Op ’n dag staan Gert Afrika met die kleuter op sy arm voor die agterdeur van die gegoede blanke boer. "Ek kan nie lat sommer enigiemand na my kind kyk nie, baas! Baas ken die spul! Dis heeldag dronknes en messteek ... Sy’s al wat ek oorhet van my eie, baas!"
‘n Maklike lees van die goed en sleg van jare terug in die apartheidsera. Die boek het ‘n mengsel van goedvoel en hartseer gebeure wat harde harte sag kan maak.
Heel boeiende leestof. Ek het self in daardie jare groot geword en was heel beindruk deur die manier waarop die skryfster die omstandighede van daardie tye beskryf. Sy moes nogal navorsing gedoen het om die omstandighede so te kon beskryf. Tipiese gegoede blanke omstandighede word beskryf, dan daarteenoor word die lewe in Distrik Ses netso kleurryk beskryf. Die opgroei van kinders is ook tipies van daardie tyd. Sien daarna uit om die opvolg te lees.