Buzdan Kılıçlar

by Latife Tekin

Halilhan Sunteriler, would-be entrepreneur, rescues a red Volvo from the scrap heap, which he believes will lead him to big money in business ventures. So he solicits the help of his staunch friend Gogi, the most 'cultured' man of the neighbourhood, and gradually, Halilhan's two younger brothers, Hazmi and Mesut, are also drawn into the project. Hazmi is aggressive and fights Halilhan whenever he gets a chance, Mesut lives too much in the shadow of his wife to confront his elder brother, and as for Halilhan, he is too busy having affairs to take much notice of either of them - or his wife Rübeysa.

Genres: Turkish Literature, Turkish, Fiction, Roman

136 pages, Paperback

First published January 1, 1989

About the author

Latife Tekin is one of the most influential Turkish female authors. She was born in 1957 in Kayseri, Turkey. She continued her education in Istanbul. In 1983, her famous novel Sevgili Arsız Ölüm (Dear Shameless Death) was published. The magic realism in the book was drawn from the Anatolian folklore and traditions. Latife Tekin's childhood in Kayseri, a multicultural city at a central point in Anatolia, influenced both her first book and the others in this aspect.

Reviews

[Banu Yıldıran Genç · Rating 3 out of 5]

latife tekin’in daha yeni sayılan kitaplarını okumadım. ama ilk kitaplarını severim. buzdan kılıçlar’ı da okumamıştım.
zamanı şimdi gelmiş.
yani müthiş kıvrak bir biçimde kullandığı argoyu, sokak jargonunu coşturmuş yine ama ilk iki romanındaki pırıltı yok bence. ilk romanlarında coşkulu bir biçimde anlattığı alt sınıfı, hatta altın da altı, görülmeyen, bilinmeyen insanları anlatmayı sevdiğini biliyoruz tekin’in. ibresi hep onlardan yana oldu zaten ama ilk üç dört kitabında dilini de olabildiğince farklı kullanıyor.
şimdi burada da halilhan ve kardeşleri olsun, karıları olsun, yatalak babaları olsun alıp giden hikayeleri var ama hiçbirinin hikayesi doyurucu değil. volvo’yla ilişkisi dışında halilhan’ı tam tanıyamıyoruz bile. okura çekici gelen mezarlık, mavi göz vs var ama yok halilhan canlanmıyor çünkü çok karmaşık bir anlatıya kurban gitmiş.
gogi en acayip karakter ama onu da tam bilicez roman sonlanıyor, gobi anlayamadığımız bir dünyaya savruluyor.
latife tekin kadın karakterlerle iyice ilahlaşır ama burda eltiler de pek bir şey yapmıyor. devleşmiyor. olaylara müdahale ettirmiyor.
bir de araya giren teşkilat var. ki nasıl insan yetiştirdiklerini anlatırken gözümün önünde cemaat canlandı. ama romana katkısı yine havada.
bir de latife tekin sosyal medyada yıllar evvel tıvitır demiş ya vay be dedim :))

[Emre · Rating 3 out of 5]

Olay akışı ile girişilen yoğun tasvir ve benzetmelerin seyri bazen o kadar karışıyor ki ikincisinin güzelliği bütünlük içinde anlamsızlık hâline gelebiliyor. Uyandırdığı hisleri, işlediği somut meseleleri (yoksulun gündeliği/mücadelesi/âdetleri) canlandırma/büyüleme tarzını çok sevsem de metinden kopmak muhtemel bir durum.

[Kayra · Rating 4 out of 5]

Son yıllarda popülerleşen çoğu yazarımızda olmayan iki şey var kitapta:

1-) Sınıfsal meseleleri konu ve dert edinme
2-) Sadece birkaç cümlesini bile görseniz kitabın kime ait olduğunu anlayabileceğiniz kadar özgün bir üslup.

Birine veya bir şeye bağlanma, dostluk-arkadaşlık ilişkileri, yükselme çabası, bekleyiş gibi konularda beni duygudan duyguya soktu kitap.

Bunun yanında,
Fakir semt insanları var. Bazen daha iyi bir yaşam sürebilmek için bazen sadece hayatta kalabilmek için durmadan yeni planlar yapışları var.

Umutları, sevgileri, dostlukları, bazense kötülükleri var.

Latife Tekin'in her zamanki masalsı, naif, hüzün ve sevgiyi aynı anda hissettiren dili var.

[Canan · Rating 5 out of 5]

Buzdan Kılıçları okurken Halilha'ın Volvo arabasına elimle dokundum, hayallerine ortak oldum. Şahane bir kitaptı. İyi ki okumuşum.

