Μαρτύρων και ηρώων αίμα

by Ίων Δραγούμης

Δραγούμης, Ίων (Ιωάννης) (1878 - 1920). Διπλωμάτης, μακεδονομάχος, ψυχή μυστικής οργανώσεως, πολιτικός, συγγραφέας. Γόνος επιφανούς αθηναϊκής οικογενείας με απώτερη καταγωγή το Βογατσικό Μακεδονίας. Είχε προγόνους πολιτικούς, λογίους, αγωνιστές. Μαζί με τους πρωτεργάτες του Μακεδονικού Αγώνα και τον γαμπρό του Παύλο Μελά, πρωτοστατεί στον Αγώνα. Πρόξενος σε Μακεδονία, Θράκη, Αίγυπτο, και πρέσβης σε Πόλη, Ρώμη, Πετρούπολη (1899 - 1915). Στην Πόλη πρωτοστάτησε στη συνομωτική Οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως, η οποία είχε στόχο την προάσπιση του Ελληνισμού και την ένωση Ελλήνων και Τούρκων. Όργανο της κίνησης, η Πολιτική Επιθεώρησις. Υπηρέτησε εθελοντής με το βαθμό του δεκανέα στους Βαλκανικούς Πολέμους. Θυελλώδης υπήρξε η σχέση του με τη Μ. Κοτοπούλη, ενώ γνωστό είναι το -πλατωνικό- ειδύλλιό του με την Π. Δέλτα. Δολοφονήθηκε από τη σωματοφυλακή του Ελ. Βενιζέλου με επικεφαλής τον Π. Γύπαρη. Στερήθηκε έτσι ο Ελληνισμός έναν άνθρωπο που συνδύαζε ομορφιά, μόρφωση, ανιδιοτέλεια, συγγραφικό τάλαντο, διπλωματική ευφυΐα, ευγενική καταγωγή, όραμα. Το "Ηρώων και Μαρτύρων Αίμα" είναι αυτοβιογραφικό του κείμενο από την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα. Όπως σε όλα του τα κείμενα, ο συγγραφέας υιοθετεί το όνομα - persona Αλέξης.

158 pages, Paperback

First published January 1, 1907

About the author

Ο Ίων (Ιωάννης) Δραγούμης ήταν Έλληνας διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. Υπήρξε βασικός οργανωτής των ελληνικών κοινοτήτων κατά τον Μακεδονικό αγώνα (1904-1908). Πρωταγωνίστησε στο γλωσσικό κίνημα του δημοτικισμού, ενώ με το συγγραφικό του έργο άσκησε σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση του ελληνικού εθνικισμού των αρχών του εικοστού αιώνα.

Reviews

[Nick · Rating 3 out of 5]

