Godzina detektywów

The Century of the Detective #2

by Jürgen Thorwald, Jerzy Dumański (Translator), Kazimierz Jaegermann (Translator)

Kolejna – po „Stuleciu detektywów” – odsłona pasjonującej historii narodzin nowoczesnej kryminalistyki. Czym byłyby osiągnięcia wybitnych detektywów i policjantów bez żmudnej pracy specjalisty kryminologa i biegłego sądowego? To dzięki ich badaniom możliwe stało się rozwiązanie skomplikowanych zagadek kryminalnych na podstawie tak znikomych śladów, jak niedopałek papierosa, włosy w dłoni ofiary czy grudka ziemi na butach mordercy. Jürgen Thorwald w swej klasycznej już książce odsłania przed nami tajemnice najbardziej przełomowych odkryć w dziedzinie kryminalistyki z początku XX wieku. Dowiemy się z niej m.in., jak nauczono się odróżniać krew ludzką od zwierzęcej, w jakich okolicznościach odkryto grupy krwi, kiedy rozpoczęto identyfikację przestępców na podstawie analizy plam nasienia, śliny i potu oraz jaką rolę odegrały pewne owady w schwytaniu „piwnicznego mordercy” w przedwojennym Paryżu. A wszystkie te opowieści zilustrowane są autentycznym przypadkiem kryminalnym i historią śledztwa sprzed lat, dzięki czemu książkę Thorwalda czyta się jak powieść kryminalną, od której nie sposób się oderwać

Genres: Nonfiction, History, Science, True Crime, Crime

728 pages, Hardcover

First published January 1, 1966

About the author

Jürgen Thorwald was a German writer, journalist and historian known for his works describing the history of forensic medicine and of World War II.

Thorwald was a native of Solingen, Rhenish Prussia, and attended the University of Cologne. He started his career in 1933 in Nazi Germany, writing for publications such as Die Braune Post ("The Brown Mail"), the SS journal Das Schwarze Korps ("The Black Corps") and the NSDAP paper National-Zeitung. During the war he worked as a propaganda writer focusing on the Luftwaffe, Kriegsmarine and the general German war effort.

After the war, he used the pseudonym Jürgen Thorwald in order to be able to work under Allied occupation. In 1947, he legally adopted the new name.

Thorwald's book 'The Century of the Detective' was nominated for the Edgar Allan Poe Award in 1966 in Best Fact Crime category, but he lost to Truman Capote's 'In Cold Blood'. In 1984 he was awarded the Order of Merit of the Federal Republic of Germany. Thorwald died in Lugano, Switzerland in 2006. He was 90 years old.

Reviews

[Carol Kean · Rating 5 out of 5]

At 16, I found this 1967 book in our high school library and fell in love with DNA. I wanted to become a coroner for a police department. This was long before all those crime-solving TV shows, so for a book to inspire a teenager in a town of 500 people, with 25 in my graduating class,you know the prose has to be riveting. The mystery I never solved is who ever thought to donate that book to our little library. The only other reading material I ever found there was the Zane Grey collection, which I'd exhausted and outgrown. Science books were hard to come by. My dad's Red Cross First Aid book from the Army was the only riveting book in our home.

Every case study in "Crime and Science" intrigued me, especially when some of them inspired movies (e.g. Harrison Ford in The Fugitive).

Decades after reading this in high school, I still remembered the story of "Skimmer" Teste boating along the river to pick up trash and finding pieces of a little girl named Lucy Berlin. Only with DNA evidence could her killer be convicted. How could a man cut a girl into little pieces and throw her into the river? That's one question even DNA may never answer: the genesis of evil, along with the failure of the human race to evolve above it.

I never did make a career of science (high school physics eluded me, and I couldn't balance equations in Algebra), but I continue to love science, and it was the find of a lifetime to order an old copy of this book from amazon. Next up, some Crick and Watson. Dawkins' "River Out of Eden" is marvelous for anyone with a DNA fetish. "Crime and Science" will be on my list of favorites for decades to come.

[Adriana Novac · Rating 2 out of 5]

Detalii specifice serologiei, ce pe mine m-au plictisit la un moment dat. Partea de criminologie și detectivă a fost altceva.
Mai mult o monografie a dezvoltării criminologiei în paralel cu rezolvarea cazurilor penale.

[Monika M · Rating 4 out of 5]

Ilość pracy, jaką autor musiał włożyć w powstanie tej książki jest niesamowita. Historia kryminalistyki pokazana na ciekawych przykładach. Momentami trochę chaotyczna, ale świetna lektura.

[Magdalena · Rating 4 out of 5]

Trudno oceniać tę książkę w oderwaniu od "Stulecia detektywów", gdyż w zamyśleniu autora miały one stanowić kompletną serię, razem z kolejnymi planowanymi tomami. Dlatego też korci mnie, by oceniać raczej poszczególne rozdziały niż całe tomy.

Na 5 gwiazdek zasługują, według mnie, rozdziały o daktyloskopii i medycynie sądowej ze "Stulecia" oraz rozdział o serologii z "Godziny". Na nieco mniej (3-4) oceniałabym pozostałe rozdziały, gdzie autor nie poskromił swej żądzy opowiadania o naukowych szczegółach, które - choćby nie wiem, jak fascynujące - odciągają uwagę czytelnika od pasjonujących spraw i obniżają tempo tego niecodzinnego kryminału.