[Berk · Rating 3 out of 5]

Güzel bir hayalgücü ile yazılmış bir yoksulluk romanı.

[izzet firat orfa · Rating 3 out of 5]

Buzdan Kılıçlar, Türk edebiyatında post-modern kırılmalarla yoksulluk anlatısının birleştiği örneklerden biri. Bu roman, yoksulluğun yalnızca ekonomik değil, ontolojik bir travma olduğunu gösteren ve onun imgelerle, dille, objelerle nasıl kristalleştiğini anlatan sarsıcı bir eser. Tekin, diğer romanlarında olduğu gibi burada da gerçekle hayal, akıl ve delilik, teknolojiyle yoksulluk arasında tuhaf, büyülü bir denge kuruyor ama bu sefer daha ağır bir ton kullanıyor. Bu romanı okurken çoğu zaman sırtınızda bir yük taşıyormuşsunuz gibi, soğuk bir ateşle yanıyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz - bu iyi bir şey.

Gerçeklikten Kaçanmayan, Onu Bıçak Gibi Kesen Bir Dil

Latife Tekin’in dil tercihi bir tercihten öte: bir yoksulluk stratejisi. Buzdan Kılıçlar, kelimeleri eğip bükerek gerçekliğin kendisine saldırıyor. Romandaki anlatı, dilin “dil gibi” işlememesi üzerine kurulu. Noktalama işaretleri kırık, cümle yapıları devrik, anlatım çoğu zaman bilinç akışını andıran bir kopuklukla ilerliyor. Ama bu kopukluk yapay değil; tam aksine, yoksulların gündelik hayatlarının içsel mantıksızlığına birebir karşılık geliyor.

Otomobilin Altında Ezilen Ruh

Halilhan karakteri, yoksulluğun birikmiş travmasını teknolojiyle uzlaştırmaya çalışan, ama her denemesinde biraz daha çözülen bir adam. Volvo’ya aşık olması yalnızca bir yoksulun “kalkınma” fantezisi değildir; aynı zamanda erotik, şizofrenik ve trajik bir kaçış.

Kadınlar, arabalar, kediler, kardeşler, mahalle: hepsi aynı trajedinin parçaları. Halilhan’ın arabasıyla şehirde tur atması aslında sınıfsal bir turdur. Yol alıyor ve kendinden de uzaklaşır.

Tekin, bilinçli olarak konvansiyonel anlatıyı reddediyor. Okuyucudan alışıldık anlam ve yapı beklentilerini bırakmasını istiyor. Gerçek diye bildiğimiz şeyin, aslında nasıl üretildiğini ortaya seriyor. Hatta bir adım ileri gidip, “gerçeğin kendisi belki de sınıfsal bir kurmacadır” demeye getiriyor. Hal böyle olunca da bu romanı okurken birçok okur için "ne oluyoruz?" hissi kaçınılmaz oluyor.

Sonuç: Buzdan Kılıçlar, Yoksulluğun Frankenstein’ı

Eğer bu romanı bir metaforla özetlemek gerekirse, Buzdan Kılıçlar bir “yoksulluk Frankenstein’ı" olarak niteleyebilirim. Dikiş dikiş parçalanmış kimlikler, şehir, teknoloji, aşk, aile ve delilikten oluşan bir beden bu. Ama bu beden, sahibine ait değildir. Halilhan bu bedene hükmetmeye çalışır ama beden her seferinde dikiş yerlerinden patlar. Yani romanın adı tam yerindedir: Buzdan (soğuk, kırılgan, keskin), Kılıçlar (yaralayan, savrulan, tehditkâr).

[Serap · Rating 3 out of 5]

Buzdan Kılıçlar yoksul bir hayat süren ama bir şekilde bu kaderden kurtulmak isteyip yırtmaya çalışan Latife Tekin’in deyimiyle ‘pılık pırtık adamlar’ın hikayesi. Ana karakter Halilhan’ın kardeşleriyle ve yakın arkadaşı mahallenin en kültürlü adamı Gogi ile atıldıkları iş kurma girişimlerini, bu süreçte yaşadıklarını ve sonucunu anlatıyor. Halilhan’ın ilk girişimcilik adımı olan bir işten elde ettiği Volvo’su öyle bir anlatılıyor ki görmüş kadar oluyorsunuz o Volvo’yu. Bu sırada Halilhan aslında evli ama gördüğü her kadının peşinden Volvo’su ile birlikte gidiyor. Ve istisnasız hepsinin de gözlerini annesinin gözlerine benzetiyor. Kendisine Freud’un divanına şöyle bir rahatça uzanıp şu olayı çözmesini tavsiye ediyorum. Diğer okuduğum Latife Tekin kitaplarına kıyasla biraz daha az sevdim.

