Hoe van de trap te vallen: Jazzverhalen

by J. Bernlef

Als kind op pianoles ontdekt Bernlef al dat er meer muziek is dan op papier staat. Er ligt een ontzagwekkende wereld van geluid in de toetsen verborgen en voor Bernlef werd het vooral de jazz die die wereld ontsloot. Als puber probeert hij via de artiesteningang jazzlokalen binnen te komen door de instrumenten van zijn helden te dragen. En ook tijdens zijn reizen kruipt hij in kelders op zoek naar oude jazz.In deze bundel wisselen persoonlijke impressies en verbeelde verhalen elkaar af. Soms dralend en wat zoekend, dan weer scherp en to the point, net als jazz.

97 pages, Hardcover

First published January 1, 2006

About the author

Bernlef (previously J. Bernlef) is the pseudonym of Dutch writer, poet, and translator Hendrik Jan Marsman. He occasionally used the nom de plume: Henk Bernlef.

Between 1959 and 2012 Bernlef wrote a large number of novels, stories and poems. Amongst others he received the Constantijn Huygens prijs (1984), the AKO Literatuurprijs (1987) and the PC Hooftprijs (1994). His work is characterized by a sober language and an unflagging fascination with the workings of the human memory. His most famous novel is Hersenschimmen (1984) and describes the process of dementia from the point of view of the sufferer, Maarten Klein. (Source: de Volkskrant 29/10/2012)

Reviews

[Laure]

Fijne verhalen over Bernlefs liefde voor de jazz en ondanks dat ik daar niet zo'n expert in ben, kon ik me wel inleven in zijn liefde. Leuk was dat ik me constant afvroeg of hij zelf de ik-figuur was.

[Monita]

Zonder twijfel is dit boek dat nieuwsgierigheid en liefde voor jazz wekt door zijn leven ervaringen op muzikaal gebied. Dit boek is interessant in de mate dat sonore parels kunnen worden gered. Het kan ons repertoire verrijken en ertoe leiden dat we deze mysterieuze en enorm rijke wereld blijven verkennen.

[Cornelis Broekhof]

Ik las dit boek voor de tweede keer en genoot opnieuw van de toon, de humor en - bovenal natuurlijk - het onderwerp: jazz. Bernlef is (was) een groot jazzliefhebber en schrijft over de muziek met kennis van zaken en vanuit een origineel perspectief. Twee verhalen springen er wat mij betreft uit: het verhaal over een diner in Amerika waar de ik-figuur de euvele moed heeft om jazz te verdedigen als de enige werkelijke bijdrage van Amerika aan cultuur in de wereld, wat vervolgens weersproken wordt door de gastvrouw en haar zwarte bediende (en het slot geeft hier dan nog even een mooie twist aan); en het verhaal van het groepje voormalige amateurjazzmuzikanten dat op hoge leeftijd nog geregeld bij elkaar komt om gezamenlijk naar plaatjes te luisteren, waarbij ze allemaal, doof als ze zijn, hun eigen favorieten in de muziek menen te horen.

Bernlef was graag zelf jazzmuzikant geweest, denk ik. Op verschillende momenten klinkt uit de verhalen een soort frustratie door van iemand die niet goed begrijpt en zelfs niet goed kan uitstaan dat er mensen zijn die zomaar jazz spelen, en goed ook, alsof ze dat niet hebben moeten leren, maar dat gewoon kunnen. Zij lijken iets te hebben wat anderen niet hebben en ook niet kunnen leren (zie de vruchteloze pogingen van de beginnende pianist in het eerste verhaal en de capriolen van de trombonist die geen noot raakt) en zij lijken te verkeren in een benijdenswaardige wereld die voor buitenstaanders niet toegankelijk is.

Was Bernlef gezellig gezelschap? Geen idee. Maar uit deze in zekere mate autobiografische verhalen komt een wat mensenschuwe figuur naar voren die vaak alleen op stap is, zich liever afzijdig houdt in gezelschap en er graag wat op los moppert. Dat maakt de verhalen echter beslist niet minder leuk om te lezen.

[Jelle Mostien]

Jammer dat de verhalen niet gedateerd werden met een jaartal.

[Evert Rutgers]

Very nice, short sketches about music (jazz), the people that are in the music scene, how it ia to listen and collect music. Will look for more of his jazz writing!

[Ivo Vangerven]

Leuke verhaaltjes.
Fijn geschreven, met humor en veel liefde voor jazz.
Nachtkastje-literatuur.

[Charles58]

Eerste boek van Bernlef dat ik lees. Heerlijk geschreven.

[CorrieGM]

Minder goed dan ik gedacht had.

[Nike]

Ik kreeg dit boekje een aantal jaren geleden van mijn baas voor de één of andere gelegenheid. Ik heb het, tot mijn schaamte, nooit gelezen. Wat jammer, want het is best de moeite. Korte verhalen over jazz. Bernlef is een liefhebber en dat spat ervan af. Fijn voor wie van jazz houdt.

(valt het op dat ik mijn challenge wil halen? #dunneboekskes