Cornelie est une adolescente surdouée mais solitaire. Depuis son plus jeune âge, elle s'est sentie pénalisée par sa précocité intellectuelle, ses questions trop impertinentes. Voit-elle les choses très clairement ? Pour prouver qu'elle existe, elle est prête aux choix extrêmes comme la fugue. L'écriture de son journal, de ses lettres, dessine un portrait vif, bouillonnant, de l'adolescence.
Lydia Rood studeerde Spaanse taal en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Na haar afstuderen werkte ze van 1985 tot en met 1991 als eindredacteur "Binnenland" bij de Volkskrant. Sedertdien geeft ze voorrang aan haar schrijverscarrière. Ze schrijft zowel voor kinderen en jongeren als voor volwassenen. Zijn schreef ook een aantal thrillers samen met haar broer Niels Rood.
Dit boek trekt het jongere publiek wel aan. Cor het meisje in dit boek wil door extreme keuzes te maken voelen dat ze leeft. Haar rare intelligentie en waaghalzerij zorgt wel voor onrust. Lydia Rood rammelt in dit boek haar lezers regelmatig door elkaar met ware feiten. Door haar pikante schijfstijl niet alleen op vlak van seks, zullen de jonge lezers vooral door blijven lezen. Het boek werd ook op een speelse manier geschreven vind ik: doormiddel van de dagboek fragmenten aan elkaar te puzzelen kreeg men het volledige verhaal.
Citaat : Mensen houden niet van Cornélie Vergouwe, mensen zijn bang voor Cornélie Vergouwe. Zelfs mama, zelfs papa, zelfs Miek, zelfs tante Marion. Ze zijn bang voor wat ik kan doen. Voor wat ik hen hen kan laten doen.
Review : Cornélie Vergouwe is een hoogbegaafde tiener. Dat hoogbegaafdheid niet altijd iets is om gelukkig mee te zijn, wisten we al langer dan vandaag. In het boek van de geëngageerde schrijfster Lydia Rood, Sprong in de leegte, worden we daar in alle hevigheid mee geconfronteerd. Zij stelt aan de hand van notities een soort biografie samen waarin een onbegrepen hoogbegaafde tiener schrijnend echt gestalte krijgt.
In school wordt ze door leerkrachten laatdunkend aangepakt omdat ze te indringende vragen stelt en taken aflevert waarvan men denkt dat een ander ze gemaakt heeft. Haar ouders, die helemaal niet weten, hoe ze met Cornelie moeten omgaan, houden haar zusje Elsa bij haar uit de buurt, omdat ze vinden dat deze laatste te zéér naar Cornélie opkijkt. Maar niettegenstaande alles en iedereen tegen haar lijkt samen te spannen, blijft ze hopen op betere tijden en op een leven in het Circus, waar ze per toeval mee kennismaakt.
Ook is er Sal, de man die tegen wil en dank overleeft, die Cornelie aanspoort om alle ellende uit haar jonge leventje aan papier toe te vertrouwen. Onrechtstreeks is het ook aan Sal te danken dat dit verhaal bestaat. En boek dat je kippenvel bezorgt.
Gekkig en onnavolgbaar boek. Slecht door te komen, maar gezien ik boeken niet ongelezen weg kan leggen mezelf er toch doorheen geslagen. Niet aan te raden.