2,5/5

[Yasemin Salihoglu Karagul · Rating 4 out of 5]

Latife Tekin'in okuduğum 3. kitabı. Nilay Örnek ile olan podcast'ini dinledikten sonra yazarın uslubu bana biraz daha anlaşılır geldi. Halen okumakta zorlanıyorum, yavaş yavaş okumak gerekiyor sanırım.

[Mesut Bostancı · Rating 2 out of 5]

I have tried to read Tekin so many different times. I just don’t like her writing style at all

[Esra · Rating 4 out of 5]

Ağır Roman'ın bir benzeri; özellikle de dil yapısı, argonun kelimelerin arasında ustaca yedirilişi, pılık pırtık adamların da bir dünyaları olabileceği gerçeği vb... Sevgili Arsız Ölüm kadar olmasa da yine de güzel bir roman...

[Charles Broughton · Rating 2 out of 5]

Three brothers (and the eldest brother's closest friend) struggle with each other their wives and the world to find meaning, establish and sustain an identity and reputation, and 'earn' a crust. A tragicomic invocation of the lives and the bounded world of those born to and mired in the constraints of poverty - where the separate world of the 'haves' and the established societal systems of organisation and control - conspire against them and resist both understanding and incursion. Part nonsense, with a dash of magical realism, but mostly a lot of magical thinking from our characters. This story is muddled and listless, but also in some ways moving. I felt bourne along by a stream with an uncertain current, not knowing where I was being taken or why. There is no plot per se, just impressionistic episodes. An interesting instance of late mid-century literature.

[Raraavis · Rating 2 out of 5]

Beklentimi karşılayan bir kitap olmadı ama biraz tarz meselesi sanırım ben yazarın kullandığı dilden rahatsız oldum ve çok sık koptum kitaptan bitirdiğimdeyse tatmin olmadım, mektup kısmı oldukça güzel yazılmış sırf o kısımlar için okunabilir aslında ilk Latife Tekin kitabım olduğu için beklentim çok yüksekti belki ondan, siz yine şans verin kitaba elinize geçerse.

[Hülya Meier · Rating 3 out of 5]

Varoş mahallesinin “pılık pırtık adamlar” ının yoksulluğa karşı bir direniş mücadelesi…

“ Ceplerinde yoksulluk bilgisi denen küstah bir kurbağa gezdirmiyor olsalar, hayatın kendilerine verilmediğini bile bile, başkalarını zalim dünyasında, ayakkabılarının uçlarına basarak sürekli bir korkuyla var olmayı göze alabilirler miydi ? “

[Tufan Çapar · Rating 3 out of 5]

“Fakirlerin hayatlarının dışarıya açılan pencereleri yoktur.” dedikten sonra bu kadar dolambaçlı bir dille bu hayatların anlatılmaya çalışılmasını ilginç buldum. Bir kaç güzel söz kaldı geriye. Sanki tüm roman o cümleleri o aralara koymak için yazılmış gibi.

[Dilek Çanakçı · Rating 5 out of 5]

gogi. <3

[ser · Rating 3 out of 5]

ilk yarıda sevgili arsız ölümün tadını azcık yakalamış olsam da ikinci yarıda hikaye çok dağınık ve takip etmesi zor geldi. pek sevemedim.

[Sevilay Karagül · Rating 3 out of 5]

Yazarın okuduğum ilk kitabı olduğundan yazar için çok fazla yorum yapmayacağım. Özgün bir tarzı olması okunmaya değerdi.
Hem tanıtım yazısında hem de girizgahta yoksulluktan bu kadar söz etmişken olay örgüsünü çok dar/yetersiz buldum. Hikaye beklentimi karşılayamadı. Kişileştirme sanatının yoğunluğu (Volvo'nun hareketleri, duyguları) beni okurken sıktı. Gogi'yi okumak keyifliydi.

[Sufiyyah Zulkifli · Rating 3 out of 5]

i didn't really understand the story. i found too many jargons of economics? er. maybe i am the one who hasn't have wide vocabulary yet.

but, one thing i like is how Gogi's being rejected. ehe. ok.

dat's all.

http://agrowinguporchid.blogspot.com/... - my review in Malay.

[Pogue · Rating 1 out of 5]

Until I get a computer again, I am just able to make notes on a book. For me I did not like this one at all. Kind of reminded me of an abstract painting done by an impressionist. And I have always thought that impressionist needed glasses. I did not like Halilhan I thought he was two-faced, but I will give a more detailed account in my blog.

[Gülden · Rating 2 out of 5]

Hiç benim tarzim değilmiş. Cok zorlanarak bitirdim.