Το συγκεκριμένο σύγγραμα δεν είναι μυθιστόρημα. Δεν είναι π.χ. όπως "Τα μυστικά του βάλτου" όπου η συγγραφέας εκεί δημιουργεί μυθοπλασία βασιζόμενη σε πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα. Εδώ η αφήγηση είναι το πρόσχημα για να αναπτύξει ο Ίων Δραγούμης την κατά κύριο λόγο πολιτική του και φιλοσοφική του σκέψη. Μια σκέψη που ανήκει σε αυτό που ονομάζουμε εθνικισμό σε μια εποχή που η Οθωμανική αυτοκρατορία βρισκόταν σε παρακμή και τα νεοδημιουργηθέντα κράτη όπως της Ελλάδας και Βουλγαρίας έψαχναν τρόπους να επεκτείνουν την επιρροή τους στην Μακεδονία προφασιζόμενοι ότι κατοικείται κυρίως από Ελληνικούς ή Βουλγάρικους πληθυσμούς.
Η ιδεολογία αυτή που εκφράζει κι ο Δραγούμης είναι προφανέστατα αντιφατική και δεν εδράζει στην ιστορική πραγματικότητα. Είναι μια ιδεολογία που ένας ρομαντικός και συνάμα φανατικός μπορεί να θεωρήσει ως απολύτως αποδεδειγμένη κι αληθινή. Ακόμη κι ο Δραγούμης που είναι ένας από τους κύριους εκφραστές αυτής της ιδεολογίας φαίνεται να έχει κάποιες αμφιβολίες περί αυτής όπως φαίνεται στο παρόν σύγγραμά του.
Κατά την άποψη μου την εποχή εκείνη οι πληθυσμοί της τότε Οθωμανικής αυτοκρατορίας είχαν την ανάγκη μιας κοινωνικής επανάστασης και της δημιουργίας μιας κοινωνίας πιο δημοκρατικής που θα παρέχει περισσότερα δικαιώματα για τους πολίτες. Μια ανάγκη που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ για τους λαούς της Βαλκανικής, αφού η καλλιέργεια της εθνικιστικής αντίληψης στην οποία συνέβαλα και οι μεγάλες δυνάμεις οδήγησαν κι οδηγούν τους λαούς αυτούς σε διαρκείς αιματοχυσίες.
Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσετε, ανεξαρτήτως πολιτικής αντίληψης και ιδεολογίας.

[Vassilis Xanthakis · Rating 5 out of 5]

Μικρό αλλά μεγάλο, σύντομο αλλά έντονο και περιεκτικό. Ιδανικό για λάτρεις της ιστορίας, του Μακεδονικού Αγώνα και απολύτως ενδεικτικό των ιδεών που πλημμύριζαν αυτόν τον μεγάλο Έλληνα, τον Ίωνα Δραγούμη, ο οποίος ο ίδιος πρωταγωνίστησε στις εξελίξεις της εποχής όντως υποπρόξενος στο Μοναστήρι ενώ βίωσε έντονα και τον θάνατο του γαμπρού του Παύλου Μελά.

[Marios Shekeris · Rating 1 out of 5]

Δεν είμαι ειδικός. Αλλά ως λογοτεχνία ορίζεται (έτσι στα πεταχτά ας πούμε) το κείμενο που εμπεριέχει κάποια ή όλα από τα πιο κάτω: μυθοπλασία (η σύνθεση ενός επινοημένου μύθου), η ιδιαίτερη χρήση της γλώσσας, η μη πρακτικότητα αλλά αντιθέτως η αισθητική απόλαυση. Αυτά. Δεν θα προχωρήσω άλλο. Η θεωρία και το … Wikipedia μιλάει για οντολογικές θεωρήσεις του φαινομένου της Λογοτεχνίας που καταλήγουν σε αδιέξοδο. Από την άλλη είναι η Σειρά Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Εστίας. Και το υπ’ αριθμόν 334 της Σειράς είναι το Μαρτύρων και Ηρώων αίμα του Ιωνά Δραγούμη. Δόξα και τιμή μεν. Έχω να κρίνω ως λογοτεχνικό ένα κείμενο, όμως. Και να: ξανά το αδιέξοδο. Το μόνο μυθοπλαστικό τέχνασμα είναι ότι ο ήρως ονομάζεται Αλέξης αντί Ιωνάς. Κατά τα άλλα το κείμενο περιστρέφεται επιδέξια από ιστορικό ντοκουμέντο, σε πολιτικό μανιφέστο, σε ιδεολογικό όραμα, σε ηρωικό εθνικό έπος. Η λογοτεχνικότητα είναι ανύπαρκτη - πέραν από τον κατά φάσεις λυρισμό στην κομψή χρήση της νεοελληνικής. Χαίρομαι που ήταν η αφορμή να διαβάσω για τον Παύλο Μελά και για τον Ιωνά Δραγούμη και να λάβω μια διαφορετική οπτική γωνία για την Μακεδονία. Απόλυτα πρακτικό, πολύ χρήσιμο αλλά με περιορισμένη αισθητική απόλαυση.