W skrócie: Dexter Morgan byłby dumny z pierwszej połowy niniejszej książki, ale w drugim rozdziale wielbiciele CSI mogą momentami przysnąć nad opisami analizy spektro... chrrrrrr.

[Michał Hołda · Rating 5 out of 5]

Once people thought that didactic & logic thinking was the answer to all problems.

[denudatio_pulpae · Rating 5 out of 5]

Druga część "Stulecia detektywów" to książka tak samo ciekawa i fascynująca jak część pierwsza, jednak jest ona trudniejsza w odbiorze.
W tej części autor skupia się głównie na serologii sądowo-lekarskiej i badaniu śladów z miejsc przestępstw czyli chemii i biologii sądowej.

W pierwszej połowie książki mamy bardzo dużo informacji na temat rozwoju badań nad grupami krwi, które dla osoby zupełnie niezwiązanej z tematem i nie mającej żadnego pojęcia o serologii mogą być czasami nużące. Sprawy opisywane w tej części rozwiązywane są głównie na podstawie śladów krwi, więc jest trochę monotonnie.
W drugiej części badania są już bardziej zróżnicowane i wszystkie metody jakby bliższe naszym czasom. Śledztwa w tej części bywają rozwiązywane dzięki mikroskopijnym drobinkom czy włosom, a opisywane przestępstwa są bardzo różnorodne - od morderstw przez zamachy bombowe i wszelakie włamania do porwań i żądań okupu.

Dla miłośników twórczości pana Deavera znajdzie się tu sporo informacji o wzorze dla jego głównego bohatera - Lincolna Rhyme'a - czyli o panu Edmondzie Locardzie. Również najsłynniejszy detektyw Sherlock Holmes doczekał się swojej wzmianki.

Tak jak od "Stulecia detektywów" było mi trudno się oderwać, tak w przypadku "Godziny detektywów" czasem musiałam robić sobie przerwy w czytaniu. Jednak nie jest to wada tej książki i oceniam ją na równi z częścią pierwszą. Po prostu zagadnienia w niej poruszane są trochę trudniejsze i bardziej "monotonne".

10/10

[Tekken · Rating 5 out of 5]

Kunagi ammu lugesin vene keelest tõlgitud „Sada aastat kriminalistikat“ (originaal ilmus 1964, eesti k 1981), mis jättis abitu ja üsna kaootilise mulje. „Die gnadenlose Jagd“ sisaldab lisaks ka „Detektiivide tunni“, millega maht ületab 900 lehekülge – vau!

Möödunud sajandil ilmunud saksa teatmeteoseid on enamasti mõnus lugeda (btw, kui tegemist pole otseselt poliitilise teemaga, kehtib see ka Ida-Saksa kirjavara kohta). Thorwald on väga hea stiiliga jutustaja, kes suudab ka keerulised teemad lihtsaks seletada. Olgu tegemist Šveitsi, Inglismaa või Austraaliaga, kohalikud olud on täpselt paigas ning sama kehtib ka detailide, kuupäevade ja nimede kohta. Eriline nõrkus paistab autoril olevat Prantsusmaa vastu – Marie Lafarge’i keissi kirjeldatakse 24 leheküljel ja Marie Besnard’i protsessi rohkem kui neljakümnel. Besnard’i puhul on autor vaevaks võtnud isegi tema memuaaridega tutvuda.

Mõni teema on vahepeal vananenud – näiteks J. Edgar Hooveri nimi seostub tänapäeval veel muude teemadega peale äärmiselt põhjaliku sõrmejälgede kartoteegi. Viktimoloogia ja DNA olid pool sajandit tagasi veel lapsekingades, aga Martin Wolfgangi oleks saksa autor võinud ikka ära mainida. Marie Besnard’i kipun mina 1986. aasta filmi põhjal süütuks pidama, aga mine sa tea…

[Jess N · Rating 5 out of 5]

Fantastically written.

An absolute must for anyone fascinated with or claims to be a lover of the mystery/crime genre. Although it is of course a non-fiction book and has real cases included for reference, it is written in a thoroughly engrossing way.

[Katika · Rating 3 out of 5]

Nadal fascynujące przypadki, ale poziom szczegółowości analiz serologicznych mnie wykończył. Pierwsza część wciągnęła mnie dużo bardziej, co nie oznacza że zniechęcam się do Thorwalda.

[Anna · Rating 3 out of 5]

Mnóstwo opisów spraw, ale pozostałe książki - Triumf chirurgów, Stulecie chirurgów i Stulecie detektywów. Drogi i przygody kryminalistyki - były dużo ciekawsze.

[Ta · Rating 4 out of 5]

Trochę dłużyzny, ale historie kryminalne przytoczone w obfitości. Niestety, opowieść kończy się wraz z rokiem 1969 więc o badaniach DNA tu nie poczytamy. Tym niemniej historia fascynująca.

[Mela · Rating 5 out of 5]

Another interesting book by Jürgen Thorwald.