było, bo nie mieliśmy prawie żadnych informacji
Mam mieszane uczucia, postaci były cudowne (moja ulubiona ekipa do tej pory), ale sama intryga tak naprawdę zaczęła się i skończyła dość późno. Opisy jeżdżenia za szachownicami były fajne, miały klimat, ale mam wrażenie, że 3/4 książki stanowił pan Tomasz, który dochodził do wniosku, że nic nie rozumie. Trochę za mało kryminału i rozkmin tu dla mnie było, bo nie mieliśmy prawie żadnych informacji
February 20, 2021
Opowieść o wakacyjnej przygodzie młodych ludzi.
Ja mogę sobie wyobrazić wakacje pod namiotem, bez komputera, komórki, ale czy dzisiejsza młodzież będzie w stanie to zrozumieć? Nie jestem tego pewna, ale może taka opowieść jednak spodoba się młodszym pokoleniom :)
Mam książkę bez obwoluty ;)
Ja mogę sobie wyobrazić wakacje pod namiotem, bez komputera, komórki, ale czy dzisiejsza młodzież będzie w stanie to zrozumieć? Nie jestem tego pewna, ale może taka opowieść jednak spodoba się młodszym pokoleniom :)
Mam książkę bez obwoluty ;)
June 26, 2024
Znam tę książkę już praktycznie na pamięć. Zdecydowanie moja ulubiona z dzieciństwa, tak samo jak mojej mamy. Ale mimo że już mnie nie zaskakuje zawsze tak samo dobrze mi się ją czyta. Jest to chyba moja ulubiona książka Nienackiego, jedynie może z nią konkurować Pan Samochodzik i Templariusze.
Read
August 27, 2022Jak zawsze wysoki poziom
December 15, 2022
Nadal kocham każda ksiazke z tej serii
June 29, 2023
kocham te książki. genialne genialne genialne. chce więcej
March 7, 2024
cudna!!!!!🩷🩷🩷🩷
February 9, 2015
Chyba pierwsza z przygód Pana Samochodzika które przeczytałem. I wracam do nich do dzisiaj.
Displaying 1 - 21 of 21 reviews